Abdulla Oripov she'rlari

ФАСЛЛАРИМ
Етаклашиб қатор ва қатор,
Йўлдан ўтди етмиш беш баҳор.
У баҳорлар меники эди,
Болам, бари сеники энди.
Йўлдан ўтди ёз билан куз ҳам,
Улар менга бўлганлар ҳамдам.
Иккови ҳам меники эди,
Эгалик қил, сеники энди.
Ортда қолди чаманлар, боғлар,
Йўл сўнгида кўринди тоғлар.
Музликларга бориб етдим мен,
Фақат қишни ола кетдим мен.
✍️
Абдулла Орипов
🎙
Худойберди Тўйчиев
@Abdulla_Oripov_sherlari

BOBUR
Men-ku, oddiy odam,
Shundoq bo‘lsa ham
Shukr, bas, degancha g‘animlarim bor.
Shart emas ularga ta’rif chinakam,
Biri jununsifat, birovi hushyor.
Biroviga yoqmas jindek jur’atim,
Biroviga yoqmas men yurgan yo‘lak.
Nogoh biror joyda chiqsa suvratim
Biri uxlay olmay qiynalsa kerak.
Biz shunday o‘tamiz,
Ya’ni kun ko‘rib...
Maydagina kuchsiz, maydagina zo‘r.
Hayotning mana shu burjidan turib,
Men Sizni o‘yladim, hazrati Bobur.
Siz - zobit, dastini cho‘zgan dunyoga,
Siz - shoir, mangu bir alanga yoqqan.
Nainki bandalar, Sizning siymoga
Ne-ne saltanatlar kek bilan boqqan.
Bahodirlik ichra yor Sizga Humoy,
Siz ulug‘ zotlarning izin bosgan er.
Nazmiy sajdagohda Sizga, hoynahoy,
Imomlikka o‘tgay faqat Alisher.
Ha, yolg‘iz she’r qoldi, boshqasi, abas,
Yetti iqlim aro doston naqlingiz.
Ne baxt, parchin bo‘lib toj degan qafas,
Bizga yetib keldi olmos aqlingiz.
Ayting, ne topdingiz Siz kezib dunyo,
Hanuz boqisharlar sho‘rishga to‘lib.
Shoirsiz, yaxshisi, qolingiz, Mirzo,
Mushfiq yurtingizda bir shoir bo‘lib.
1983
Abdulla Oripov
@Abdulla_Oripov_sherlari

,,ALISHERNING ONASI"
✍️
Abdulla Oripov sheʼri.
Koson tuman 33- maktab
3 - B sinf o'quvchisi
🎙
Qurbonmurodov Sharofiddin o'qidi.
@Abdulla_Oripov_sherlari

Kasbi tumani MMTB ga qarashli 8-maktabning o'quvchilari.
Abdulla Oripov
"Men nechun sevaman O'zbekistonni" she'ri.
@Abdulla_Oripov_sherlari

Абдулла Орипов
БУЮКЛИК
Осмону фалакда мўъжаз юлдуз — тош
Минди ўз табиий тайёрасига.
Роса бўшлиқларда дайдигач бебош,
Урилди Муштарий сайёрасига.
Муштарий дегани офтоб мисоли
Фазо карвонида муҳташам нордир.
Не кечди у шўрлик юлдузнинг ҳоли,
Вазни тоғ қошида зиғирча бордир.
Буюклик қудратин сезмай ё сезиб,
Ўзи излаб топмиш сўнгги маррани.
Муштарий самода милярд йил кезиб,
Ахир ахтармаган ўша заррани.
Таажжуб қиламан, буюклик асли,
Танлаган йўлидан бурилмас экан.
Зарра буюкликка урилгай, аммо,
Буюклик заррага урилмас экан.
✍🏻
1994
@Abdulla_Oripov_sherlari

