Obidxon Sobitxon Abdulhamid

Сураи Қадр тафсири
Бисмиллаҳир роҳманир роҳим
«Албатта, Биз уни Қадр кечасида нозил қилдик.
Қадр кечаси нима эканини сен қаердан билдинг?
Қадр кечаси минг ойдан яхшироқдир.
У кечада фаришталар ва Руҳ (Жаброил) Парвардигорининг изни билан ҳар бир иш (тақдир) билан тушадилар.
У (кеча) то тонг отгунига қадар тинчликдир».
⸻
Сура ҳақида маълумот
Суранинг номлари
•
«Қадр» сураси
ёки
«Лайлатул Қадр» сураси
. Бу ном сурада шу сўз келгани сабабли берилган.
•
«Инна анзалнаҳу» сураси
— сура шу сўзлар билан бошлангани учун.
Суранинг мақсади
Бу сура Қуръони Каримнинг буюклиги ва улуғ қадрини баён қилади. Шунингдек, Қуръон нозил бўлган кеча — Қадр кечасининг улуғлигини кўрсатади. Қуръоннинг шарафи сабабли унинг нозил бўлган кечаси ҳам улуғ ва муборак бўлиб, у
минг ойдан ҳам афзал
қилинган.
⸻
Суранинг мавзулари
• Қуръони Каримнинг улуғлиги ва буюклигини кўрсатиш.
• Қуръон аввал
Лавҳул маҳфуздан дунё осмонидаги Байтул иззага
Қадр кечасида бир йўла туширилгани.
• Кейин эса Қуръон
Жаброил алайҳиссалом орқали Пайғамбаримиз Муҳаммад ﷺ га аста-секин нозил бўла бошлагани
.
• Қадр кечасининг фазилати ва унинг баракоти.
• Бу кечада қилинган яхши амал
минг ой ибодатидан афзал
экани.
• Бу кечада фаришталар ва Жаброил алайҳиссалом тушишлари.
• Қадр кечаси
шомдан тонггача тинчлик ва барака кечаси
экани.
⸻
Қуръондаги баъзи сўзларнинг маънолари
أَنْزَلْنَاهُ (Анзалнаҳу)
— Қуръони Карим.
الْقَدْرِ (Қадр)
— шараф ва улуғлик, ёки махлуқот тақдирлари ёзиладиган кеча.
وَمَا أَدْرَاكَ (Ва ма адрока)
— Сен қаердан билдинг?
الرُّوحُ (Руҳ)
— Жаброил алайҳиссалом.
أَمْرٍ (Амр)
— Аллоҳ ўша йил учун белгилаган тақдир.
سَلَامٌ هِيَ (Саломун ҳия)
— у кеча бутунлай тинчлик ва омонликдир.
حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ
— тонг отгунига қадар.
⸻
Оятлар шарҳи
«Албатта, Биз уни Қадр кечасида нозил қилдик»
Аллоҳ таоло хабар бермоқдаки, Қуръони Карим
Қадр кечасида нозил қилинган
. Қуръон аввал
Лавҳул маҳфуздан дунё осмонидаги Байтул иззага
бир йўла туширилган. Кейин эса у ердан
Жаброил алайҳиссалом орқали Пайғамбаримиз Муҳаммад ﷺ га аста-секин нозил бўла бошлаган
.
Оятдаги
«Анзалнаҳу»
(уни нозил қилдик) сўзидаги «у» замири Қуръонга ишора қилади. Қуръон олдин тилга олинмаган бўлса ҳам, унинг машҳурлиги ва улуғлиги сабабли алоҳида таъкидлашга ҳожат бўлмаган.
Бу усул Қуръоннинг улуғлиги ва одамлар қалбидаги ўрнини кўрсатади.
Қадр кечаси
— Рамазон ойининг муборак кечаларидан бири. У
Рамазоннинг охирги ўн кечасида
бўлади. Айниқса
тоқ кечаларда
бўлиши эҳтимоли кучли. Кўп уламолар уни
йигирма еттинчи кеча
деб умид қиладилар.
