Ostonov Minbari
Amin Malufning "Samarqand" romanidan parcha. Unda Qoraxoniy hukmdori Nasexonning Samarqandga tashrifi paytidagi qabul ma'rosimi tasvirlangan.
"Nihoyat ular taxt qarshisiga yetib keladilar. Har biri yoshi va holiga qarab imkon qadar pastroq egiladi va hukmdordan tik turishga izn beruvchi bir ishorani kutadi. Ammo ishora kelmaydi. O‘n daqiqa o‘tadi. So‘ng yigirma daqiqa ham. Hatto eng yosh va baquvvatlari ham bunday noqulay holatda cheksiz turib bera olmaydi. Lekin nima qilish mumkin? Ruxsatsiz tiklanish podshohning g‘azabiga o‘zingni topshirish bilan barobar edi. Shunday qilib, ular birin-ketin tiz cho‘kib oladilar — bu ham hurmat ifodasi, ham avvalgi holatdan kamroq mashaqqatli.
Faqat oxirgi kishining tizzasi yerga tekkanidan keyingina hukmdor ularga turish va biror so‘z aytmasdan chekinish ishorasini beradi. Bu voqealar rivojidan hech kim ajablanmaydi: bu saltanat tartibining bir qismi, hukmronlikning yozilmagan qoidasi edi.
Shundan so‘ng turk amaldorlari, turli zodagonlar guruhlari va qo‘shni qishloqlarning ayrim dehqonlari (hokimlari) yaqinlashadilar. Har kim o‘z martabasiga qarab hukmdorning oyog‘idan, qo‘lidan yoki yelkasidan o‘padi. Keyin bir shoir oldinga chiqib, podshoh sharafiga dabdabali qasida o‘qiy boshlaydi. Ammo hukmdor tez orada bundan zerikkanini yashirmaydi. U bir ishora bilan shoirning so‘zini bo‘ladi, so‘ng hojibga yaqinroq egilishni buyurib, yetkazilishi lozim bo‘lgan farmonni aytadi:
— Hazratimiz shu yerda jam bo‘lgan shoirlarga ma’lum qiladilarki, bir xil mavzularning qayta-qayta takrorlanishidan to‘yganlar. Endi u zotni na sherga, na burgutga, hatto quyoshga ham qiyoslashlarini istamaydilar. Aytar yangi gapi bo‘lmaganlar bu yerdan ketishlari mumkin".
@ostonovminbari
Uyqu oldidan bir savol o'ylab qoldimda. Endi tarix fanida "agar bunday bo'lsaydi, shunday bo'lmasdi" degan formula ishlatilmaydi. Lekin ayrim xulosalar olishga shunaqa savollar berib ko'rsa bo'ladi. Savolga kelsak, Abdulatifning taqdiri ham Usmonli sultoni Salim kabi bo'lsaydi, bugun Abdulatif qanday eslanardi? Fikrlarni shu post ostida yozib tashlanglar. Guruhga qo'shilolmaganlarni ertalab qo'shvoraman
@ostonovminbari
Qaysi mantiq bilan poliklinikalarni 5 kunlik qilib qo'yishdi, hayronman. Eng zarur va doimiy ishlashi kerak bo'lgan joy shu bo'lsa. Ijtimoiy davlatda poliklinikalar doim ochiq turishi kerak.
Toshshahartransxizmatda tanishinglar bo'lsa aytinglar, avtobuslardagi futbol haqida gapiradigan sun'iy intellekt videolarini o'chirishsin. Keyin haligi anjanli qvzchiniyam reklamasini qo'yishmasin. Bitta universitetti reklama qiladiyu, o'shanisi, xo'p.
1483-yilda Samarqandning temuriy amiri Sulton Ahmad Mirzo Min imperatoriga sovg‘a sifatida ikki noyob sher yuborgan. Avvalgi elchiliklar ham sovg‘a tariqasida sherlar olib kelgan edi, biroq Xitoy saroyi ularni foydasiz va boqish qimmatga tushadigan jonivorlar deb hisoblagan. Shu sababli elchilar Polvon va Xoja Mahmud Hasina (“Go‘zal”) ismli urg‘ochi sher bilan chegaraga yetib kelganlarida, ular to‘xtatib qo‘yilib, bir necha oy kutishga majbur bo‘lgan. Shu vaqt davomida ular imperator saroyiga o‘z iltimoslari bilan birga yuborish uchun deyarli haqiqiy o‘lchamdagi ushbu suratni chizdirganlar.
Agar tasvirni kattalashtirib ko‘rsangiz, ularning ismlari oltin rangli xitoy iyerogliflarida yozilganini ko'rishingiz mumkin. Yuqori qismida esa imperator tomonidan bitilgan she’riy satrlar, voqea sanasi va imperator muhri ham mavjud.
©️
@ostonovminbari
Nega rasmiy hujjatlar, ustavlar va hokazolar tushunarsiz bo'ladi? Hech e'tibor berganmisizlar?
14-avtobus yo'nalishida birorta avtobus konditsionerini yoqmayapti tikka peshinda ham. Ishlamayapti emish, avtosaroy texnik ko'rikdan o'tkazmayapti ekan.