
Ибратли Хикоялар
Ибн Қаййимдан (раҳимаҳуллоҳ) сўралди:
«Агар Аллоҳ инсонга бир неъмат берса, унинг неъмат ёки фитна (синов) эканини қандай билади?»
У киши айтдилар:
«Агар у (неъмат) уни Аллоҳга яқинлаштирса, демак, у неъматдир. Агар уни Аллоҳдан узоқлаштирса, демак, у фитнадир».
©
AbuDovud
@IBRATLY
«ИШЛАМАЙДИГАН» АЁЛ
(Хаётий ҳикоя)
Яқинда қизимдан СМС олдим.
- «Дада, бир нарсага ҳайрон қоламан, -деб ёзибди қизим. — Бир ўзингиз ишлаб бизни қандай боққансиз?
Битта ойликка тўртта фарзандни ўқитгансиз, ичиргансиз, едиргансиз, кийдиргансиз…
Биз куёвингиз билан ишлаб, минг бир тежаб-тергаб, қизимга кеча зўрға пальто обердим».
— « Худо берган, қизим, Худо берган, -дейман унга. Лекин ичимдаги гапни унга айтмайман. Биз ҳам битта эмас, иккита бўлиб ишлаганмиз демайман.
Деёлмайман.
Ишонмайди, лоф деб ўйлайди.
Хаёл узоқларга олиб қочади…
«Мен давлат идорасида 133 сўм ойлик олардим, — дея ичимда қизим билан гаплашаман, — кейинчалик у 150-200 га кўтарилди.
Ойлик олган куним уйга бозор қилсам, онанг қувониш асносида дакки берарди: картошкани қиммат опсиз, сабзи Қўйлиқда ярим баҳосида сотиляпти, шолғомни юпқа пўстлисидан олинг, чиқитга камроқ чиқади.
Табиийки, бу гаплардан кейин бозор ҳам онангнинг зиммасига тушади.
Чунки, онанг биладики, менинг бойвачча феъллигим билан ойнинг иккинчи ярмида қўни-қўшнидан қарз излашга тўғри келади. Уйимизда гилам бўлмасада, олачамиз бор эди, лекин тўртта боланинг тўп-тўпидан кейин ҳам уйимиз озода турарди.
Ошхонадан тортиб балконгадовур чиннидай ярақларди.
Ҳамма нарса ботартиб эди ва ҳозиргача шундай.
Ваҳоланки, уйимизда чўримиз йўқ эди.
Ўша сен, шунингдек, бошқалар ҳам пешонасига «ишламайди» деган тамға босган Онанг бор эди...
Акангнинг кийимини уканг, сенинг кийимингни синглинг кийиб катта бўлди. Кийимларингнинг ямоғи бўлиши мумкин эди, лекин кири йўқ эди.
Неваралар пайдо бўлганда онанг бўхчадан акангнинг болалигидан қолган эски кийимларини, гарчанд кеннойинг бурнини жийирсада, чақалоққа кийдирганди.
Онанг тиккан кўрпачаю ёстиқлар, дарпардаю дастурхонлар эндиликда эскилик сарқити бўлиб қайси бир токчаларда ётибди...
Ваҳоланки, ортиқча кийим сотиб олишга бизнинг қурбимиз етмасди, тикувчию кўрпачига беришга ойлигим камлик қиларди.
Биласан, уйимизда н меҳмон аримасди.
Вилоятлардан йўли адашиб Тошкентга келган борки, бизникида меҳмон бўларди.
Улар вақт ҳам, имконият ҳам танламасди, тўғри бостириб келаверарди.
Ярим оқшом бўлишига қарамасдан, қарангки, худди меҳмон кутиб ўтиргандай бир пасда дастурхон безаларди. қанд-қурс, пирошка-сомса дегандай…
Дастурхондаги таом ва ширинликларнинг ярми «Made in Mom» эди.
Аниқроғи, ишламайдиган онангнинг «иши» эди.
Чунки ошпаз ёллашга менинг ойлигим етмасди. Укаларинг бугун кийган кийимини мактабдан йиртиб ёки кир-чир қилиб келарди.