Бу кечанинг аниқ белгиланмасдан яширилганининг ҳикмати — мусулмонлар
охирги ўн кечанинг барчасида ибодат қилишга ҳаракат қилишлари
учун. Бу ҳолат
жума кунидаги дуо қабул бўладиган соатнинг яширилгани
га ўхшайди.
Қадр
сўзининг маъноси икки хил:
1.
Шараф ва улуғлик
2.
Тақдир белгилаш
Бу кечада Аллоҳ фаришталарга келаси йилда бўладиган баъзи ишлар ҳақида маълум қилади. Аммо бу янги тақдир ёзиш эмас, балки
Аллоҳ Лавҳул маҳфузда ёзган тақдирларни фаришталарга билдиришидир
.
⸻
«Қадр кечаси нима эканини сен қаердан билдинг»
Бу оят
улуғлаш ва таажжуб маъносида
келган. Яъни, бу кеча шунчалик буюкки, унинг ҳақиқий қадрини инсон тўлиқ англаб ета олмайди.
⸻
«Қадр кечаси минг ойдан яхшироқдир»
Бу оят Қадр кечасининг буюк фазилатини баён қилади.
Бу кечада қилинган ибодат, дуо ва яхши амаллар
Қадр кечаси бўлмаган минг ойда қилинган ибодатдан ҳам афзал
.
Бу Аллоҳ таолонинг бу умматга бўлган катта раҳмати ва фазлидир. Чунки бу умматнинг умри олдинги умматларга нисбатан қисқароқ. Шу сабаб Аллоҳ уларга шундай баракали кечани берди.
Бу кечада:
• савоблар кўпайтирилади
• дуолар қабул бўлади
• барака жуда кўп бўлади.
⸻
«У кечада фаришталар ва Руҳ Парвардигорининг изни билан ҳар бир иш билан тушадилар»
Бу кечада фаришталар жуда кўп тушадилар.
«Руҳ»
— Жаброил алайҳиссаломдир. Уларнинг алоҳида зикр қилиниши — уларнинг улуғлиги ва мақомини кўрсатади.
Фаришталар
Аллоҳнинг изни билан
тушадилар. Улар:
• раҳмат
• барака
• яхшилик
• ва Аллоҳ белгилаган тақдирлар билан тушадилар.

«Амр» сўзининг танвин билан келиши унинг улуғлигини билдириш учун.
Фаришталарнинг тушиши икки маънода тушунилиши мумкин:
1. Ерга тушиб, Аллоҳнинг раҳмати ва баракасини тарқатишлари.
2. Осмондан келаси йил учун белгиланган ишлар билан тушишлари.
Бу ҳолат Қадр кечасининг баракаси ва улуғлигини кўрсатади.
⸻
«У кеча тонг отгунига қадар тинчликдир»
Бу кеча
бошидан охиригача тинчлик ва омонлик кечасидир
.
У кечада:
• ёмонликлар камаяди
• раҳмат ва барака кўпаяди
• Аллоҳнинг дўстлари учун омонлик бўлади.
Бу ҳолат
шомдан тонггача
давом этади.
⸻
Сурадан олинадиган ҳидоятлар
1. Қуръони Карим — Аллоҳнинг каломи.
2. Қуръон
Жаброил алайҳиссалом орқали Пайғамбаримиз ﷺ га нозил қилинган
.
3. Қуръоннинг нозил бўлиши
Рамазон ойида, Қадр кечасида
бошланган.
4. Қадр кечасида фаришталар ва Жаброил тушишлари ҳақиқат.
5. Бу кеча жуда улуғ ва баракали кечадир.
6. Мусулмонлар бу кечани ибодат билан ўтказишлари керак.
7. Бу Аллоҳнинг бу умматга бўлган катта раҳмати ва фазлидир.
⸻
Амалий тавсиялар
1. Қуръони Каримни кўпроқ ўқиш ва унинг маънолари ҳақида тафаккур қилиш.
2. Қадр кечасини излаб, у кечада кўпроқ намоз, дуо ва зикр қилиш.
