qos paraq🤍

Тынысты тарылтатын тұрмыс. Ашығында солай. Қыз бойындағы нәзіктік сумен шайылған құмдай, осы бір беймаза күйбең тірлікпен-ақ кететіндей. Кеше ғана арман қуып, өмірге ғашық болып жүрген қыздың жанарындағы от күнделікті уайымның көлеңкесінде бәсеңдейтіні өкініш тудырады. Ашығында қазір күйеуге емес, тұрмысқа шыққан арулар жетерлік. Бойларында арулық емес ауырлық. Себебі олар тек отбасының емес, түсінілмеген сезімдердің, айтылмаған өкпелердің, бағаланбаған еңбектің жүгін қатар көтеріп жүр. Қасында жүрген адамы тірек болудың орнына, кейде тіпті қосымша салмаққа айналғандай. Ерім деген ерлері ер емес, езден болуы көбеймесе азаймақ емес… Ер болу тек атақ сияқты қалып, мәні жоғалып бара жатқандай. Шын ер тек асыраушы емес, ол жан тірегі, серік, түсіне алатын адам. Ал түсінік жоқ жерде, нәзіктік ұзаққа бармайды ол біртіндеп төзімге, кейін үнсіздікке айналады. Бүгінгі көптеген әйелдің күлкісінде бұрынғыдай жеңілдік жоқ. Олар енді еркелеп емес, есеппен сөйлейді. Әр күні қайталанатын міндет, әр түні іште қалған ой. Бір кезде армандаған жылылықтың орнын салқын үйреншікті тіршілік басқан. Ең қорқыныштысы осының бәрі қалыпты сияқты көріне бастауы. Бірақ бұл тағдыр емес. Бұл өзгертуге болатын жағдай. Тұрмыс тұншықтыратын емес, дем беретін орта болуы тиіс. Ол үшін екі адам да бірдей жауапты. Бірі үнсіз төзіп, бірі елемей жүре берсе, ештеңе өзгермейді.
Әйел тек шыдауға жаратылған емес. Ол сезінуге, бақытты болуға, бағалануға лайық. Ал ер тек “атау” емес, ісімен дәлелденетін ұғым. Осы екеуі өз орнын тапқанда ғана, тұрмыс тарылтпайды керісінше, кеңейтеді.

Мен өз ортамды, не өз сүйгенімді тапқым келеді. Мен ұнатқанмен ұқсастығымыз бір, өмірге көзқарасымыз бір. Маған артық драма да, жасанды әңгіме де керек емес. Қарапайым бір-бірімізді түсінсек болды, артық дәлелдеудің қажеті жоқ. Әркім өз орнында қалып, бірақ бір бағытқа қарай жүре алсақ жеткілікті. Ұнау тек эмоция емес, күнделікті таңдаудан тұратынын түсінетін адам керек. Кейде үндемей отыру да бірге болудың бір түрі екенін білетін. Жақсы көрсе асырып айтпайды, бірақ істегенінен көрініп тұратын. Сөзден гөрі әрекетке сенетін. Қасында өзімді өзгертіп әуре болмай, өзім болып қала алатын адам. Тұрақтылықты жалықтырмайтын, керісінше сенім беретін деңгейде түсінетін. Күрделі нәрсені қиындатпай, қарапайымды бағалай білетін. Кетіп қалу оңай кезде де қалуды таңдайтын. Жанында бәрі дұрыс сияқты емес, бірақ нағыз болып сезілетін. Артық уәде бермей, бірақ бергенін ұстайтын…
Сол ғана жеткілікті…

жүрегіме жақын дұға болды:
Раббым, маған өзіңнің махаббатыңа жақын болатын амалды жақсы көруімді нәсіп етші…
🕯️

