Avliyolar_uz 🌙

«Жинлар Аллоҳ таолонинг қудрати билан кўзларимиздан ғойиб бўла олишлари сабабли, улар илм мажлисларимизда ҳозир бўлсалар ҳам, биздан ҳеч ким уларнинг ҳозирлигини сезмаслиги мумкин. Шу тариқа улар эшитиб олиш орқали илм ўрганадилар.
Шунингдек, улар ўзларини махсус устозга кўрсатишлари ҳам мумкин. Бунинг учун муайян вақтни танлайдилар. Худди шундай, улар кечалари улуғ имом шайх Нажмиддин Абу Ҳафс Умар Насафий ҳузурларига келиб, ундан фатво сўрар ва илм ўрганар эдилар.
Шу сабабли у зот аҳли илм орасида:
«Жинлар ва инсонлар муфтийси»
деб лақабланганлар.»
Манба:
«Сидқул-калом»
, Андаконӣ (ваф. 777 ҳ.).

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар:
«Қачонки ҳожини (ҳажни адо этиб қайтган кишини) учратсанг, унга салом бер, қўлини ушлаб кўриш ва уйига киришидан олдин ундан сенинг мағфиратинг учун Аллоҳга дуо қилишини сўра. Чунки, албатта, унинг гуноҳлари кечирилгандир».
Манба: Муснад Аҳмад.

Айтилишича, Аллоҳ Таоло Мусо (а.с.)га шундай ваҳий қилди:
– Ё Мусо, ҳақиқатдан ҳам Мен Муҳаммад умматига учта исм билан икром (марҳамат) кўрсатдим. Бундай икромни бошқаларга қилмаганман. Агар Муҳаммад уммати Менга ўша учта исм билан дуо қилса, дуоларини қабул қиламан.
Аллоҳ Таоло шундай буюргач, Мусо (а.с.) сўради:
– Ё Роббий, у исмлар қайсилар?
Субҳон бўлган Олий Ҳақ шундай буюрди:
– Раҳмон ва Раҳим Аллоҳнинг номи билан...
Шундан сўнг Мусо (а.с.) Субҳон бўлган Олий Ҳақнинг Муҳаммад умматига қиладиган бу марҳаматини дўстларига хабар қилди. Уларнинг орасида бир кўзи ожиз (кўр) киши бор эди. У Мусо (а.с.)нинг бу хабарини эшитди. Субҳон бўлган Олий Ҳаққа ихлос билан тазарру қилиб (ёлвориб):
– Ё Роббий, Муҳаммад умматига икром қилиб берганинг у учта исми шариф ҳурмати кўзларимни менга қайтариб бер, кўришни эҳсон айла, – дея дуо ва ниёз қилган эди, шу заҳоти кўзлари очилди.
©
Hunarmand
Бизнинг манзил
👇
👉
@Avliyolar_uz

#Табрик
Аҳли мусулмонга
«Арафа»
муборак бўлсин!
Аллоҳу акбар! Аллоҳу акбар! Лаа илааҳа иллаллоҳу валлоҳу акбар! Аллоҳу акбар ва лиллааҳил ҳамд
.
Бизнинг манзил
👇
👉
@Avliyolar_uz