⸻
Доктор Файсал ибн Алий Баъдонийнинг "қадр сурасининг тафсири" мақоласидан

“Раббим, менга ҳукм ато эт!”
رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا
Қуръонда шундай дуолар борки, инсон уларни кўп йиллар ўқиб юради, лекин маъносини ҳақиқий чуқурлиги билан кейинроқ англайди. Вақт ўтиб, тажриба орттирган сари бу дуоларнинг қалбга таъсири ҳам бошқача бўлиб боради.
Менда ҳам Иброҳим алайҳиссаломнинг бир дуоси билан шундай ҳолат бўлган.
Сиз ҳам, албатта, бу дуони кўп бор ўқигансиз:
“Раббим, менга ҳукм ато эт!”
Лекин бирор марта ўйлаб кўрганмисиз:
Иброҳим алайҳиссалом бу ерда қандай “ҳукм”ни сўраяптилар?
Бир куни Қуръонда “ҳукм” сўзи қандай маънода ишлатилганини диққат билан кузата бошладим. У Аллоҳнинг солиҳ бандалари ҳақида келган жойларни ўқиб чиқдим. Шунда тушундимки, бу жуда улуғ ва шарафли сифат экан.
Менинг тушунишимча, бу ердаги “ҳукм”:
* ақлнинг пишиқлиги,
* ишларга теран назар билан қараш,
* қарорларда мувозанат сақлаш,
* масалаларни тўғри баҳолай олиш,
* инсонлар билан муомалада етукликка эришиш каби маъноларни ўз ичига олади.
Бу сифат оддий илмдан анча кенгроқ.
Чунки ҳаётда шундай одамларни кўрамиз:
улар кўп ўқиган, катта дипломларга эга, юқори мансабларда ишлайди. Аммо қарор чиқаришда мувозанат йўқ, вазиятни тўғри баҳолай олмайди.
Оилавий масалалардан тортиб, жамиятнинг катта муаммоларигача — баъзан тўғри йўл топа олмайди.
Шунда англадим: инсон тарбияси ва ҳақиқий камолоти учун “ҳукм” сифати жуда катта неъмат экан.
---
Қуръондаги мисоллар
Аллоҳ таоло Яҳё алайҳиссалом ҳақида шундай дейди:
“Биз унга болалигидаёқ ҳукм ато этдик”.
Яъни, у ёшлигиданоқ ақли теран, қарорлари мувозанатли, муомаласи етук инсон бўлган.
Мусо алайҳиссалом эса Фиръавнга шундай дейдилар:
“Мен сизлардан қўрқиб қочдим. Шунда Роббим менга ҳукм ато этди”.
Яъни Аллоҳ унга пишиқлик, ҳаётни тўғри англаш ва теран назар ато этган.
Қуръонда яна шундай дейилади:
“У кучга тўлган пайтида Биз унга ҳукм ва илм бердик”.
Эҳтимол, Мусо алайҳиссалом Мадян шаҳрида ғарибликда яшаб, қўй боқиб меҳнат қилган ўн йил давомида ана шу етукликка янада эришган бўлса керак. Аллоҳ инсонга неъмат бериш учун сабабларни қандай гўзал тайёрлайди!
Юсуф алайҳиссалом ҳақида ҳам Қуръонда:
“Биз унга ҳукм ва илм бердик” дейилади.
Бу ерда бир нарсага эътибор бериш керак:
Қуръонда “ҳукм” кўпинча “илм”дан олдин келади.
Бу эса шунга ишора қиладики, инсон илмдан ҳақиқий фойда олиши учун аввал ақл пишиқлиги ва қарорларда мувозанат бўлиши керак.
Акс ҳолда, юзлаб китоб ўқиш мумкин. Катта даражаларга эришиш мумкин. Аммо агар инсон қачон гапириш, қачон сукут қилишни билмаса — у илмнинг фойдаси кам бўлади.
---
Ҳаётдан бир кузатиш
Ҳаётда кўп илмли одамлар билан суҳбатлашганман. Кимдир кўп ўқиган, кимдир дарс берган, кимдир китоблар ёзган.
