Select your region
and interface language
We’ll show relevant
Telegram channels and features
Region
avatar

Nodir Jonuzoq | she’r va shuur

n_jonuzoq
Taklif va mulohazalar uchun: @nodirxatlar_bot
Subscribers
1 770
24 hours
30 days
-10
Post views
1 117
ER
63,11%
Posts (30d)
2
Characters in post
1 823
Insights from AI analysis of channel posts
Channel category
Books
Audience gender
Female
Audience age
35-44
Audience financial status
Middle
Audience professions
Language Teaching
Summary
May 27, 01:01
Media unavailable
1
Show in Telegram

May 26, 04:25

​​
Qurbonlik
Qutlug‘ lahzalar bu – hikmatga yo‘ygil,
Qalbingda qay holat – bir qarab qo‘ygil.
Ojiz jonliqqa tig‘ tirashdan avval
Buqaday semirgan nafsingni so‘ygil!
2019
– – – – – – –
Қурбонлик
Қутлуғ лаҳзалар бу – ҳикматга йўйгил,
Қалбингда қай ҳолат – бир қараб қўйгил.
Ожиз жонлиққа тиғ тирашдан аввал
Буқадай семирган нафсингни сўйгил!
2019
@n_jonuzoq

May 01, 05:20

​​
Tabrik
Iqbol Mirzo
– ohanrabosi bor ijodkor: bu xislat uning oʻzida ham, soʻzida ham yaqqol seziladi. Buning siri nimada, desangiz, siri oddiy – samimiyat va mehr. U samimiy suyadi, samimiy kuyadi, yaxshilardan bor mehrini ayamaydi. Bu fazilati bois xalqimizning, adabiyot muhiblarining e’tiborini, hurmatini qozonib kelmoqda. Fursatdan foydalanib, ustoz adibimizni bugungi tavallud kuni bilan samimiy tabriklaymiz!
TO‘G‘RI CHIZIQ
Birinchi o‘qituvchim
Dilbaroy OXUNOVAga
Bolalikni qo‘msab kezaman tunda,
Yulduzlar nuriga belanar xayol.
Kulib kelaverar qarshimdan shunda
Munavvar bir ayol, dilbar bir ayol.
U – Siz...
Xotiralar asta jonlanar:
Sinf. Bo‘yoq hidi. O‘ttiz polapon.
Bu – men. Mehribon qo‘l boshimni silar:
“Chiziqdan chiqmasdan yozing, Iqboljon!”
Opa, xotiradir u kunlar, opa,
Opa, u kunlarga bugun intiqman.
Bugun xatolarim qilmasmi xafa,
Chiqib ketmadimmi to‘g‘ri chiziqdan?!
Opa, qoliplardan zerikkanman xo‘b,
Daftar chizig‘ining yo‘rig‘i boshqa.
Opa, bu dunyoning chiziqlari ko‘p,
Lekin hammasi ham eltmas Quyoshga.
Mehringiz sog‘inib kezaman tunda,
Chiroqlar nuriga belanar xayol.
Kulib kelaverar qarshimdan shunda
Munavvar bir ayol, dilbar bir ayol.
U – Siz...
Eski surat asta jonlanar:
Sinf. Kitob hidi. O‘ttiz polapon.
Bu – men. Mehribon qo‘l boshimni silar:
“Chiziqdan chiqmasdan yozing, Iqboljon!”
KUYAYMI?
Og‘aynilar, yoshlik tez o‘tganiga kuyaymi,
Yurakdan qo‘r, ko‘zdan nur ketganiga kuyaymi?
