Shunchaki...

#kun_xulosasi
Qattiqqo’l va talabchan o’qituvchi bo’lsang, o’quvchilar seni yomon ko’rishi mumkin, lekin topshiriqlani vaqtida bajarishadi. Ularni ayasang boshingda joy bor deb o’ylashadi.
@suvaydo

#AI
Facebookda ko'rib qoldim, ChatGPTga "Agar mening miyam xona bo'lsa, u qanday ko'rinishda bo'lardi?" degan savol berib rasm chizdirishyapti ekan,
Men ham eng ko'p chatlashgan qismni tanlab oldim-da, shu savolni berdim.
Natija ajoyib )))
@suvaydo

#kun_xulosasi
O'zingizga yuklatilgan vazifani lavozimingizdan foydalanib boshqa odamga majburan qildirish o'sha odamning haqqiga xiyonatdir!
@suvaydo

#jurnal
#fiqra
Bugun lagan kimning qo‘lida?
..
Ayrim qarzlarni egasiga qaytarish bilangina uzib bo‘lmaydi. Masalan, ota-onang seni deb chekkan zahmatlar haqqini har qancha xizmat qilib ham, baribir mingdan biricha ado etolmaysan. Faqat va faqat avlodlar bardavomligiga hissa qo‘shib qisman oqlashing mumkin.
Qo‘shiqda aytilganiday: ota bo‘lib, odamlar, otam qadrin bildim men. Bir parcha etligidan bola boqib, oq yuvib, oq tarab, tarbiyalab elga qo‘shmasang, nainki ikki mo‘tabar zot yonidagi shaxsiy, balki butun insoniyat oldidagi ijtimoiy burchingni bajarmagan bo‘lasan.
Ustoz-shogirdlik an’anasi ham aynan shunday.
Men asli Toshkentga yozuvchi bo‘laman deb kelgandim, afsuski, davlat va jamiyatdan muharrirlikka qat’iy buyurtma tushdi. Soha sirlarini ulug‘larimizdan ozmi-ko‘pmi o‘rgandik. Tahrir­ning orqasidan non, nom, shon topdik. Biroq muharrirlik mas’uliyatini to‘la-to‘kis bo‘yinga olmaslikka tirishib-tirmashib yashadim. Fursat tug‘ilishi bilan nari qochishga urindim. Qizig‘i, tahrir meni izma-iz ta’qib qilib kelaverdi.
Qirqqa kirib angladimki, ustozlardan qarz olingan kasbiy ko‘nikmalarni o‘zimdan keyingilarga o‘tkazibgina muharrirlik yukidan birmuncha qutu­lish mumkin ekan.
O‘zbekning yaxshi udumi bor: el oshida lagan qo‘lma-qo‘l uzatiladi. (Qadimda bu usulda ne-ne inshootlar, madrasa-yu ko‘priklar qurilmagan deysiz?! Minglab g‘ishtlar sharoit taqozo etganda o‘nlab, ba’zida hatto yuzlab chaqirim masofaga biror marta yerga qo‘ymasdan yetkazilgan.) To‘yda osh tashila­yotgan payti qo‘ling bo‘shashi uchun idishni darhol galdagi odamga berishing kerak. Muhim sharti shu! Bir lahza ham ortiqcha tutib turolmaysan.
Payrov taomdan ketdi, bir voqea yodga tushdi. Litseyda o‘qiyotganimizda Bosim domla degan keksa muallim bo‘lardi, yotoqxonada yashaydigan o‘quvchilarni yemoq-ichmog‘idan so‘rashtirib yurardi. Urush yillari Samar­qandda tahsil olgani, bir o‘qituvchisi och-nahor talabalarni uyiga chorlab, oilasining kunlik nasibasini ular bilan bo‘lishganini ko‘zlari chaqnab so‘zlar, o‘sha yarim kosa mastavaning mazasini eslab tamshanib ham qo‘yardi. Bu yerda gap, tushunib turibsiz, qorin g‘amida emas. Qissadan hissa, yaxshilik silsilasi o‘ziga kelib ke­silishini istamasdi domla. Hozir esa eng kamida bir shogirdi uning ishini davom ettiryapti...
Bugun lagan kimning qo‘lida?
G‘ishtni qo‘ldan tushirmay uzata olyapmizmi?
Har bir avlod uchun eng jiddiy sinov shu, na­zarimda.
Bilim – omonat. Yaxshilik – omonat.
Ilm olish farz bo‘lsa, kelgusi nasllarga ilinish burchdir.
Zanjir menda, senda, unda uzilib qolmasin.
Bo‘lmasa, qiyomat qarz bo‘ynimizda...
“Til va adaviyot ta’limi” jurnalining 2026-yil
2-soniga
kirishso‘z
🗄
Farrux Jabborbek