-бар әлем..
✨

Әр түн сайын ойлайтыным санамда жазылып жатқан, басы басталып, қағаз бен қаламды қолыма алып жазуға ерінге сонау ойларым мен жырларымды тынымсыз жазып отыратын құрал болса деп қиял жетегіне еріп жатып ұйықтап қалатыным. Сол сәттерде уақыттың өзі баяулап қалғандай болады. Ішкі әлемімде бір дауыс сыбырлап, бірде жыр төгіліп, бірде үнсіз мұң тұнып тұрады. Қол созсам жететіндей көрінген ойларым, дәл ұстауға келгенде бұлдырап, сағымдай сейіліп кететін қайтерсің. Кейде өзіме өзім ренжимін неге дәл сол мезетте тұрып, жарықты жағып, бәрін қағазға түсірмеймін деп. Бірақ тәтті еріншектік пен ұйқының жұмсақ құшағы жеңіп кетеді. Сөйтіп, ішімдегі айтылмаған сөздер жүрегімде хат болып қатталып қала береді. Бәлкім, сол жазылмаған жырлардың да өз тағдыры бар шығар. Олар тек түнмен сырласып, тек қиялда ғана өмір сүру үшін келген болар… Ал мен болсам, әр түн сайын сол жоғалған жолдарды қайта іздеп, санамның тереңінен үнін естуге тырысып, тағы да қиял жетегіне еріп ұйықтап қаламын…Ал санамдағы аяқталмаған өлеңдер мен айтылмаған сөздер тағы да ертеңгі түнді күтіп қалады….
-мейлі, қайырлы түн..)

-мерекеңмен, кезікпей жүрген ғашығым…
🤍

баяулап келген бақыт баянды болады…
🤍

…

Әр сәт, әр жыл, әр жаңа таныстық сайын санаңда сол бір жанға байланысты жаңаша естелік қалатыны жасырын емес. Адам өмірінде кейбір кездесулер із қалдырмай өтсе, енді бірі жүрегіңнің бір түкпірінен орын алып, уақыт өтсе де өшпейтін естелікке айналады. Сол естеліктер кейде жылы сезім сыйласа, кейде сағыныш болып, ішіңді сыздатаны бар. Ол сәттер қанша қаласаң да, қанша сұрасаң да қайта келмейді. Уақыт қайтарылмайтын дүние. Бір кезде бірге күлген, бірге армандаған сәттер тек ойыңда ғана өмір сүріп қалады. Сен оларды қайта тірілткің келеді, сол күйге қайта оралғың келеді, бірақ өмір алға қарай ғана жылжиды.
Сол адамның жасаған әдеттерін, айтқан сөздерін, қарапайым әрекеттерін кейін өзге біреуден іздей бастайсың. Біреу оның күлкісіне ұқсайды, біреу оның мінезін еске салады, бірақ бәрібір дәл өзі болмайды.
Уақыт сырғып өте береді. Біртіндеп сен сол сағыныштарыңды да, күтулеріңді де ішіңе жинайсың. Жүрек үйренеді, сана қабылдайды. Кеше ғана маңызды болған сезімдер бүгін алыстап, ертең тіпті көмескі тартады. Сол кезде өміріңе бір ерекше адам келеді дейді… Ол адам сенің өткеніңді өшірмейді, бірақ оған деген көзқарасыңды өзгертеді. Ол сенің сағынышыңды басатын адам емес ол сағыныштың орнына жаңа мағына беретін жан. Оның жанында сен өткенді аңсамайсың, керісінше бүгінгі күніңмен өмір сүргің келеді. Ол енді сенің сағынышың емес өмір серігіңе айналады. Сен оны күтпеген жерден табуың мүмкін, немесе ұзақ уақыт бойы байқамай жүрген боларсың. Бірақ бір сәтте бәрі өз орнына келгендей болады. Жүрегің тынышталып, ойың анықталады дейді...
Ал қызығы сол адам менің өміріме қашан кезігеді екен?..
Мүмкін, бұл сұрақтың нақты жауабы жоқ шығар. Себебі кей адамдар біздің өмірімізге дәл керек уақытында келеді. Ерте келсе бағаламаймыз, кеш келсе қабылдай алмай жатамыз. Сондықтан тағдыр әр нәрсені өз мезгілімен беретіне сенемін. Бәлкім, мен әлі өз жолымды толық жүріп өтпеген шығармын. Бәлкім, жүрегім әлі дайын емес. Ал мүмкін, ол адам да дәл қазір өз өмірінде мені кездестіруге дайындалып жатқан болар.
Бір күні “қашан?” деп ойлауды қоярмын..
Сол күні ол адам да өміріме енер..