Оқымыстым
Көбісі: «Алланың бар екенін білсең болды, жүрегіңде иманың болса жеткілікті. Орамал тағу міндетті емес» — деп айтып жатады.
Бірақ бір сәт ойланып көрейікші… Егер жүректегі иманның өзі жеткілікті болса, онда Алла Тағала әйел адамға орамалды не үшін парыз етті? Намазды да «жүрегіңде иманың болса болды» деп тастап қоюға болар еді ғой. Ораза да, басқа құлшылықтар да дәл солай қажетсіз болып қалар еді.
Иман — тек жүректе сезілетін нәрсе емес. Иман адамның сөзіне де, ісіне де, таңдауларына да әсер етеді. Аллаға деген махаббаттың белгісі — Оның бұйрығын өз қалауымыздан жоғары қою.
Орамал — иманның жалғыз өлшемі емес. Бірақ Алланың бұйрығы болғандықтан, оны орындауға ұмтылу — мұсылман әйелдің Раббысына деген мойынсұнуының бір көрінісі.
«Жүрегім таза» деп Алланың бұйрығын елемеу мен «Раббым бұйырған екен, шамам келгенше орындауға тырысамын» деудің арасында үлкен айырмашылық бар.
Сондықтан мәселе адамдардың сөзіне емес, Алланың сөзіне қарап өмір сүруде. Өйткені біз адамдардың разылығы үшін емес, ең алдымен Алланың разылығы үшін жаратылдық.
Кейде адамға бір ғана сұрақ жеткілікті:
«Егер мен Алланы шын жақсы көрсем, Оның бұйрығына қаншалықты мойынсұнуға дайынмын?»
Ер адамын сыйламаған әйел махаббатын жоғалтады..
Тіпті өзгеше жаратылсаң да саған лайықты жан бар..
Намаз оқы.
Дәретпен жүр.
Әдемі киін.
Спортпен айналыс.
Өзіңе күтім жаса.
Кітап оқы.
Жеке шекараларыңды белгіле.
Шипа беретін де,
көркейтетін де — Аллаһ..
«Таң атса, кешті күтпе. Кеш түссе, таңды күтпе. Денсаулығыңды аурудан бұрын, өміріңді өлімнен бұрын пайдаланып қал»
Абдуллаһ ибн Омардың (р.а.)
сахих Бухари
Қаһф сүресін оқуды ұмытпа балапан
🤍
Сені біреу дүние ісінде озып кетсе, оны ақырет ісінде артта қалдыр..
Өмір кері жүреді:
Мән бермесең - ұнатады,
Ұнатсаң - мән бермейді.
Күтсең - келмейді,
Кетсең - ізлейді.
Қасында болса - бағаламайды,
Жоғалтқанда - қадіріңді түсінеді.
Бәріне дайын болсаң - қадірің жоқ,
Суып кетсең - «неге өзгердің?» дейді.
Имам Ибн әл-Қайим (Аллаһ оны рақым етсін):
«Аллаһқа жақындатпайтын
әрбір нығмет – ақырында өзіңе бәле болады.»
(«عدة الصابرين», 243-бет.)
Сөзі мықты, ісі бос, оқыдым дегені қаңқу сөз..