#kun_xulosasi
Ruslarda "слова никогда это всего лишь вопрос времени" degan gap bor. Ya'ni Hech qachon hech qachon demang, chunki bu vaqt masalasi xolos..
Men hech qachon falon narsa qilmayman (qilmaganman) deysiz-da, keyin vaziyat taqozosiga ko'ra majbur bo'lasiz o'sha iddaolaringizdan voz kechishga..
@suvaydo

#kun_xulosasi
- Xususiy va davlat shifoxonalari o’rtasidagi farq - chumoli va filday.
- Oq xalat kiyganning hammasi ham shifokor nomiga loyiq emas.
- Tanish-bilish bo’lmasa itdek xor bo’lib yotaverasan, hayoting va sog’lig’ing o’zing(nikilar)ga kerak.
- Pul top, toki e’tiborga zor bo’lib shifoxona koridorida mung’aymaslik uchun!
Alloh insof bersin tibbiyot ahliga!
@suvaydo

#kun_savoli
- Bir kunda tug’ilgan odamlar “kundosh” deyiladimi?
- Yog’-aaa!
- Tug’dosh?
-
🤦🏻‍♀️
🤦🏻‍♀️
@suvaydo

#kundalikdan
2001-yili tutgan kundaligim chiqib qoldi.
O'zimcha bir nimalarni yozgan ekanman.
***
Tovonimda tikanning zahri,
Ko'zlarimda ming bitta hasrat.
Pushaymonlar - taqdirning qahri,
Qonim bilan oqar nadomat.
Men boshqacha bo'lmoqchi edim,
Orzu, umid - baridan to'ydim.
Xatolardan qochmoqcih bo'lib
Eng katta xatoga yo'l qo'ydim.
09.04.2002 deb tagiga sana ham qo'yganman.
Ketidan hasrat qilgan ekanman: charchadim ham ishlab, ham o'qib, ham repetitorlik qilib..bla bla deb.
Ulug'bek Hamdamnikiga borgan ekanman. Magistrlik ishimda u opponent bo'lgandi. Yozgan ishimni bir tiyinga chiqargandi.
Chetiga: "Zulfiya, ilmiy ish bu iqtiboslar galereyasi emas!"- deb yozib ham bergan edi. A men, ilmiy maqola yozishdan mutlaqo bexabar (hech qayerda o'qitilmasdi, o'rgatilmasdi axir) g'o'r aspirant, Ulug'bek Hamdamning ilmiy ishini ko'rib chiqqan va unga taqlidan iqtiboslar tiqishtirgan edim.. Albatta, aytolmaganman, sizdan o'rganuvdim-ku, deb..
Keyin, yotoqxonaga kelib, shuni yozgan ekanman:
To'rt tomonim qibla -
borarga yo'l yo'q,
Na surmoqqa xayol,
na so'rmoqqa savol
bosh olib ketmoqqa bironta yo'l yo'q.
Na isyonga majol,
na osmonda shamol-
shart uchib ketmoqqa
qanotli qo'l yo'q.
Yo'llarimda katta yo'lsizlik..
***
Astag'firulloh. Imonim zaif, noshukur paytlarim ediykan.. Ilmiiy ish qilaman degan da'vo bilan poytaxtga kelib olib, musofirlik mashaqqatini yengishga uringan paytlarim..
@suvaydo

#xotira
Andijondagi dadamning kutubxonasidan olib kelganim - O'zbek tilining 2 tomlik izohli lug'atidan sarg'ayib ketgan gazeta parchasi chiqib qoldi.
Bilmayman, u qachongi nashr, ammo unda dadam rahmatlining g'azali chop etilgan ekan.
Bir o'qib ko'ring-da, o'zimcha, dadam XIX asrda yashagan bo'lganida Muqimiy, Furqatlar bilan ulfatchilik qilarmidi, deb qo'yaman.
***
Bilmadim, aybim nedur, qalbimni qiynog'lar sanam,
Kuydirib ishqi aro, dillarni ham dog'lar sanam.
Na qilay men beiloj ming bir sinovli yo'ldaman,
Qo'ydi ul ming bir xatar, bardoshim o'ynog'lar sanam.
Sochlarini yuz tarab, yuz-yuz o'rib kuydirg'usi,
Sochi birla mehri ishqim bosh uza bog'lar sanam.
Gap gapirsam, so'zlamas, oh, bunchalar ul kamsuxan,
Dardlarim tinglab kulimsib, ko'nglini chog'lar sanam.
Kel, G'ulom, sabr aylagil, sabring tubi oltin bo'lur,
Kun kelib, qadring bilib, ishqingni ardog'lar sanam.
@suvaydo

#havaskor_suratkash
Yettiko’l manzaralari
(Darvoqe, men bu gal hech qanday turagentlik bilan ketganim yo’q. Ayam, ukam va uning oilasi mezbonlik qilishdi)
@suvaydo