Лекин “ҳукм” соҳиби бўлган одамлар жуда кам.
Шунда тушундим: бу сифат Аллоҳнинг махсус фазли экан.
Қуръонда шундай дейилади:
“Кимга ҳикмат берилса, унга жуда катта яхшилик берилган”.
---
Бу сифатга қандай эришилади?
Албатта, инсон ҳам бу сифатни орттиришга ҳаракат қилиши мумкин.
Ҳикматли инсонлар билан суҳбатлашиш, уларнинг китобларини ўқиш, ҳаётларидан ибрат олиш — инсонга бу сифатдан бир улуш насиб қилади.
Лекин барибир Аллоҳдан сўраш керак.
Чунки Мусо алайҳиссаломга ҳам бу неъмат сабаблар орқали берилган.
---
Шунинг учун дуоларингизда кўпроқ айтинг:
“Раббим, менга ҳукм ато эт!”
Чунки теран ақл ва мувозанатли фикр — жуда улкан неъмат. Кўп одамлар айнан шу неъматдан маҳрум.
Ва шунга ишонинг:
Карим Роббидан яхшилик сўраган инсон ҳеч қачон беҳуда қолмайди.
Муаллиф:
доктор Иброҳим Рафиқ ат-Тавийл
Арабчадан таржима
Abdullatif Abdurahim

18-Мавзу: Мақсадли яшаш
Ғоя: Ҳаёт – тасодиф эмас
Асосий савол: Мен нимага яшаяпман?
Ассалому алайкум вароҳматуллоҳ вабарокатуҳ
Азиз ёшлар!
Бир лаҳза тўхтаб ўйлаб кўрайлик.
Ҳар куни уйғонамиз: иш, ўқиш, телефон, дўстлар, яна уйқу…
Кунлар ўтади, ҳафталар ўтади, йиллар ҳам ўтиб кетади.
Аммо бир савол бор — жуда муҳим савол:
Мен нимага яшаяпман?
Агар инсон бу саволга жавоб топмаса, у ҳаётни шунчаки ўтказиб юборади.
Лекин агар бу саволга жавоб топса — у ҳаётни мақсад билан яшайди.
1. Ҳаёт тасодиф эмас
Бу дунё шунчаки пайдо бўлган эмас.
Биз ҳам тасодифан туғилганимиз йўқ.
Аллоҳ Қуръонда айтади:
“Мен жинлар ва инсонларни фақат Менга ибодат қилишлари учун яратдим.”
Демак, инсоннинг ҳаёти мақсадсиз эмас.
Биз бу дунёга:
шунчаки овқат ейиш учун,
пул топиш учун,
вақт ўтказиш учун келган эмасмиз.
Биз Аллоҳни таниш, Унга ибодат қилиш ва ер юзида яхшилик қилиш учун келганмиз.
2. Мақсадсиз яшаш – энг катта йўқотиш
Тасаввур қилинг:
Бир одам денгизга кемада чиқди.
Лекин унинг йўналиши йўқ, манзили йўқ.
У қанчалик тез сузмасин — фойдаси йўқ.
Чунки у қаерга кетаётганини билмайди.
Кўп одамларнинг ҳаёти ҳам шундай:
- улар ишлайди
- пул топади
- ўйин-кулги қилади
- вақт ўтади
Аммо ҳаётининг мақсадини билмайди.
Энг ачинарлиси — инсон бир кун келиб қарайди: умр ўтиб кетибди…
3. Буюк инсонлар мақсад билан яшаган
Тарихдаги буюк инсонларнинг ҳаётига қаранг.
Улар тасодифан буюк бўлиб қолмаган.
Уларнинг аниқ мақсади бор эди.
Пайғамбарлар инсониятни ҳидоятга чақириш учун яшади.
Саҳобалар Исломни дунёга ёйиш учун яшади.
Уламолар илмни сақлаш учун яшади.
Масалан, бир саҳоба айтган:
“Биз дунёни эмас, охиратни қўлга киритиш учун яшаймиз.”
