Birga kitob o‘qiymiz
Olim bo‘lish oson ekanu, Odam bo‘lish qiyin ekan.
☝️
Hayotda shunday asarlar bo‘ladiki, ularni o‘qib bo‘lgach, uzoq vaqt hayolan qahramonlar bilan tortishib, o‘zimizga savol bera boshlaymiz. O‘lmas Umarbekovning Odam bo‘lish qiyin romani aynan shunday kitob.
↪️
Asar qahramoni Abdulla – yomon yigit emas edi. U aqlli, o‘qimishli, istiqbolli edi. Lekin hayotning kichik bir sinovida – nafs va mansab ilinjida o‘z sevgisidan, Gulchehrasidan voz kechdi. Oson yo‘lni, boylikni tanladi. Xo‘sh, yakunda u baxtli bo‘ldimi? Yo‘q. U nafaqat sevgisini, balki eng asosiysi – Odamligini yo‘qotdi.
Bizga xulosa:
Hayot har qadamda bizni sinaydi. Gohida birgina noto‘g‘ri qaror, shoshqaloqlik yoki xudbinlik butun bir umrni barbod qilishi mumkin. Bu kitob har birimizga ogohlantirishdir: Qanchalik balandga ko‘tarilmaylik, qanday qiyinchilikka uchramaylik, eng muhimi – ichimizdagi Odamni o‘ldirmaslik ekan.
❓
Siz bu asarni o‘qiganmisiz? Abdullaning xatosini kechirish mumkinmi? Fikringizni izohlarda qoldiring...
🕊
Kitobxonyoshlar
◀️
obuna bo‘ling
☝️
Hayot dastlabki yigirma yilda yashaladi, keyin esa faqat hikoya qilib beriladi...
Bu jumlada chuqur haqiqat yashiringan. Bolalik va yoshlik – hayotning eng sermazmun, eng rang-barang va eng ta'sirchan davrlaridir. Inson aynan shu yillarda orzu qiladi, xato qiladi, o‘rganadi, sevadi, yiqiladi va yana turadi.
Keyingi yillar esa ko‘pincha o‘sha damlarning mevasini yig‘ish bilan o‘tadi. Bugun qilayotgan ishlaringiz ertaga hikoyangizga aylanadi.
📚
O‘qigan kitoblaringiz, uchrashgan insonlaringiz, qilgan mehnatingiz va qabul qilgan qarorlaringiz – bularning barchasi kelajakda farzandlaringizga, do‘stlaringizga yoki nabiralaringizga aytib beradigan hikoyalaringizni yaratmoqda. Shuning uchun yoshlikni shunchaki o‘tkazib yubormang. Uni mazmun bilan to‘ldiring.
Bir kun kelib: –
Yoshligingiz qanday o‘tgan? degan savolga,
faqat vaqt o‘tganini emas, balki yashaganingizni ham hikoya qila oladigan bo‘ling. Chunki umrning qadrini yillar emas, xotiralar belgilaydi.
🕊
Kitobxonyoshlar
◀️
obuna bo‘ling
O‘tgan kunlarimni ko‘rsam varaqlab
,
Bir joyda tarsaki tushar sharaqlab,
Azozil manzilin kelmish so‘roqlab,
Zaynabning og‘usin qo‘rqinchli edi...
🕊
Kitobxonyoshlar
◀️
obuna bo‘ling
🗣
Kichik rag‘batlar
🧠
Inson miyasi uzoqdagi muvaffaqiyatdan ko‘ra yaqindagi kichik mukofotlarni afzal ko‘radi. Mukofotlar tizimi orqali miya odat shakllantirishi, maqsadlariga erishishi mumkin. Bizga oddiygina ko‘ringan bu tizimdan kompaniyalar ancha unumli foydalanishadi.
