ойыңды шектеме
Басымда нешетүрлі ойлар өріп жүр. Көбі болашақ жайлы ойлар. Бір сарынды өмір. Бітірген түгім жоқ. Жанымда жолдасым жоқ. Жолдасым болмағасын балам жоқ. Не оқып, дамып жатқаным жоқ. Не жұмыстан жоғарыға көтеріліп жатқаным жоқ. Еңбегімнің жемісін жегеніме мәзбін.…
Басымда нешетүрлі ойлар өріп жүр. Көбі болашақ жайлы ойлар. Бір сарынды өмір. Бітірген түгім жоқ. Жанымда жолдасым жоқ. Жолдасым болмағасын балам жоқ. Не оқып, дамып жатқаным жоқ. Не жұмыстан жоғарыға көтеріліп жатқаным жоқ. Еңбегімнің жемісін жегеніме мәзбін. Осындай ойлар легінде адасып жүргенімде:
“Адамдарға көмегім тиетіндей нәрсе жасадым ба?”-деген сұрақ пайда болды. Мына жұмысыммен ол нәрсенің иісі мұрынға да жетпейді. Жалпы түсініксіз…
Қайтадан өзімнен алыстап, өзімді таппай қалдым…
#қазір
Кстати, я сюда не писал, но около месяца назад — когда у Амазона были массовые сокращения — меня и всю мою команду тоже сократили. Но мне "повезло": менеджер, с которым я работал раньше, позвал к себе в команду, и я перешёл на новую роль внутри компании. Лишний…
Кстати, я сюда не писал, но около месяца назад — когда у Амазона были массовые сокращения — меня и всю мою команду тоже сократили. Но мне "повезло": менеджер, с которым я работал раньше, позвал к себе в команду, и я перешёл на новую роль внутри компании. Лишний раз убедился, что личные связи и репутация — это, наверное, самое важное в карьере. Позже напишу отдельный пост с выводами и тем, чему эта ситуация научила.
әр мектептің өз жолы бар.