Olachaloq tush kabi sudralar qora turmush,
Sochu soqol mosh-guruch bitganiga kuyaymi?
Ko‘zyoshingga qaramas, ko‘ngil o‘zi yosh axir,
Ko‘ngil qurg‘ur tamanno etganiga kuyaymi?
O‘zim-ku yo‘l istagan, qarab kulgim qistagan,
Etagimdan birovlar tutganiga kuyaymi?
Tegajoq qiz juvonlar, oq-do‘mboq qiz juvonlar
Sheʼrim aytib menga gap otganiga kuyaymi?
Kecha kalta kiyganlar, suykalganni suyganlar
Qariganda o‘ranib o‘tganiga kuyaymi?
Tez botadi oftob ham, tez tugaydi sharob ham,
Ulfat cho‘qishtirmay “g‘o‘lt” yutganiga kuyaymi?
Eski qo‘shig‘im tinglab, eski rasmimni o‘pib,
Sodda qizlar haliyam kutganiga kuyaymi?
O‘ZINGNIKILAR
O‘zimniki deysan, jigaring pora,
Go‘shtingni chaynaydi o‘zingnikilar.
O‘shalar g‘amida xorsan, bechora,
Dardingni bilmaydi o‘zingnikilar.
Birining ishi deb giryonsan Shoshda,
Birin o‘qishi deb muammo boshda.
Agar ko‘rinmasang nahorgi oshda
Uzringni olmaydi o‘zingnikilar.
Ular doim tayyor araz urishga,
To‘nini ters kiyib, yuz o‘girishga.
Ulgurji xaridor g‘iybat, mish-mishga,
Sen so‘lsang, gullaydi o‘zingnikilar.
Bitta sen yugurdak, qolganlar arzdor,
Ular bari haqdor, bitta sen qarzdor.
Boshingga ish tushsa, Xudoga yolvor,
Yoningga kelmaydi o‘zingnikilar.
“Tanilib, o‘zini bosolmay qoldi,
Semirib ketdi-yu ozolmay qoldi,
Pishdi”, deydi, “Endi yozolmay qoldi”,
Hiring-hiringlaydi o‘zingnikilar.
Yuraver suvlarga aytib tushingni,
Puxta tut ishingni, yig‘vol hushingni.
Boshingda aylangan Humoqushingni
Tosh otib haydaydi o‘zingnikilar.
Poshsho izzatingni qilgan bo‘lsayam,
Kimligingni jahon bilgan bo‘lsayam,
Senga Xizr nazar qilgan bo‘lsayam,
Nazarga ilmaydi o‘zingnikilar.
YOLG‘IZ
Milyon yilda meni yaratdi hayot,
Meni so‘rab, tog‘lar qator cho‘kdi tiz.
Nahot anglamaysan, bilmaysan nahot,
Axir men bittaman, yagona, yolg‘iz.
Bug‘lanib, qaytadan to‘kiladi suv,
Quyoshdan ishorat – ko‘z yorar ildiz.
Men, axir ularga o‘xshamayman-ku,
Axir men bittaman, yagona, yolg‘iz.
Har elat o‘zicha atar shamolni,
Mingta ism bilan yashaydi yulduz.
Sen qaydan topasan boshqa Iqbolni,
Axir men bittaman, yagona, yolg‘iz.
Nafasim – g‘animat, so‘zim – g‘animat,
Fojia – poyimdan uzilgan har iz.
Mening nigohlarim eng ezgu neʼmat,
Axir men bittaman, yagona, yolg‘iz.
Yaratganga borib aytaman seni!
O‘zi hukm etsin odil va xolis.
Men qaytib kelmayman, tushunyapsanmi?
Axir men bittaman, yagona, yolg‘iz...
Iqbol Mirzo
@n_jonuzoq