[مطلب في سنن الأضحية]
«
والأفضل أن يذبح أضحيته بيده إن كان يحسن الذبح، ويستقبل بأضحيته القبلة، ويقول: إني وجهت وجهي للذي فطر السموات والأرض حنيفا وما أنا من المشركين، ويقول عند الذبح: بسم الله والله أكبر، ثم يصلي ركعتين
،
ويقول بعد السلام
: اللهم: إن صلاتي ونسكي ومحياي ومماتي لله رب العالمين، لا شريك له، وبذلك أمرت، وأنا من المسلمين. اللهم هذا منك ولك وإليك. اللهم تقبله مني كما تقبلت من نبيك إبراهيم عَلَيْهِ السَّلَام بفضلك وجودك وكرمك، يا أكرم الأكرمين.» اهـ.
مقدمة الغزنوي
للغزنوي ( ت. ٥٩٣ هـ)
Қурбонлик суннатлари ҳақида
«Агар қурбонлик сўювчи сўйишни яхши билса, қурбонлигини ўз қўли билан сўйиши афзалдир.
Қурбонлигини қиблага қаратиб, шундай дейди:
“Мен юзимни осмонлару ерни яратган Зотга ҳаққа мойил ҳолда қаратдим. Мен мушриклардан эмасман”.
Сўйиш вақтида:
“Бисмиллаҳи валлоҳу акбар”, — дейди.
Сўнг икки ракат намоз ўқийди ва салом бергандан кейин шундай дуо қилади:
“Аллоҳим, албатта менинг намозим, қурбонлигим, ҳаётим ва мамотим барча оламлар Робби бўлган Аллоҳ учундир. Унинг шериги йўқ. Мен шу билан буюрилдим ва мен мусулмонлардандирман.”
«Аллоҳим, бу Сендан, Сен учун ва Сенга қайтувчидир.
Аллоҳим, уни мендан қабул қилгин, худди халилинг Иброҳим алайҳиссаломдан қабул қилганингдек. Ўз фазлинг, жуду караминг билан, эй карамлиларнинг энг Карамлиси!”»
— Муқаддиматул Ғазнавий, Имом Ғазнавий (ваф. 593 ҳ.)

#эслатма
#такбири_ташриқ
ЭРТАДАН ТАКБИРИ ТАШРИҚ АЙТИШНИ УНУТМАНГ!
اللهُ أكبر اللهُ أكبر لا إلهَ إلَّا الله واللهُ أكبر اللهُ أكبر ولله الحَمْد
Ўқилиши:
Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар, Лаа илаҳа иллаллоҳу валлоҳу акбар, Аллоҳу акбар ва лиллаҳил ҳамд.
Маъноси:
Аллоҳ буюкдир, Аллоҳ буюкдир. Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқдир. Аллоҳ буюкдир, Аллоҳ буюкдир ва ҳамд Аллоҳ учундир.
Такбири ташриқ
26 май бомдод намозидан бошлаб
ҳайитнинг тўртинчи куни -
30 май аср намозига қадар
(аср намозида ҳам) айтилади:
•
26 май
— 5 маҳал
•
27 май
— 5 маҳал
•
28 май
— 5 маҳал
•
29 май
— 5 маҳал
•
30
май
— 3 маҳал
Жами
23
маҳал
намоз
да такбири ташриқни бир маротаба айтиш
вожиб
амал саналади.
Ушбу такбир хоҳ
жамоат
билан, хоҳ
ёлғиз
ўқилган
ҳар бир фарз намоздан кейин
айтилади.
Аёллар
такбири ташриқни
махфий
айтадилар.
Намозга
кечикиб қўшилган
киши ҳам намозини тўлиқ ўқиб бўлганидан
кейин
такбири ташриқни
айтади.
♻️
Улашинг:
@Avliyolar_uz

«Албатта, Биз сенга Кавсарни ато этдик» (Кавсар сураси, 1-оят), яъни илм, амал ва икки дунё шарафидан иборат жуда кўп ва беҳад яхшиликни бердик. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан ривоят қилинганки: «У жаннатдаги бир дарёдир. Роббим уни менга ваъда қилган. Унда кўп яхшилик бор. У асалдан ширинроқ, сутдан оқроқ, қордан совуқроқ ва сариёғдан юмшоқроқдир. Қирғоқлари забаржаддан, идишлари кумушдандир. Ундан ичган киши ҳеч қачон чанқамайди». Яна: у жаннатдаги ҳавздир, дейилган. Бошқа қавлда эса: у зотнинг фарзандлари, умматининг издошлари, ёки умматининг уламолари, ёҳуд улуғ Қуръондир, дейилган.
«Бас, Роббинг учун намоз ўқи» (Кавсар сураси, 2-оят), яъни ғафлат билан ёки риё учун намоз ўқийдиганлардан фарқли ўлароқ, холис Аллоҳ таолонинг розилиги учун намозга кириш. Бу Унинг неъматларига шукр қилишдир. Зеро, намоз шукрнинг барча турларини ўзида жамлаган.
«Ва қурбонлик қил» (Кавсар сураси, 2-оят), яъни арабларнинг энг яхши молларидан бўлган туяларни қурбон қилиб, муҳтожларга садақа қил. Бу муҳтожларни тарк этиб, уларга ёрдам беришдан бош тортадиган кимсаларга хилофдир. Гўё бу сура ўзидан олдинги сурага муқобил келгандекдир. Айрим тафсирларда намоз — ҳайит намози, қурбонлик эса — удҳия (қурбонлик сўйиш) деб тафсир қилинган.
«Албатта, сенга душманлик қилган кимсанинг ўзи абтардир» (Кавсар сураси, 3-оят), яъни сенга бўлган адовати сабабли сени ёмон кўрган кимсанинг ўзи абтардир.
«Абтар» — насли қолмайдиган, яхши номи ва изи ўчиб кетадиган кимсадир. Аммо сенинг зурриётинг, яхши номинг ва фазлинг асарлари Қиёмат кунигача боқий қолади. Охиратда эса сен учун таърифга сиғмайдиган неъматлар бордир.
Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким Кавсар сурасини ўқиса, Аллоҳ унга жаннатдаги ҳар бир дарёдан суғоради ва Қурбон ҳайити куни бандалар қурбон қилган ҳар бир қурбонлик сонича унга ўнтадан ҳасанот ёзилади».
(Қози Байзовий тафсиридан)