Мана шу фикр уларни буюк қилган.
4. Ёшлар учун энг муҳим савол
Азиз биродар!
Телефонда неча соат ўтказишингиз,
ёки қанча пул топишингиз — инсонни бахтли қиладиган асосий нарса эмас.
Инсон ҳаётидаги энг муҳим савол эса битта:
“Мен нимага яшаяпман?”
Мен фақат роҳат учун яшаяпманми?
Мен фақат дунё учун яшаяпманми?
Ёки мен Аллоҳ рози бўладиган ҳаётни яшаяпманми?
Агар инсон бу саволга тўғри жавоб топса — ҳаёти ўзгаради.
5. Мақсадли инсон қандай бўлади?
Мақсадли инсон:
1. Вақтини қадрлайди
Чунки у умр қисқа эканини билади.
2. Гуноҳлардан эҳтиёт бўлади
Чунки у охиратни унутмайди.
3. Ўзини ривожлантиради
Чунки у ҳаётини фойдали қилишни хоҳлайди.
4. Бошқаларга фойда келтиради
Чунки у фақат ўзи учун яшамайди.
6. Энг буюк мақсад
Дунёда энг буюк мақсад нима?
Бу:
Аллоҳнинг розилигини топиш.
Агар инсон шу мақсад билан яшаса:
- унинг ибодати маъноли бўлади
- унинг ишлари савоб бўлади
- унинг ҳаёти баракали бўлади
Ва энг муҳими:
охиратда нажот топади.
Хулоса
Азиз ёшлар!
Ҳаёт жуда қисқа.
Бир кун келиб ҳар биримиз ўзимизга савол берамиз:
“Мен ҳаётимни нимага сарфладим?”
Шунинг учун бугун ўйлаб кўринг:
Мен қаерга кетаяпман?
Ҳаётимнинг мақсади нима?
Аллоҳ менинг ҳаётимдан рози бўладими?
Агар инсон шу саволларни ўзига берса — у ҳақиқий мақсадли ҳаётни бошлайди.
Тафаккур учун саволлар
Агар бугун ҳаётингиз тугаса, ҳаётингиздан рози бўласизми?
Ҳаётингизда сизни ҳаракатлантираётган асосий мақсад нима?
Бугундан бошлаб ҳаётингизни қандай ўзгартирмоқчисиз?
Аллоҳ учун қилаётган энг катта ишингиз нима?
Аллоҳ таоло барчамизни мазмунли ҳаёт ўтказишга муваффақ қилсин.
Abdullatif Abdurahim саҳифасидан

Channel photo updated

Имом
Муътамир ибн Сулаймон
раҳимаҳуллоҳ айтганлар:
“
Рамазон ойи кирганда отам уйдаги барча одамларни уйғотар ва шундай дер эди:
«Туринглар, эҳтимол келаси йил Рамазонга ета олмассизлар»
”.
📚
Манба:
Ибн Аби Дунёнинг «Мавсуъаси», 2-жилд, 73-бет.

чатжбт таржимаси
(ҳечдан кўра)
📜
Мусулмон уламолари уюшмасининг минтақадаги ҳарбий кескинлик ҳақидаги баёноти
📜
Ҳамд Аллоҳгадир, У зулм қилувчиларнинг қилмишларидан ғофил эмаслигини айтган зотдир:
«Аллоҳни золимлар қилаётган ишлардан ғофил деб ўйлама. Албатта, У уларни кўзлар қотиб қоладиган кунга қадар кечиктирур»
(Иброҳим сураси, 42-оят).
Салот ва салом пайғамбаримиз Муҳаммадга, у зотнинг оилалари ва саҳобаларига бўлсин.
