HADISLAR TOPLAMI

#Ҳадис_741
📙
إِذَا كَانَ يَوْمٌ حَارٌّ، فَقَالَ الرَّجُلُ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ، مَا أَشَدَّ حَرَّ هَذَا الْيَوْمِ ، اللَّهُمَّ أَجِرْنِي مِنْ حَرِّ جَهَنَّمَ، قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِجَهَنَّمَ : إِنَّ عَبْدًا مِنْ عِبَادِي اسْتَجَارَ بِي مِنْ حَرِّكِ ، فَاشْهَدِي أَنِّي أَجَرْتُهُ وَإِنْ كَانَ يَوْمٌ شَدِيدُ الْبَرْدِ، فَإِذَا قَالَ الْعَبْدُ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، مَا أَشَدَّ بَرْدَ هَذَا الْيَوْمِ، اللَّهُمَّ أَجِرْنِي مِنْ زَمْهَرِيرِ جَهَنَّمَ، قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِجَهَنَّمَ: إِنَّ عَبْدًا مِنْ عِبَادِي قَدِ اسْتَجَارَنِي مِنْ زَمْهَرِيرِكِ، وَإِنِّي أُشْهِدُكِ أَنِّي قَدْ أَجَرْتُهُ قَالُوا: مَا زَمْهَرِيرُ جَهَنَّمَ ؟ ، قَالَ: بَيْتٌ يُلْقَى فِيهِ الْكَافِرُ، فَيَتَمَيَّزُ مِنْ شِدَّةِ بَرْدِهَا بَعْضُهُ مِنْ بَعْضٍ
Абу Хурайра розияллоҳу анҳу Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи вассалламдан ривоят қилади:
"У Зот: "Қаттиқ иссиқ бўлган куни бир киши шундай деди: "Аллоҳдан бошқа Илох йўқ бу куннинг иссиғи бунчалар кучли, ё Аллоҳим, Ўзинг мени жаханнамнинг иссиғидан сақлагин" . Аллоҳ азза ва жалла жаҳаннамга шундай деди. "Бандаларимдан бири Мендан сенинг иссиғингдан сақлашимни сўради, гувоҳ бўлгинки, Мен уни сақладим" деди.
Қаттиқ совуқ бўлган куни бир банда айтди: "Аллоҳдан бошқа Илох йўқ бу куннинг совуғи бунчалар қатиқ бўлмаса, ё Аллоҳим, Ўзинг мени жаханнамнинг кучли совуғидан сақлагин". Аллоҳ азза ва жалла жаханамга айтади. "Бандаларимдан бири Мендан сенинг қаттиқ совуқлигингдан паноҳ сўради, албатта , Мен сени гувоҳ қилиб айтаманки, Мен уни сақладим". Одамлар сўрашди: "Жаханнамнинг қаттиқ совуғи қандай бўлади?" У Зот соллаллоҳу алайхи вассаллам: "У Кофир унга дучор бўладиган уй бўлиб, унинг совуқлигининг шиддатидан баъзи (аъзоси) баъзиларидан ажралиб кетади", дедилар.
✍
(Ибн Сунний "Амалул явми вал лайла" да жуда зайиф иснод билан келтирганлар.)
@HADISLAR_TOPLAMIII
📚

Ҳаѐтнинг энг майда икир-чикирларидан тортиб, энг баланд чўққиларигача ҳар нарсада ҳасад бордир. Мўмин-мусулмон бандалар бир-бирларига ҳасад қилишдан бутунлай йирокда бўлишлари лозим. «Бир-бирингизни ѐмон кўрманг». Албатта, мўмин-мусулмонлар биродар бўлганларидан кейин ўзаро бир-бирларини ѐмон кўришлари мутлақо мумкин эмас. «Бир-бирингизга қарши тадбир қилманг». Бу ердаги рақобат арабчада «Танофус» дейилади ва рағбат қилинган нарсада ѐлғиз ўзи қолишга интилиш маъносини англатади. Бунда ҳам ҳасадга ўхшаш ҳолат бор. Албатта, бу иш ҳам мусулмонларга мутлақо тўғри келмайдиган ишдир.
«Аллоҳнинг бандалари, биродар бўлинглар».
Манба: Ҳадис ва Ҳаёт 34
📚
@HADISLAR_TOPLAMIII
📚