Абдулла Орипов
БАҲО
Одамзод қавмига ташласанг назар,
Ғоятда ўхшашдир уларнинг турқи.
Аммо сийратига разм солсанг гар,
Тамом бошқа эрур атвори, хулқи.
Бири оқил бўлса, ўзгаси нодон,
Бири маҳмадона, бири гиначи.
Бирови босиқдир мисоли карвон,
Бирови бетайин, гўё ниначи.
Одам сувратига ишонманг асло,
Учраган ҳар кимса бўлолмас ҳамдам.
Ажиб улфат эрур тунд киши гоҳо,
Балки қизиқчининг ичи тўла ғам.
Яшаймиз, кимнидир назарга илмай,
Ўтиб бораверар қувончлар, ғамлар.
Ҳаёт шу, кўпинча, аслини билмай,
Бир-бирин баҳолаб юрар одамлар.
2010 йил 4 май
✍
Абдулла Орипов
@Abdulla_Oripov_sherlari

Ҳангома
Қор ёғарди бўралаб,
Қолишмасди довулдан.
Тўйга айтиб кетишди
Шундоқ қўшни овулдан.
Йўлга чиқди икки чол,
Тўйга бориш қарз бешак.
Бирови отга минди,
Бирови минди эшак.
Қор-чи, ҳамон ёғарди,
Ёғар эди гупиллаб.
Йўлни эшак бошлади,
От эргашди лўкиллаб.
Гапга тушди икки чол,
Суҳбат у ёқ-бу ёқдан.
Ўтган-кетган, баланд-паст,
Гоҳ калла, гоҳ туёқдан.
Суҳбат деган соз нарса,
Қолмасанг бас сургашиб.
Йўрғалар эшак ҳамон,
От боради эргашиб.
Аста-секин кун қайтар,
Уфқларда ўчган ранг.
Қор оралаб қайдадир
Бир юлдуз чақнар аранг.
Чоллар-чи, ҳамон йўлда,
Суҳбат ўша-ўшайди.
Бири деди: — Оқсоқол,
Кун ботганга ўхшайди.
Йўғ-э, уста, — дер бири—
Кўздан қолибсиз буткул.
Тўрт чақирим овулга
Наҳот юрсак бир кун йўл.
Аммо бу гап рост эди.
Юлдузлар чақнар бот-бот,
Олдинда эшак борар,
Орқада лўкиллар от.
Овулдан-чи, дарак йўқ,
Оппоқ эди қир-қия,
“Адашиб кетдикмикан,
Куппа-кундуз куни-я?
Гап босдими ё ғафлат,
Тавба, бу қандоқ ўйин?”
Қор тинди-ю, чолларнинг
Ичига кирди қуюн.
— Қора қишда тўй қилмай,
Баттар бўлгур нокас, гов.
Баччағарнинг аслида,
Феъли совуқ эди-ёв.
Қайдадир чўзиб-чўзиб
Увлаб қолди-ку қашқир,
Ким ҳам, айтинг, бундоқ чоқ
Ташвишга тушмас ахир?
Хусусан, кексайганда
Хафа бўлиб кетасан.
Айтайлик, ўша қашқир
Ғажиб кетса нетасан?
Қора совуқ тиш қайраб
Қовурғани эзарди.
Кенг сайҳонда икки чол
Йўл ахтариб кезарди.
Йўл қаёқда, тўрт тараф
Қалин, оппоқ қор эди.
Энг баттари — совуқда
Жон сақлаш душвор эди.
Қайтай деса изига,
Белги ҳам йўқ, из ҳам йўқ.
Қалтирайди икки чол,
Таскин ҳам йўқ, сўз ҳам йўқ.
Не бўлса ҳам топширдик
Яратганнинг ўзига!
Таваккал деб, от бошин
Қайирдилар изига.
Пешонада борини
Кўрар инсон деган зот.
Йўл солдилар қайгадир,
От бошин қўйиб озод.
Бир кор-ҳол бўлмай энди,
Уйни топиб борсак бас, —
Сургалади от ҳорғин,
Орқада эшак бесас.
То тонггача икки чол
Юрди, турди, суринди.
Узоқларда бир маҳал
Қора нарса кўринди.
Бўғоти бор, ҳайтовур,
Ўхшаб турар қишлоққа.
“Худога минг шукр”, деб
Юрдилар ўша ёққа.
Туман ичра дов-дарахт,
Турар эди ялтираб.
Тонгга яқин қишлоққа
Киришдилар қалтираб.
Тугаганди бардош ҳам,
Тугаганди бор сабот.
Етмай бир дарвозага
Тўхтаб қолди шўрлик от.
Жой сўрайлик, нарёғи
Бир гап бўлар, оқсоқол.
Қамчин билан тақа-туқ,
Дарвозани қоқди чол.
Изғирин-чи, изғирин,
Еру кўкда ҳорғин тус.
Бир кампир чиқди шу тоб,
Қўлида хира фонус.
Сўз бошлади чол титраб,
Ҳалқумига келиб жон:
Бир кечага бизларга
Жой берсангиз, янгажон.
Қора қуюн чарх уриб
Кўз олдини тутарди.
Кампир келиб яқинроқ
Фонусини кўтарди.
Ҳой, сенми бу, ер юткур,
Имонингдан кечдингми?
Алжирайсан ё тўйда
Ароқ-пароқ ичдингми?
Алқисса шу: от йўлни
Уй томон бурган экан.
Чол-чи, ўз кампиридан
Жой сўраб турган экан.
Абдулла Орипов
1972
@Abdulla_Oripov_sherlari