April 23, 10:00

​​
Katta shaxmat ustasi Javohir Sindorovga bagʻishlangan she’rni chop etgan “Xalq soʻzi” va “Yangi Oʻzbekiston” gazetalari tahririyatiga minnatdorlik bildiramiz.
JAVOHIR
Temurbek naslidan shahzodadir xo‘b,
Nigohini tojdan olmas Javohir.
Bu dunyoda yaltir-yultur toshlar ko‘p,
Eng toza, eng noyob olmos Javohir!
Oltin avlod ichra yarqiragan ganj,
Har yurish ortida necha zahmat, ranj,
Qaltis o‘yin erur bu ko‘hna shatranj,
Otga qamchi bosar – tolmas Javohir.
Pishnab, bir-biridan o‘zar raqiblar,
U-chi, eng oldinda – to‘zar raqiblar.
Tuzoq qurib, yo‘lin to‘sar raqiblar,
Chalg‘imas, yo‘lidan qolmas Javohir.
Olisni ko‘zlagan farzin, fili bor,
Ruhi tik otilgay – to‘g‘ri feʼli bor,
Piyodalar – qalqon bo‘lgan eli bor,
Behuda qirg‘inga solmas Javohir.
Ortda tog‘day turar donishmand shohi,
Har sipoh holini bilgich – ogohi.
Qo‘llar yurt sarvari, davlatpanohi –
Eʼzoz-u ardoqdan lol, mast Javohir!
Shu buyuk millatning arzandasi u,
Elning kulgan baxti, sho‘x xandasi u,
O‘zbek zakosining g‘olib sasi u,
Tafakkur taxtidan tonmas Javohir!
Vatan tug‘in baland tutaver, o‘g‘lon,
Tilla toj seniki – o‘taver, o‘g‘lon!
To‘xtama, yutaver, yutaver, o‘g‘lon,
Xalqim g‘alabangga qonmas, Javohir!
— — — — —
ЖАВОҲИР
Темурбек наслидан шаҳзодадир хўб,
Нигоҳини тождан олмас Жавоҳир.
Бу дунёда ялтир-юлтур тошлар кўп,
Энг тоза, энг ноёб олмос Жавоҳир!
Олтин авлод ичра ярқираган ганж,
Ҳар юриш ортида неча заҳмат, ранж,
Қалтис ўйин эрур бу кўҳна шатранж,
Отга қамчи босар – толмас Жавоҳир.
Пишнаб, бир-биридан ўзар рақиблар,
У-чи, энг олдинда – тўзар рақиблар.
Тузоқ қуриб, йўлин тўсар рақиблар,
Чалғимас, йўлидан қолмас Жавоҳир.
Олисни кўзлаган фарзин, фили бор,
Руҳи тик отилгай – тўғри феъли бор,
Пиёдалар – қалқон бўлган эли бор,
Беҳуда қирғинга солмас Жавоҳир.
Ортда тоғдай турар донишманд шоҳи,
Ҳар сипоҳ ҳолини билгич – огоҳи.
Қўллар юрт сарвари, давлатпаноҳи –
Эъзозу ардоқдан лол, маст Жавоҳир!
Шу буюк миллатнинг арзандаси у,
Элнинг кулган бахти, шўх хандаси у,
Ўзбек закосининг ғолиб саси у,
Тафаккур тахтидан тонмас Жавоҳир!
Ватан туғин баланд тутавер, ўғлон,
Тилла тож сеники – ўтавер, ўғлон!
Тўхтама, ютавер, ютавер, ўғлон,
Халқим ғалабангга қонмас, Жавоҳир!
@n_jonuzoq

April 17, 10:41
Media unavailable
1
Show in Telegram

“JAVOHIR”
@n_jonuzoq

April 01, 04:50

​​
QIZIQCHI
Hayot – usta qiziqchi. Hayot
Sharaqlatib seni kuldirgay.
Inkor qilsang, kulmasang, hayhot,
Ko‘z yoshingni to‘kar – kuydirgay...
— — — — —
ҚИЗИҚЧИ
Ҳаёт – уста қизиқчи. Ҳаёт
Шарақлатиб сени кулдиргай.
Инкор қилсанг, кулмасанг, ҳайҳот,
Кўз ёшингни тўкар – куйдиргай...
2026
Suratda: taniqli ijodkorlar Minhojiddin Mirzo va Gʻafur Shermuhammad bilan.
Surat muallifi: Ahmad Toʻra
@n_jonuzoq