Бас, шундан сўнг:
Мусулмон уламолари уюшмаси сионистик тузум — Америка Қўшма Штатлари томонидан очиқ ва тўғридан-тўғри қўллаб-қувватланаётган ҳолда — ҳамда Эрон режими ўртасида кечаётган ҳарбий тўқнашувларни кузатар экан, бугун юз бераётган ҳолат икки ўзаро рақобатлашаётган лойиҳанинг таъсир ва ҳукмронлик учун кураши эканини таъкидлайди. Бу икки томондан ҳеч бири умматни ифода этмайди, унинг масалаларини ҳимоя қилишдан келиб чиқмайди, балки куч, манфаат ва минтақада назорат мувозанатини қайта шакллантириш ҳисоб-китоблари билан бошқарилмоқда.
Биринчидан:
Сионистик тузум — уммат учун очиқ-ойдин душмандир. У босқин ва тажовуз асосида барпо этилган бўлиб, АҚШ томонидан ҳарбий ва сиёсий жиҳатдан қўллаб-қувватланмоқда. У ўз мавжудлигини куч, қирғин ва мажбурий кўчириш орқали мустаҳкамлаган. Унинг душманлигида ҳеч қандай шубҳа ёки таъвил йўқ.
Иккинчидан:
Эрон режими ҳам инқирозлардан минтақавий таъсирини кенгайтириш учун фойдаланувчи экспансионистик лойиҳадир. У шиорларни ўз сиёсий манфаатлари йўлида ишлатади ва унинг аралашувлари кўплаб мусулмон мамлакатларининг парчаланишига ва ички низолар авж олишига сабаб бўлган. Унинг ҳозирги сионистик тузум билан тўқнашуви уни манфаат ва ҳукмронлик учун курашдаги томон эканидан чиқармайди.
Аллоҳнинг жорий суннатларидан бири — золимларни бир-бирига қарши қўйишидир. Уларнинг ўзаро кураши бирортасини оқламайди ва улардан бири томонидан саф тортишни оқламайди.
Учинчидан:
Уюшма ушбу кескинлик натижасида айрим мусулмон мамлакатларига етган зарар, тинч аҳолининг қўрқувга солиниши ва барқарорликка таҳдид юзага келганидан чуқур афсусда эканини билдиради. Мусулмон ерларини уруш майдони ёки ҳарбий платформага айлантириш ҳукмронлик лойиҳаларига хизмат қилади ва халқларни нишонга айлантиради.
Мусулмон мамлакатларида доимий ҳарбий базалар қуришга рухсат бериш ёки ер ва ҳаво ҳудудларини бошқаларнинг урушларига хизмат қилдириш — шаръан ҳам, сиёсатан ҳам ниҳоятда хавфлидир. Бу мусулмонлар тақдири устидан бошқаларга ҳукм бериш, мамлакат ва халқни бегона урушлар нишонига айлантириш, ҳамда суверенитетни заифлаштиришга олиб келади.
Шаръий қоидага кўра, мусулмон ери тажовуз манбаи бўлмаслиги, халқи манфаати ва хавфсизлиги ҳимоя қилиниши шарт.
Шу билан бирга, уюшма очиқ баён қилади:
• Икки тузумдан бирортасини қўллаб-қувватлашни қатъиян рад этади.
• Бу тўқнашувни уммат манфаатлари ёки озодлик кураши сифатида кўрсатиш уринишларини рад этади.
• Фаластин масаласи ҳеч қачон минтақавий ёки халқаро ўйинларда воситага айлантирилмаслиги кераклигини таъкидлайди.
• Уммат учун мустақил, онгли ва ягона мавқе шакллантиришга чақириқ қилади.
• Фаластинни озод қилиш барча мусулмон давлатларининг бурчидир; у ҳеч қандай геосиёсий савдоларга боғланмаслиги керак.
Тўртинчидан:
Уюшма қуйидагиларни тавсия қилади:
1. Икки лойиҳанинг ҳам хавфини англаш ва уларга боғланишдан воз кечиш.
2. Манфаат курашларини диний ниқобга ўрайдиган ахборот тарғиботига учмаслик.
3. Мусулмонлар бирлигини соф ақида ва умумий манфаатлар асосида мустаҳкамлаш.
4. Огоҳлантирувчи маърифий ишларни кучайтириш.
5. Уммат учун мустақил ва бирлаштирувчи лойиҳа қуриш.
