↬M͇E͇R͇D͇Ü͇M͇G͇Ī͇R͇Ī͇Z͇🎵⃤

Gürültülü kalabalıkların ortasında, herkesin her anını bir vitrin gibi sergilediği bu çağda; en büyük lüks, görünmez olabilmektir. Hayallerini, adımlarını ve hatta kalbindeki o ince sızıyı sadece kendine sakladığında, dünya üzerindeki o ağır baskı yavaşça dağılır. Kimsenin fikrinin ulaşamadığı, kimsenin beklentisinin sızamadığı o korunaklı alanda, insan ancak kendi olabilir.
İnsanlar sadece gördüklerini yorumlar, sadece bildiklerini eleştirirler. Oysa sen; ne yaptığını, nereye yürüdüğünü ve hangi fırtınalarla baş ettiğini kimseye anlatmadığında, hayatın dizginleri tamamen senin eline geçer. Bir gölge gibi sessiz, ama bir fırtına kadar kararlı ilerlemek... Başarılarını sessizce inşa edip, mutluluğunu gizli bir bahçe gibi büyütmek... Çünkü gerçek özgürlük, dışarıdaki gözlerin onayına ihtiyaç duymadan, kendi karanlığında kendi ışığını bulabilmektir. Hayat, kimse izlemiyorken ve kimse ne yaptığını bilmiyorken en saf, en gerçek ve en derin halindedir. Bırak seni çözemesinler; bırak sadece bıraktığın izleri görsünler, yürüdüğün yolu değil.

✨

↬
🎵
⃤

🌊

📌

Ne varlığın şifâ olur ne yokluğun derman bana,
İki uçurum arasında kaldı gönül râhıma.
Bir sözün cennet ederken bin susuşun cehennemdir,
Hükmün geçer sultân gibi bu biçâre şâhıma.
Geceyi gündüz eyledim gözyaşı kandilim ile, Nur değil ateş damlar oldu bu kör sabâhıma.
Sorarlarsa hâlimi derim ki: aşk imtihanımdır, Külüm bile yönelir Hakk'a bu yanık âhıma.
🍃