March 31, 05:15

​​
MUMKIN
Rahmat! Minnatdorman! Yaxshiyam borsiz!
Yelkangizga ko‘zyosh to‘kishim mumkin.
Fasllar aylanar – doim bahorsiz,
Mehringiz daryoday: cho‘kishim mumkin.
Hayot – olatasir, shafqat bilmas jang,
Bir kun taxtda bo‘lsang, bir kun holing tang.
Siz meni ayamang – siz meni ayang:
Sevgingiz toshsa gar, bo‘kishim mumkin.
Qadim qo‘ng‘iroqday kelar shu xitob:
Oshiqcha eʼtibor aylagay betob.
Qismat – almisoqdan qolgan bir kitob,
Bir umr hijjalab o‘qishim mumkin.
O‘zimga hayronman – olovman, dudman,
O‘z-o‘zin yondirgan telba gugurtman.
O‘z qoniga tashna lochin, burgutman –
O‘zimning baxtimni cho‘qishim mumkin.
Siz kulib qo‘yasiz, bo‘lmaysiz diqqat,
Taftingiz kamaymas biron daqiqa.
Sizning bilganingiz bitta haqiqat,
Men-chi, ming falsafa so‘qishim mumkin.
Ehtimol, har so‘zim – bir chalkash so‘qmoq,
Bor gap shu... To‘g‘ri gap – boshimga to‘qmoq,
Qo‘limdan kelmaydi yolg‘on to‘qimoq,
To‘qisam, faqat sheʼr to‘qishim mumkin!
— — — — —
МУМКИН
Раҳмат! Миннатдорман! Яхшиям борсиз!
Елкангизга кўзёш тўкишим мумкин.
Фасллар айланар – доим баҳорсиз,
Меҳрингиз дарёдай: чўкишим мумкин.
Ҳаёт – олатасир, шафқат билмас жанг,
Бир кун тахтда бўлсанг, бир кун ҳолинг танг.
Сиз мени аяманг – сиз мени аянг:
Севгингиз тошса гар, бўкишим мумкин.
Қадим қўнғироқдай келар шу хитоб:
Ошиқча эътибор айлагай бетоб.
Қисмат – алмисоқдан қолган бир китоб,
Бир умр ҳижжалаб ўқишим мумкин.
Ўзимга ҳайронман – оловман, дудман,
Ўз-ўзин ёндирган телба гугуртман.
Ўз қонига ташна лочин, бургутман –
Ўзимнинг бахтимни чўқишим мумкин.
Сиз кулиб қўясиз, бўлмайсиз диққат,
Тафтингиз камаймас бирон дақиқа.
Сизнинг билганингиз битта ҳақиқат,
Мен-чи, минг фалсафа сўқишим мумкин.
Эҳтимол, ҳар сўзим – бир чалкаш сўқмоқ,
Бор гап шу... Тўғри гап – бошимга тўқмоқ,
Қўлимдан келмайди ёлғон тўқимоқ,
Тўқисам, фақат шеър тўқишим мумкин!
2026
@n_jonuzoq