🎭
She’riyat muxlislarini
“Millat” teatri va “Mutolaa”
hamkorligida qilinayotgan
ilk she’riy spektaklga taklif qilamiz:
Bu she’riy spektaklda mening, ya’ni
Nurmuhammad Abduzoirning
she’rlaridan foydalaniladi…
Kechaning asosiy qahramoni men emas, siz boʻlasiz! She’r boʻladi. Kelinglar, shahar shovqini bezgan quloqlarni, qalblarni ozgina vaqtga she’r uchun boʻshatamiz.
Rostini aytaman, kecha uchun biz — 10 dan koʻproq ijodkor qoʻlimizdan kelgancha harakat qilyapmiz.
Toʻgʻri, bugungi kunda, Toshkentda birovni hayratlantirish qiyin, lekin bu bir eksperiment, oʻxshasa, davom etadi.
She’riy kecha:
Nurmuhammad Abduzoir
—
“Hakala
Dukala
Cho’kala”
Chipta narxi:
100.000 so’m
Sana:
29-30 yanvar, 19:00
📍
“Millat teatri” (Alisher Navoiy 2k1
)
📞
Murojaat uchun: +998908570123
(Oʻlmas Temur)
Yoki telegram orqali
@Nurmuhammad_Abduzoirov
ga mana shu kun uchun chipta xarid qilmoqchiman deb yozsangiz ham boʻladi…
Bor-yoʻgʻi 40 ta oʻrindiq, barchangizni kutamiz!
She’riy spektakl e’lonini doʻstlaringizga ulashsangiz, xursand boʻlamiz
…
@Nurmuhammad_zoir

Абдулла Орипов
АЛВИДО, УСТОЗ
(Ғафур Ғулом хотирасига)
"Зўр карвон йўлида етим бўтадек
Интизор кўзларда ҳалқа-ҳалқа ёш..."
Сарбоним, қўлингдан кетдимикан эрк,
Сарбоним, не учун кўтармайсан бош.
Сўқир, ёвуз ўлим, минг дод дастингдан,
Зулматдай кирдингми шеър майдонига.
Ажал, сен найзангни санчдингми чиндан
Ўзбек шеъриятин паҳлавонига.
Олис фазоларга кетган ҳам қайтар,
Ботгувчи қуёш ҳам чиқар билмай ҳад.
Наҳот она халқим алвидо айтар
Бугун Ғафур Ғулом бошида абад?
Илк бора жигарим силқиди балким,
Лол қотган тилимга келмади калом.
Йиғла, онажоним, эй она халқим,
Бугун йўқ қошингда фарзанди Ғулом,
Дардли мусиқалар, ингрангиз бир-бир,
Ўзинг ҳам йиғла, эй, дилда қотган ғам.
Ёруғ бу оламда бормикан, ахир
Шоир вафотидан ортиқроқ мотам!
Зор йиғлаб навосиз қолмагай дунё,
Ўзи чора топмай йиғлагай алам.
Шогирдлар қўлидан тушмагай асло
Сенинг қўлларингдан тушган шу қалам.
1966
✍️
Абдулла Орипов
@Abdulla_Oripov_sherlari