Афсуски, ўшанда бизнинг шахсий тикувчимиз ҳам, кир ювиш машинамиз ҳам йўқ эди. «Ишламайдиган» онанг кийимларни тикиб, ювиб, эрталабгача қуритиб, дазмоллаб фарзандларига кийдириб, мактабга жўнатарди. Чунки, укангнинг иккита кўйлаги йўқ эди. Бор-йўғи битта бўларди, уям акасининг эскиси.
«Ишламайдиган» онанг дарсдан кейин тўртта фарзандининг ҳар бири билан индивидуал дарс қиларди. Кўзининг нурини тўкиб, сизларга эртаклар ўқиб берарди, қайта-қайта машқлар бажартирарди. Ана шуларнинг ҳосиласи ўлароқ, ҳаммаларинг ўқиб, касб-ҳунарли бўлдинглар. Ҳа, бугун игнага ип ўтказолмай қолган онангнинг кўз нурлари сизларнинг болалигингиз қат-қатларига сочилиб кетган.
«Худо берган» деган сўзларимнинг маънисига энди тушунгандирсан. Худо менга бойлик бермади, Худо менга сен айтган «ишламайдиган» онангни берди! Ва онангга қўшиб ҳамма нарсани инъом этди менга Аллоҳим! Қатор-қатор фарзандлар берди! Уларнинг ҳар бирига яраша ақл-идрок берди. Эл-юрт ўртасида обрў-эътибор берди, бировдан кам қилмади...
Топганимга барака берди. Бировнинг қўлига қараб қолмадим. Онанг билан шаҳарма-шаҳар, Ижарама-ижара юрган кунларим эвазига Аллоҳим қўша-қўша уйлар берди.
Ҳаммасига секин-секин, сабр-қаноат билан эришдик, аммо бировнинг ҳақига хиёнат қилмадик, кимсани ранжитмадик, ёлғон гапирмадик, Худодан қўрқдик. Мен нимаики мартабага эришган бўлсам унинг тўқсон фоизида қарийб бир умр «уй бекаси» тамғаси остида яшаган Онангнинг хизматлари бор!...
@IBRATLY
🌹
🍃
Эшитинглар шеър менга жудаям ёқди....
Яхши кайфият ила янги кунимиз яхши амалларга тўла ўтсин
.
https://t.me/IBRATLY
«Набирам орқамга чиқиб олди (мени улов қилиб олди)!»
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам хуфтон намозига набиралари Ҳасанни кўтариб келдилар.
Уни ўнг оёқлари ёнига қўйдилар, такбир айтиб, одамларга намоз ўтиб бердилар.
Сўнг намозда шундай узун бир сажда қилдиларки, одамлар у зотга бир кор-ҳол бўлдимикан, деб хавотирга тушишди.
Намоз тугагач: "Эй Аллоҳнинг Расули, шундай узун сажда қилдингизки, сизга бирор нарса буюрилдими ёки ваҳий тушаётган эдими?" деб сўрашди.
Шунда у зот: «Буларнинг ҳеч бири бўлгани йўқ, лекин набирам орқамга чиқиб олди (мени улов қилиб олди). Шунинг учун ўйиндан тўймагунича ошиқтиришдан (уни тушириб юборишдан) ҳайиқдим!» дедилар.
Агар гўзал хулқ бир инсон суратида бўлганида, у Пайғамбар ﷺ бўлар эди!
Агар раҳмат ва шафқат бир инсон суратида бўлганида, у Пайғамбар ﷺ бўлар эди!
Агар мулойимлик бир инсон суратида бўлганида, у Пайғамбар ﷺ бўлар эди!
У зот саждани шу қадар узайтирдиларки, одамлар ҳатто саждада вафот этдилармикан, деб хавотирланишди.
Қарашса, у зот буни саждада турганларида набиралари орқаларига чиқиб олгани учун қилган эканлар.
Уни пастга туширишни хоҳламадилар, болакай ўйини ва қувончидан тўйсин, дедилар!
