aldarqatar
Шындық та жөтел тәрізді,
Жыбырлап тұрар тамақта.
Қадыр Мырза Әлі
Жақсылық жасағандай көрінбе,
Жақсылық жаса да, көрінбе.
Олжас Сүлейменов Мәскеудің А.М. Горький атындағы Әдебиет институтына поэтикалық аударма бөліміне оқуға түседі. Алайда ол жерде қазақтарды «калбит, мамбет, жабайы» деп кемсіткен орыс студенттерімен төбелесіп, оқуынан қуылып қалады.
Oдан кейін атағы аспандап кеткен ақынға А.М. Горький атындағы Әдебиет институтының ректорынан «Бізге оқуға қайтадан келіңіз» деген телеграмма келген екен. Ал оған ақын «Қайтайын, бірақ оқытушы ретінде» деп жауап жазып жіберіпті.
Биылғы түлектер “халық әртісіндей” қошемет көрді-ау…
Ең әсем, ең мұңлы, қайран, соңғы қоңыраудың үні.
Дүниеден Уолт Уитмен деген ақын ақсақал өткен. Жырлары терең, тармақтары ғажап. Еркін өлеңнің бетін алғаш ашқандардың бірі. Соның бір сөзі мені үнемі ойландырады...
“Никто не возвращается домой тем же, кем ушёл.”
Қоңызды өлтірсең – батырсың, көбелекті өлтірсең – зұлымсың.
Расымен, Фридрих Ницшенің мораль жайлы толғанысында ақиқат бар. Адамның адамгершілік жайлы қасиеттерінде бәрібір сұлулық алға шығып кетеді.
САРЫ УАЙЫМ
Ананың құрты тербеп таңдайымды,
Даланың желі өбетін маңдайымды.
Күрсінген сары ападан көрші үйдегі,
Сіңдіріп алдым ба екен сары уайымды.
Біз солай көшкен едік басқа ауылға,
Басқа ауылға… О, сірә, қас-қағымда.
Қол бұлғап қала берді достарым да,
Жұлдыз да көрінбеді аспанымда.
Асыр сап ойнаушы едім үй алдында…
Сонда мен қараша үйді қия алдым ба?
Соңғы рет бала болып алма ұрладым,
Соңғы рет сары ападан ұялдым да.
Қараша үй. Қара түтін. Бәрі қалған.
Оралу – көкейдегі алып арман.
Алғыр дос көрінбейді
осы күні
Сақамның қорғасынын танып алған.
Құлы боп көмескілеу арманымның,
Осымен қала жақта қалған ұлмын…
Шешемнің ұрысқанын аңсап, шіркін,
Балағын сүртпей жүрмін шалбарымның.
Сен қайтып, бала дәурен, келесің бе?
Өскен бақ, көшкен ауыл неге есімде?!
Мен сұраған балалық қалып қойды-ау,
Мен құлаған қораның төбесінде.
Алдаймын өзімді өзім, тоба, бүгін,
Есейіп кеткендіктен – қаралымын.
Сары апаның көрін біз қазған едік,
Ал сенікін кім қазды,
балалығым?
Жалғас ҚАЗЫБЕК
Біз соғыста жеңдік те, жеңілдік те.
А, Құдай, кітап жаратқаныңа зор алғыс! Әйтпесе, адамдардың әңгімесінен есім баяғыда-ақ ауып кетуші еді.
Уистен Хью Оден