HAKİKAT ÂLEMİ....{ن}🍃🍃
Abdullah b. Mes’ûd’un anlatıyor:
Bir gün Hz. Peygamber (s.a.v.), “Kalbinde zerre kadar kibir bulunan kimse cennete giremez.” buyurdu.
Bunu duyan bir adam, “Ama insan elbisesinin ve ayakkabısının güzel olmasından hoşlanır!” deyince,
Allah Resûlü, “Allah güzeldir, güzelliği sever.*Kibir ise hakikati inkâr etmek ve insanları küçük görmektir.”* buyurdu.ن
{Müslim, Îmân, 147}
Güzellik baktığın şeyde değil,
bakışta olmalı.
Yüz, gözün gördüğü değil,
gönül gözüyle gördüğündür güzel olan.
|Hz.Mevlana
🌹
Misafirperver bir sahabi vardı. Hanımı ise her gün kocasının yanında birkaç misafirle gelmesine tahammül edemez ve kocasına:
- Sen her gün birkaç misafirle geliyorsun, gelen misafirler, çocuklarımızın rızıklarını yiyorlar, der.
Kocası, aldırış etmez eve gelirken her gün yanında birkaç misafir getirmekte devam eder. Kadın sahabi dayanamayıp, gider durumu Resûlullah'a::
- Ya resûlallah! Kocam her akşam eve birkaç misafir getiriyor, böylece de kocamın kazandıkları hep misafirlere gidiyor. Bir gün hastalanıverse, açlıktan ölmekten korkarım, der..
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) kadının kocasını, huzuruna çağırtır, durumu birde ondan dinler. Sahabi:
- Ben misafirsiz edemem! Soframda misafir olması, bana neş'e ve bereket veriyor, der.
Bu sefer Peygamberimiz (s.a.v.) kadına, bundan sonra fazla değil, bir misafire razı olup olmadığını sordu. Kadın buna da razı olmayarak:
- Ben çocuklarımın rızkını başkalarının yemesine rıza gösteremem, der.
Adam hiç olmazsa bir misafirde ısrar edince; kadın boşanmaktansa, bir misafire razı olur. Fakat o akşam üzeri beyinin, yine eve iki misafirle geldiğini gördü. Kadın sinirlenmişti, içi rahat değildi. Yemek hazırlamak için mutfağa girdi, üç kişilik yemek hazırlayıp tepsiyi kocasına verdi. Biraz sonra da, misafirlerden birinin çıkıp gittiğini gördü. Hazırlanan yemeklerden biri yenmemişti.
Kadın kocasına:
- Misafirin biri niçin yemek yemeden çıkıp gitti? diye sorar.
Adam, ikinci misafirin farkında değildir:
- Sen hangi misafirden bahsediyorsun. Ben bir misafirle geldim, o da içerde işte, diye cevap verdi.
Kadın çok iyi görmüştü. Misafirin birisi yemek yemeden çıkmıştı.
Bu münakaşanın içinden çıkamayacaklarını anlayan karı-koca, hemen Efendimiz Hazretlerine müracaata gittiler ve durumu anlattılar...
Onları dinleyen Peygamber Efendimiz şöyle buyurdu:
- Evet! Eve iki misafir gelmişti. Fakat bunlardan birisi hakiki insan değil, insan sûretine giren rızıktı. Allah (c.c.) hanımını akıllandırmak için rızkı insan kılığına sokmuştu. Hanımın ise, yine misafirler için bir miktar rızkı gözden çıkarıp hazırladı, ama o rızık, eksilmedi.
Şunu iyi bilesiniz ki, her misafir kendi rızkı ile gelir. Ve kimse, kimsenin rızkını yiyemez, eksiltemez... Hatta misafir, bir evin bereketini artırır ve o evin rızkında artma olur, buyurdular.....ن
Peygamber Efendimiz'in Medine'ye Gelişi
Uzun ve zorlu günlerden sonra Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi vesellem ve yoldaşı Hz. Ebu Bekir radıyallahu anh Medine'ye yaklaştılar. Medineli müslümanlar, günlerdir onları özlemle bekliyordu. Her sabah şehrin dışına çıkıyor, öğle vakti güneş yükselinceye kadar gözlerini ufka dikiyor, sonra üzüntüyle geri dönüyorlardı.
Bir gün yine geri dönerlerken uzaktan bir deve üzerinde iki yolcu gördüler. Birden sevinçle kalpleri çarpmaya başladı. Gelen, Allah'ın Elçisi idi!
Haber hızla yayıldı. Bütün şehir ayağa kalktı. Kadınlar, erkekler, gençler, yaşlılar ve en çok da çocuklar yollara döküldü. Herkes tekbirler getiriyor, sevinç gözyaşları döküyordu. Damların üstüne çıkanlar def çalıyor, çocuklar neşe içinde zıplıyordu. Hep birlikte, “Tala’al Bedru Aleynâ” yani “Ay doğdu üzerimize” ilahisini söylüyorlardı.
Herkes Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi vesellemi kendi evine davet etmek istiyordu. Kimi devesinin yularına sarılarak, “Ya Resulullah, bizim evimizde kalın” diyordu. Ama Peygamberimiz kimseyi kırmadı. Devesini serbest bırakarak, “Hayvanı bırakın, yolundan çekilin; ona nerede çökeceği bildirilmiştir” buyurdu.
Deve yavaş yavaş Medine sokaklarında yürüdü. Kimin evinin önünden geçse kalabalık heyecanlanıyor, “Acaba bizim yanımıza mı gelecek?” diye merak ediyordu. Bir süre sonra deve boş bir arsaya çöktü. O arsanın yanındaki ev, Ebu Eyyub el-Ensarî radıyallahu anha aitti. Ebu Eyyub radıyallahu anh büyük bir sevinçle koşup Peygamber Efendimizi evine davet etti. O gece, Efendimiz onun evinde misafir oldu.
Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi vesellemin Medine'ye gelişi, İslam tarihinde yepyeni bir dönemin başlangıcı oldu. Artık bu şehir Yesrib değil, Medine-i Münevvere, yani
“Nurlu Şehir”
di. Bu nur, yalnızca Medine'ye değil, tüm dünyaya yayılacak bir nurun habercisiydi. Müslümanlar Mekke'deki eziyetlerden kurtulmuş, ibadetlerini özgürce yapabilecekleri bir yurt bulmuştu.
Hicret, sadece bir yolculuk değil, müslümanlar için umut, huzur ve kurtuluş demekti. İşte bu yüzden, hicret İslam takviminin de başlangıcı oldu.
ن
Acaba sırf dünya için mi yaratılmışsın ki, bütün vaktini ona sarfediyorsun!
Sözler - 271
Gece, dua için en güzel vakittir…
Eller semaya, kalpler Allah’a dönsün.
“Rabbimiz şöyle buyurdu: Bana dua edin, size cevap vereyim.”
Mü’min (Gâfir), 60
Hayırlı Sahurlar
🤲
🌙
Teheccüd kılmayı unutmayalım
☝️