Masalan:
↪️
Maktab yoki universitetdagi baholash tizimi;
↪️
Insonni o‘ziga qaram qilib qo‘yadigan video o‘yinlardagi mukofotlar (oson muvaffaqiyat);
↪️
Hammaga mashhur Duolingodagi rag‘bat tizimi (Shu tizimni tashkil qilishgandan keyin, ilovani yuklab olishlar soni sezilarli darajada oshgan. Eʼtibor berganmisiz ilova sizga har qadamda qandaydir mukofotlar beradi);
↪️
Bajarishingiz kerak bo‘lgan vazifalarni yozib, bajargandan keyin
✅
qo‘yish ham miyaga dofamin beradi.
Bu tizimdan foydalanish uchun mana sizga shuncha sabab! Lekin... Faqat rag‘batga suyanib qolish ham, sizni faqat mukofot bo‘lsagini harakatlantiradigan qilib qo‘yadi
‼️
Xulosalaydigan bo‘lsak:
Bir ishni mashina deb olaylik. Mukofotlar uning kaliti, yoqilg‘i esa maʼno, intizom, shaxsiy qadriyatlar... Bir-birisiz mashinani yurgiza olmaysiz
🕊
Kitobxonyoshlar
◀️
obuna bo‘ling
Yaponiyada oʻqituvchilar kuni yoʻq
➡️
Bir kuni yaponiyalik hamkasbim, oʻqituvchi Yamamotadan soʻradim: – Yaponiyada oʻqituvchilar kuni qachon nishonlanadi?
↪️
U mening savolimdan hayratlandi va javob berdi: – Bizda oʻqituvchilar kuni yoʻq.
➡️
Uning gapiga ishonishni ham, ishonmaslikni ham bilmay qoldim. Hayolimda bir savol aylanardi: "Iqtisod, ilm-fan va texnika rivojlangan mamlakatda nahotki oʻqituvchining mehnati qadrlanmasa?..."
🔹
Ishdan soʻng Yamamota meni uyiga taklif qildi. Uning uyi maktabdan uzoqroq boʻlgani uchun metroda ketishga qaror qildik. Kechki vaqt, hamma ishdan qaytyapti, metroda odam juda koʻp. Men zoʻrgʻa tik turardim. Yonimdagi oʻrindiqda oʻtirgan keksaroq kishi menga oʻz oʻrnini boʻshatib berdi. Men esa bu xatti-harakatni tushunmadim va u kishiga xijolat qilayapsiz deya tushuntirdim. Ammo baribir oʻrindiqqa oʻtirishga majbur boʻldim. Metrodan chiqqach, Yamamotadan nega bunday boʻlganini soʻradim.
↪️
U esa tabassum bilan koʻksimdagi oʻqituvchilik nishoniga ishora qilib: – U kishi sendagi oʻqituvchilik nishonini koʻrdi va sening darajang hurmati uchun oʻrnidan turib, joy berdi.
🔹
Men Yamomotalarning uyiga birinchi bor tashrif buyurayotganim sababli, u yerga quruq borgim kelmadi. Biror sovgʻa olishga qaror qildim. Yamomotaga bu haqida aytgandim, u sal oldinroqda doʻkon borligini, u yerda oʻqituvchilar uchun chegirma narxlar qoʻyilganini aytdi.
➡️
Men yana hayron qoldim va soʻradim: – Faqat oʻqituvchilar uchun chegirma bormi?
↪️
Yamomota esa: – Yaponiyada oʻqituvchilik eng hurmatga sazovor kasb va oʻqituvchi eng eʼzozli inson hisoblanadi. Yaponiyalik sotuvchilar agarda doʻkonlariga oʻqituvchilar kirib qolsa, bundan juda xursand boʻlishadi va bu ular uchun sharaf ekanligini bildirishadi, – dedi.
🇯🇵
Yaponiyaga yana bir necha marotaba sayohatim davomida ularning oʻqituvchilarni juda hurmat qilishiga guvoh boʻldim. Ular uchun metroda joy beriladi, doʻkonlarda chegirma narxlar bor, hech qayerda navbatga turishmaydi. Shunday ekan, yaponiyaliklarga alohida bayram nega kerak? Axir, ularning har kuni bayramdek emasmi?
🕊
Kitobxonyoshlar
◀️
obuna bo‘ling