Зулҳижжанинг ўн кунида рўза тутиш мустаҳаблиги ва шу кунларда Рамазон қазосини тутиш жоизлиги
[استحباب صيام العشر وجواز قضاء رمضان فيها]
«
ولا بأس بقضاء رمضان في أيام العشر
—يريد به تسعة أيام من أول ذي الحجة—وهو قول عمر رضي الله تعالى عنه، وكان علي رضي الله عنه يقول: لا يجوز لحديث روي عن رسول الله ﷺ «إنه نهى عن قضاء رمضان في أيام العشر»، ونحن أخذنا بقول عمر رضي الله تعالى عنه؛
لأن الصوم في هذه الأيام مندوب إليه، وهو قياس صوم عاشوراء وصوم شعبان، وقضاء رمضان في هذه الأوقات يجوز
، وقال ﷺ: «أفضل الصيام بعد رمضان عشر ذي الحجة»،
وتأويل النهي في حق من يعتاد صوم هذه الأيام تطوعا إنه لا ينبغي له أن يترك عادته
ويؤدي ما عليه من القضاء في هذه الأيام.» اهـ.
المبسوط
للسرخسي (ت. ٤٩٠ هـ)
«Зулҳижжанинг ўн кунида — яъни, аввалги тўққиз кунида — Рамазон қазосини тутишнинг зарари йўқ. Бу Умар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳунинг қавлидир.
Али ибн Абу Толиб розияллоҳу анҳу эса: “Жоиз эмас”, дер эдилар. Бу борада Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан:
“У киши Зулҳижжанинг ўн кунида Рамазон қазосини тутишдан қайтардилар”, деган ҳадис ривоят қилинган.
Биз эса Умар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳунинг сўзини олдик. Чунки бу кунларда рўза тутиш мандубдир. Бу ҳукм Ошуро рўзаси ва Шаъбон ойидаги рўзага қиёс қилинади. Бу вақтларда ҳам Рамазон қазосини тутиш жоиз бўлади.
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар:
“Рамазондан кейинги энг афзал рўза — Зулҳижжанинг ўн куни рўзасидир”.
Наҳий (қайтариш)нинг таъвили шуки: ким бу кунларда нафл рўзани одат қилиб олган бўлса, унга шу одатини тарк қилиб, ўрнига қазо рўзасини тутиши муносиб эмас.»
— Ал-Мабсут

[مطلب في شراء الأضحية]
«قال في الواقعات:
شراء الأضحية بعشرة دراهم أولى من التصدق بألف درهم
؛ لأن القربة التي تحصل بإراقة الدم لا تحصل بالصدقة.» اهـ.
السراج الوهاج
للحدادي ( ت. ٨٠٠ هـ)
[Қурбонлик сотиб олиш ҳақида]
“Ал-Воқиъот”да нақл қилинадики:
“Қурбонликни ўн дирҳамга сотиб олиш, минг дирҳамни садақа қилишдан афзалдир. Чунки қон чиқариш (қурбонлик қилиш) билан ҳосил бўладиган қурбат, садақа билан ҳосил бўлмайди.”»
Сирож ул-вахож китобидан