March 27, 08:42
Media unavailable
1
Show in Telegram

YO‘LOVCHI
Biroz ildam yursam,
Niqtasam goh-goh,
Ilgarilab ketsam bir o‘zim yolg‘iz –
Sen mendan ranjima, ey, vazmin hamroh,
Axir, yo‘lim uzun, manzilim olis.
Biroz sekin yursam,
Oyog‘imga tosh
Bog‘langanday safda qolsam goh oxir –
Sen mendan ranjima, ey, chaqqon yo‘ldosh,
Axir, yukim mo‘l, ko‘ch-ko‘ronim og‘ir.
Mayli, oldda yoki sal orqaroq yur,
Qo‘ling yo etaging mahkam tutgayman.
Ilkis ketib qolsang – meni kutib tur,
Noxos qolib ketsang – seni kutgayman.
To‘xtama. Boraver manziling tomon,
Sekin yo shitobmi – bu muhim emas.
Yetib borsang bo‘ldi marraga omon,
Yuking – yuragingni yo‘qotmasang bas!
— — — — —
ЙЎЛОВЧИ
Бироз илдам юрсам,
Ниқтасам гоҳ-гоҳ,
Илгарилаб кетсам бир ўзим ёлғиз –
Сен мендан ранжима, эй, вазмин ҳамроҳ,
Ахир, йўлим узун, манзилим олис.
Бироз секин юрсам,
Оёғимга тош
Боғлангандай сафда қолсам гоҳ охир –
Сен мендан ранжима, эй, чаққон йўлдош,
Ахир, юким мўл, кўч-кўроним оғир.
Майли, олдда ёки сал орқароқ юр,
Қўлинг ё этагинг маҳкам тутгайман.
Илкис кетиб қолсанг – мени кутиб тур,
Нохос қолиб кетсанг – сени кутгайман.
Тўхтама. Боравер манзилинг томон,
Секин ё шитобми – бу муҳим эмас.
Етиб борсанг бўлди маррага омон,
Юкинг – юрагингни йўқотмасанг бас!
2026
@n_jonuzoq