Аллоҳдан золимларнинг кучини мусулмон юртларидан қайтаришини, оқибатни тақводорларга насиб этишини сўраймиз.
Аллоҳ Ўз ишида ғолибдир, лекин кўпчилик бундан бехабар.
Мусулмон уламолари уюшмаси Олий ҳайъати томонидан
1447 ҳижрий йил 12 Рамазон
2026 йил 1 март

2)
"Балога чалинганда сабр қила олса"
1) Бало — мусибат, дард, қийинчилик, бир сўз билан айтганда одамни маҳзун қиладиган ҳолатлар.
Бу ҳам неъмат каби диний ёки дунёвий бўлиши мумкин. Диний мусибат асли иймон-эътиқоддан ажраб қолиш, кейин Аллоҳнинг буйруқларини - имкон бўла туриб- бажармаслик. Бунга ҳатто фарз бўлмаган, аммо фазилати кўп амаллардан маҳрум бўлиш ҳам киради. Бир олим: ғийбат қилган эдим, олти ой тунги намоздан маҳрум бўлиб қолдим, деган. Инсон иймон ва солиҳ амаллардан маҳрумликни мусибат эканини
ҳис
қилиши ва тезроқ бартараф этишга ҳаракат қилиши керак. Йўқса охиратда ўзини ҳам оиласини ҳам бой беради ва бу енг катта ютқазиш бўлади. Диний мусибатларда инсон ажр-савоб олмаслиги мумкин.
Дунёвий мусибатлар ҳам инсоннинг ўзига яъни, молига, шаъни-обрўсига, баданига бўлиши мумкин. Ёки яқинлари, ота она, оиласи, қариндошларига бўлиши мумкин. Бу мусибатлар учун мусулмон одам албатта ажр олади. Бир тикон кирса, ёки ғам ташвиш етса, хуллас катта-кичик ҳамма мусибатларга ажр олади. Лекин، буни ким қилаётганини билиши керак, ўзи Аллоҳнинг ҳукмида эканини, У хоҳласа ҳар нарса қила олишини билиб, ундан қўрқиши ва шу билан бирга раҳматидан умидвор бўлиши ҳам керак. Кофирнинг бошига мусибат келса, сўнг мусибат кетса, ҳудди эгаси боғлаган туяга ўхшайди, нега боғладию нега бўшатди, билмайди, дейилган.
ДУНЁ БАЛОЛАР УЙИДИР
2) Сабр қила олса.
Сабр — инсон тилини шикоятдан, қалбини ғазабланишдан, аъзоларини ножўя ишлар яъни, ўзини тирнаш, ёқани йиртиш, юзига уришдан сақлаш деганидир.
Мусибат етганда қалби оғринса, зарар қилмайди. Лекин уни ҳам енга олса, энди у Аллоҳдан рози бўлган банда мақомига чиқади.
Сабр - бу асло салбийлик дегани эмас. Инсон муаммодан чиқиш учун курашади, курашиш учун ҳам сабр қилади. Чиқиш учун ношаръий йўлларга бош урмайди. Иложи бўлмаган ишларда Аллоҳга таслим бўлиб, оқибати яхши бўлишини кутади. Жаннатнинг энг муҳим калити сабрдир. Жаннат аҳли жаннатга кирганларида, фаришталар: сизларга салом бўлсин САБР ҚИЛГАНЛАРИНГИЗ САБАБ, дейдилар. диққат қилайлик, фаришталар жаннат аҳлининг барча амалларини
"сабр қилганларингиз учун"
деб хулоса қиляптилар.

🌹
Тонг таровати
🌹
Қуръонда Аллоҳнинг ҳидоятига ва ҳақ билан ботил ўртасини ажратишга очиқ-равшан далиллар бор.
Бақара, 185.
____
__
Қуръон ўқир экансиз очиқ ҳужжатлар, ҳидоятни изланг. "Қуръонни тадаббур қилишингиз яъни маъноларини чуқур анлашингиз учун туширдик".
t.me/ObidxonSobitxon
tarjimasi