Соғлом ва эс-ҳушли эркаклар — болалигида муҳаббатга тўйиб катта бўлган инсонлардир.
Бағритош бўлманг! Ўз хонадонингизда бешафқат одамларни тарбиялаб, кейин улардан нолиб юрманг!
©
Asaka_Ziyo
@IBRATLY
🍃
🌹
Assalomu alaykum
Varohmatullohu va barakatuh.
🌹
🍃
☕️
🍃
Yana bir bora uygʻonish baxti bilan siylagan, Alloh Taologa shukronalar bo‘lsin!
☕️
🍃
Mushkullarimiz oson, xojatlarimiz ravon, gunoxlarimiz mag‘firatli bo‘lsin!
☕️
🍃
Tavbalarimizni Allohim qabul qilsin! Kunimiz fayzli va barokotli
bo‘lsin!
❤️
Barchangizni Alloh, panohida
asrasin!
#xayrli_tong
https://t.me/IBRATLY
«يَضَعُ رُكْبَتَهُ لِصَفِيَّةَ لِتَرْكَبَ!»
يَقُولُ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ خَادِمُ النَّبِيِّ ﷺ:
رَأَيْتُ النَّبِيَّ ﷺ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ، فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ،
فَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ، فَتَرْكَبُ!
هَذَا دِينُ الْحُبِّ، وَاللَّبَاقَةِ، وَالرَّحْمَةِ، «وَالْإِيتِيكِيتِ»!
وَلَكِنْ لِلْأَسَفِ نَحْنُ نَأْخُذُهُ اعْتِقَادًا لَا سُلُوكًا!
وَكَأَنَّ التَّعْبِيرَ عَنِ الْحُبِّ عَيْبٌ،
أَوْ كَأَنَّ إِظْهَارَ اللُّطْفِ مَنْقَصَةٌ وَحَرَامٌ،
قَسَوْنَا حَتَّى صَارَ كُلُّ مَا نَرَاهُ مِنَ الْغَرْبِ مُلْفِتًا،
إِذَا فَتَحَ هُنَاكَ حَبِيبٌ لِحَبِيبَتِهِ بَابَ السَّيَّارَةِ،
قُلْنَا: يَا لِلرُّومَانْسِيَّةِ! وَتَسَاءَلْنَا: أَيْنَ نَحْنُ مِنْ هَذَا الْحُبِّ؟
قَبْلَ أَلْفٍ وَأَرْبَعِمِائَةِ سَنَةٍ جَلَسَ النَّبِيُّ ﷺ عَلَى الْأَرْضِ،
وَنَصَبَ رُكْبَتَهُ لِزَوْجَتِهِ، لِتَدُوسَ عَلَيْهَا وَتَرْكَبَ!
الْقَسْوَةُ وَالْإِعْرَاضُ وَالْإِهْمَالُ لَيْسَتْ مِنْ هَذَا الدِّينِ فِي شَيْءٍ،
وَلَكِنَّنَا نَأْخُذُ مِنْهُ مَا نُرِيدُ وَنَتْرُكُ مِنْهُ مَا نُرِيدُ!
«Сафия миниб олиши учун тиззасини тутиб турарди!»
Пайғамбаримиз алайҳиссаломнинг ҳодимлариАнас ибн Молик розияллоҳу анҳу айтади:
«Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васалламнинг туялари ёнига ўтириб, тиззаларини тутиб (ерга тираб) турганларини кўрдим. Сафия (онамиз) эса у зотнинг тиззаларига оёғини қўйиб, туяга миниб олар эди!»
Мана шу — муҳаббат, гўзал муомала, раҳм-шафқат ва ҳақиқий «этикет» (одоб-ахлоқ) динидир!
Бироқ, афсуски, биз бу динни фақат эътиқод (қуруқ тушунча) сифатида қабул қилдик, аммо хулқ-атвор (амал) сифатида ҳаётимизга татбиқ этмадик!