March 26, 04:19

​​
XORAZM
Yetib keldim oydin saharda:
Yosh kentlardan keltirdim salom,
“Salom” dedi ko‘hna shaharlar –
Munosibdir shunday ehtirom.
Ochiq osmon ostida bul ganj,
Moziy zebo qilmish orazin.
Qo‘sh gavhari – Xiva va Gurganj,
Xazinadir go‘zal Xorazm.
Minoralar sin solar ko‘kka,
Har g‘ishtida yashar tirik yod.
Xvarri zem – Quyoshli o‘lka,
Afsonasin bitgan Gerodot.
Shu zaminda porlab “Avesto”,
Ilk zardushtiy chirog‘i yongan.
Farasmandan Feruzgacha to
Saltanatning shavqiga qongan.
Ne zamonkim, sochilgan chil-chil
Sharaf, nomus tojin terdi u.
Ot ustida to‘lg‘agan qilich
Jaloliddin Manguberdi u.
U – yov tug‘in yerparchin qilgan
Jo‘mard Kubro, haybatli pirim,
Yer-u osmon ilmin yod bilgan
Abu Rayhon – hayratli sirim.
O‘sha-ku go‘l dunyoga sanoq
Tilsimlarin o‘rgatgan Ustoz.
O‘sha – halol kurashdan saboq
Bergan shoir, pahlavon mumtoz!
Go‘ro‘g‘li u, u – Oshiq G‘arib,
Ishq ahliga tumor bo‘lgan gul.
Sevgi bilan dilni sug‘orib,
Elni ogoh qilgan mirob ul.
Chaplashadi chin bilan ro‘yo,
Qorishar bor va yo‘qlik sasi.
Lip-lip o‘tar asrlar – go‘yo
Xudoybergan Devon tasmasi…
Bir sayyohday aylanaman lol,
Aqlim olar har bir obida.
Har birida – hikmat-u timsol,
Mangulikning lavh-kitobida.
Kalta Minor – dunyoning chala
Ishlariga bir ishora bor.
Siyratimdir tinch Ichan Qalʼa,
Dishan Qalʼa – suvratim oshkor.
Bunda o‘tmish sehriga qonib,
Kelajakka solgayman razm.
O‘zbekiston – qalbim sultoni
Qasrining zeb, ko‘rki Xorazm!
Dolg‘alangan Amudaryoday
O‘zani keng qadamlar bunda.
Yuragini bermoqqa ham shay
Mehridaryo odamlar bunda.
Cho‘girmani boshga qo‘ndirib,
Bolga to‘ldi gurvakdan og‘iz...
Yozolmadim balki do‘ndirib
Taʼrifini – qalamim noqis.
O‘z holimcha tuygayman faxr,
Bilganicha bitar-ku har kim:
Omon Matjon emasman, axir,
Yoki Matnazar Abdulhakim!
Havas bilan qilurman taʼzim
Ustozlarning boqiy nazmiga.
Shoir desa meni Xorazm,
O‘ynab bergum baxtdan “Lazgi”ga!
Safar bitdi. Uyga shoshilgum,
Samarqand, so‘ng Toshkentga yetay –
Duo bering endi, yoshulli,
Xorazmning salomin eltay!..
— — — — —
ХОРАЗМ
Етиб келдим ойдин саҳарда:
Ёш кентлардан келтирдим салом,
“Салом” деди кўҳна шаҳарлар –
Муносибдир шундай эҳтиром.
Очиқ осмон остида бул ганж,
Мозий зебо қилмиш оразин.
Қўш гавҳари – Хива ва Гурганж,
Хазинадир гўзал Хоразм.
Миноралар син солар кўкка,
Ҳар ғиштида яшар тирик ёд.
Хварри зем – Қуёшли ўлка,
Афсонасин битган Геродот.
Шу заминда порлаб “Авесто”,
Илк зардуштий чироғи ёнган.
Фарасмандан Ферузгача то
Салтанатнинг шавқига қонган.
Не замонким, сочилган чил-чил
Шараф, номус тожин терди у.
От устида тўлғаган қилич
Жалолиддин Мангуберди у.
У – ёв туғин ерпарчин қилган
Жўмард Кубро, ҳайбатли пирим,
Еру осмон илмин ёд билган
Абу Райҳон – ҳайратли сирим.
Ўша-ку гўл дунёга саноқ
Тилсимларин ўргатган Устоз.
Ўша – ҳалол курашдан сабоқ
Берган шоир, паҳлавон мумтоз!
Гўрўғли у, у – Ошиқ Ғариб,
Ишқ аҳлига тумор бўлган гул.
Севги билан дилни суғориб,
Элни огоҳ қилган мироб ул.
Чаплашади чин билан рўё,
Қоришар бор ва йўқлик саси.
Лип-лип ўтар асрлар – гўё
Худойберган Девон тасмаси…
Бир сайёҳдай айланаман лол,
Ақлим олар ҳар бир обида.
Ҳар бирида – ҳикмату тимсол,
Мангуликнинг лавҳ-китобида.
Калта Минор – дунёнинг чала
Ишларига бир ишора бор.
Сийратимдир тинч Ичан Қалъа,
Дишан Қалъа – сувратим ошкор.
Бунда ўтмиш сеҳрига қониб,
Келажакка солгайман разм.
Ўзбекистон – қалбим султони
Қасрининг зеб, кўрки Хоразм!
Долғаланган Амударёдай
Ўзани кенг қадамлар бунда.
Юрагини бермоққа ҳам шай
Меҳридарё одамлар бунда.
Чўгирмани бошга қўндириб,
Болга тўлди гурвакдан оғиз...
Ёзолмадим балки дўндириб
Таърифини – қаламим ноқис.
Ўз ҳолимча туйгайман фахр,
Билганича битар-ку ҳар ким:
Омон Матжон эмасман, ахир,
Ёки Матназар Абдулҳаким!
Ҳавас билан қилурман таъзим
Устозларнинг боқий назмига.
Шоир деса мени Хоразм,
Ўйнаб бергум бахтдан “Лазги”га!
Сафар битди. Уйга шошилгум,
Самарқанд, сўнг Тошкентга етай –
Дуо беринг энди, ёшулли,
Хоразмнинг саломин элтай!..
2026
@n_jonuzoq