Гўёки муҳаббатни изҳор қилиш айбдек,
ёки мулойимлик, нозиклик кўрсатиш камчилик ва ҳаромдек туюладиган бўлиб қолди.
Биз шу қадар қаттиққўл бўлиб кетдикки, натижада Ғарбдан кўрган ҳар бир нарсамиз кўзимизга жозибали кўринадиган бўлди.
Агар у ерда (ғарбда) бир йигит ўз суюклиси учун машина эшигини очиб берса,
биз: «Воҳ, бунчалик романтика бўлмаса! Биз қачон шундай муҳаббатга эришамиз?» деб ҳайратланамиз.
Ваҳоланки, бундан бир минг тўрт юз йил аввал Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам ерга ўтириб, ўз аёли (осонгина) чиқиб олиши учун тиззаларини поёдоз қилиб берар эдилар!
Қаттиққўллик, беътиборлик ва (оилани) ташлаб қўйиш бу динга асло алоқадор эмас.
Бироқ биз бу диннинг ўзимизга ёққан (қулай) жойини олиб, хоҳламаган жойини тарк қиляпмиз!
💡
Кичик шарҳ
Бу Набавий аҳлоқ аёлкишини ардоқлашнинг энг юқори чўққисини кўрсатиб беради. Бутун умматнинг раҳбари бўлган зот ўз аёли Сафия онамизга туяга чиқиш қийин бўлмаслиги учун ўз тиззаларини зинапоя қилиб бермоқдалар. Бу ерда нафақат жисмоний ёрдам, балки аёлнинг қалбини тоғдек кўтарадиган юксак эътибор бор.
Бугун баъзи эркаклар уйда меҳрибон бўлишни, аёлига чиройли сўзлар айтиб, унга илтифот кўрсатишни «эркакликка тўғри келмайдиган заифлик» деб ҳисоблашади. Лекин киноларда ғарбликларнинг аёлига эшик очиб беришига ҳавас билан қарашади. Аслида эса асл романтика, аёлни маликадек авайлаш бизнинг динимизда ва Пайғамбаримиз ﷺ нинг ҳаётларида мукаммал тарзда кўрсатиб қўйилган.
©
AbuDovud
✍
©
Asaka_Ziyo
https://t.me/IBRATLY
📣
Эртага — Ашуро куни
✨
25 июнь (10 муҳаррам) — йилнинг энг фазилатли ва улуғ кунларидан биридир.
Мана шундай улуғ кунда ўз аҳли-аёли ва фарзандларига кенгчилик қилиш, уларга чин дилдан совғалар улашиб, дастурхонини гўзал неъматлар билан тўлдириш тавсия этилади. Ушбу кунда оиласи учун хайр-эҳсонни аямаган инсоннинг хонадонига, иншааллоҳ, йил бўйи қут-барака ва ризқ кенглиги ёғилади.
©
BintuSodiq
https://t.me/IBRATLY
Яхшилик мавсумларида рўза тутишни эслатиш
📅
Тосуъо (Муҳаррамнинг 9-куни) 24.06.2026
Расулуллоҳ ﷺ дедилар:
«Агар келаси йилгача тирик қолсам, иншааллоҳ, тўққизинчи кунни ҳам рўза тутараман».
(Имом Муслим ривояти,)
📅
Ошуро (Муҳаррамнинг 10-куни) 25.06.2026
Расулуллоҳ ﷺ дедилар:
«Ошуро кунининг рўзаси ҳақида Аллоҳдан умид қиламанки, у ўтган бир йилнинг гуноҳларига каффорат бўлади».
(Имом Муслим ривояти)
Қисқа эслатма: Суннатга мувофиқ ҳолат — Муҳаррамнинг 9 ва 10-кунларини бирга рўза тутишдир. Чунки Набий ﷺ яҳудийларга мухолифат қилиш учун тўққизинчи кунни ҳам қўшиб рўза тутишни ирода қилган эдилар. Аллоҳ таоло бу муборак кунларнинг савобидан бизни маҳрум қилмасин. Омин.
©
AbuDovud
✍
©
Asaka_Ziyo
https://t.me/IBRATLY