March 24, 05:55

​​
TOSHKENT
Mehrim tortar kindik qonim tomgan yurtga,
Lekin taqdir tuhfa etgan uyim – Toshkent.
G‘amgin kunim sirdosh bo‘lib dardim yutgan,
Xursand kunim tilimdagi kuyim – Toshkent.
Dilni o‘rtar sirli savt-u sadolari,
Childirmasi, tanburlari, satolari,
Kuylaganda tongda mayin sabolari,
Qo‘zg‘almasdan tinglar hatto quyun, Toshkent.
Sheʼrlar keldi shu zaminda tizim-tizim,
Shu tuproqda toy-toy bo‘ldi o‘g‘il-qizim,
Yot ellarda dod deb yig‘lar bosgan izim,
Ichikaman, sog‘inch to‘la o‘yim – Toshkent.
Kurtak yozib, palak otdim to‘rt faslida,
“Chilonzor”i, “Kamolon”i, “O‘rda”sida,
Ilg‘ab qoldim hayotimning o‘rtasida:
Teleminor kabi o‘smish bo‘yim, Toshkent!
Otchoparda uloq chopgan boylari ko‘p,
Solim yutib, elga sochgan joylari ko‘p,
Toshkentboyman, degan hotamtoylari ko‘p,
Yeng ichida ulashar pul, buyum Toshkent.
Ilm ila iligi to‘q kent bu azal,
Novvoylari non yuziga bitgan g‘azal,
Qorning to‘yar qalb va aqling to‘ygan mahal –
Barakasi, mehri uyum-uyum Toshkent.
Kim ham bilmas Binkat-u Choch tarixini?!
Bobolar xo‘b topib aytmish taʼrifini:
Qaytib kelgay yesa chumchuq tarig‘ini,
So‘ng charx urib qilgay ko‘kda o‘yin: Toshkent!
Kunchiqar-u Kunbotarda ovoza u,
O‘zbekyurtga boshkent, Sharqqa darvoza u,
Bag‘rikenglik, tantilikda andoza u,
Dasturxoni ochiq bayram, to‘yim – Toshkent!
Ajal chilvir otsa – qalqib ketsa qaddim,
Na iloj, bu – har odamga qismat qadim,
Faryod urib yig‘lar unda Samarqandim,
Yosh to‘kadi bunda giryon, yum-yum Toshkent.
— — — — —
ТОШКЕНТ
Меҳрим тортар киндик қоним томган юртга,
Лекин тақдир туҳфа этган уйим – Тошкент.
Ғамгин куним сирдош бўлиб дардим ютган,
Хурсанд куним тилимдаги куйим – Тошкент.
Дилни ўртар сирли савту садолари,
Чилдирмаси, танбурлари, сатолари,
Куйлаганда тонгда майин саболари,
Қўзғалмасдан тинглар ҳатто қуюн, Тошкент.
Шеърлар келди шу заминда тизим-тизим,
Шу тупроқда той-той бўлди ўғил-қизим,
Ёт элларда дод деб йиғлар босган изим,
Ичикаман, соғинч тўла ўйим – Тошкент.
Куртак ёзиб, палак отдим тўрт фаслида,
“Чилонзор”и, “Камолон”и, “Ўрда”сида,
Илғаб қолдим ҳаётимнинг ўртасида:
Телеминор каби ўсмиш бўйим, Тошкент!
Отчопарда улоқ чопган бойлари кўп,
Солим ютиб, элга сочган жойлари кўп,
Тошкентбойман, деган ҳотамтойлари кўп,
Енг ичида улашар пул, буюм Тошкент.
Илм ила илиги тўқ кент бу азал,
Новвойлари нон юзига битган ғазал,
Қорнинг тўяр қалб ва ақлинг тўйган маҳал –
Баракаси, меҳри уюм-уюм Тошкент.
Ким ҳам билмас Бинкату Чоч тарихини?!
Боболар хўб топиб айтмиш таърифини:
Қайтиб келгай еса чумчуқ тариғини,
Сўнг чарх уриб қилгай кўкда ўйин: Тошкент!
Кунчиқару Кунботарда овоза у,
Ўзбекюртга бошкент, Шарққа дарвоза у,
Бағрикенглик, тантиликда андоза у,
Дастурхони очиқ байрам, тўйим – Тошкент!
Ажал чилвир отса – қалқиб кетса қаддим,
На илож, бу – ҳар одамга қисмат қадим,
Фарёд уриб йиғлар унда Самарқандим,
Ёш тўкади бунда гирён, юм-юм Тошкент.
2026
@n_jonuzoq