#Ҳадис_740
📘
ЁМОН ГУМОН ВА ҲИКДУ ҲАСАД
Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Бадгумонликдан сақланинг. Албатта, бадгумонлик энг ѐмон ѐлғончиликдир. Пойлаш ва жосуслик билан шуғулланманг. Ким ўзарга уриниб, ўзаро ҳасад қилишманг. Бир-бирингизни ѐмон кўрманг ва бир-бирингизга қарши тадбир қилманг. Аллоҳнинг бандалари, биродар бўлинглар», дедилар».
✍
(Тўртовлари ривоят қилишган).
📝
Шарҳ:
Ушбу ҳадиси шарифда жамиятдаги кишиларни бир-бирига душман қиладиган, якка шахсларни ўзаро душман қилиш орқали бутун жамиятга адоват уруғини сепадиган ва шу орқали инсоний алоқаларни, оилаларни ва жамиятни таназзулга юз туттирадиган ѐмон ҳулқлар ҳақида гапирилмоқда. Улар рўйхатининг бошида эса, бадгумонлик турар экан. Кўрган, эшитган одамидан бирор ѐмонлик ахтариб, «ундай бўлса керақ бундай бўлса керак», дейиш бадгумонлик бўлади. Бу нарса, аввало, баъзи шахслар ичида адоват қўзғаб, душманлик ва ишончсизлик руҳини таратади. Кейинроқ ушбу руҳ жамиятнинг турли табақаларига тарқалиб, ҳамма бир-бири ҳақида ѐмон гумонга борадиган,
бир-бирига душманлик қиладиган ва ишонмайдиган бўлиб қолади. Аввал айтиб ўтилганидек, бир-бирига ҳасад қилиш, ѐмон кўриш, кек сақлашни ўзига касб қилиб олиш, ѐмонликда мусобақалашиш, бир-бирига турли ѐмонликлар қилиш, одамларни ишга солиш ва бошқаларнинг барчаси бўлмағур нарсалар экан. Балки мўмин-мусулмонларнинг барчаси ака-укадек бўлиб юришга ҳаракат қилишлари керак. Келинг, ушбу ҳадиси шарифда зикр қилинган нарсаларни бир-бир кўриб чиқайлик.
«Бадгумонликдан сақланинг. бадгумонлик энг ѐмон ѐлғончиликдир». Албатта, Гуноҳга олиб борувчи иллатлардан бири бадгумонлик бўлиб, у кишилар ҳақида бўлар-бўлмасга ѐмон шубҳалар қилиш, уларга нисбатан туҳмат ва ҳадик маъносида фикр юритиш ҳисобланади.Одатда, бундай гумонларнинг кўпи асоссиз, бўлиб, ўзаро низолар ва келишмовчиликлар кўпроқ бир-биридан ѐмон гумонда бўлишдан келиб чиқади. Ёмон гумондан четда бўлиш учун доимо кишилар ҳақида яхши гумонда бўлиш, улар ҳақида етган хабарларни яхшиликка йўйиш керак. Бас, ѐмон гумондан сақланиш лозим. Ким одамлардан ѐмон гумонда бўлса, ўша ичи бузуқ одам бўлади. Мўмин доимо узр истайди, мунофиқ эса, айб истайди. Мўмин барча халойиққа нисбатан кўнгли пок бўлади. Мунофиқ эса, унинг тескариси бўлади.
«Пойлаш ва жосуслик билан шуғулланманг». Албатта, бир-бирини пойлаб, бир-бирининг зиддига жосуслик қилиш мўмин-мусулмонларга тўғри келмаслиги ҳаммага аѐн. Бу маъно бошқа ривоятларда «Лаа танаажашуу» шаклида келган. Бу сўз аслида ваҳший ҳайвонни бир жойдан бошқасига қувишга ишлатилади. Аммо бу сўз ва унинг бирикмалари савдода ишлатилиши одатга айланиб қолган. Бунда бировни алдаш учун савдо молининг нархини оширилади.
«Нажш» сўзи луғатда шишириб кўрсатиш маъносини англатади. Савдода эса, бошқаларни алдаб қизиқтириш учун бир нарсани ортиқча баҳога сотиб олишга айтилади. Бунда сотувчи билан келишиб олган шериклари бўлади. Сотувчи савдо молини мақтаб туради. Шериклар эса одам тўпланганда келиб, жуда зўр нарса экан, баҳоси ҳам арзон, деб хўжакўрсинга сотиб оладилар. Буни кўриб турган бошқа кишилар ҳам қизиқиб сотиб ола бошлайдилар. Бу иш очиқ-ойдин алдамчилик экани кўриниб турибди. Ўзаро муомалада ҳам бировга ўзини яхши кўрсатиб, аслида унинг зарарига иш қилиш ҳаромлиги учун бу нарса ушбу ерда зикр қилинган. Бу иш бор ердан бир-бирига нисбатан бадгумонлик келиб чиқиши борлиги учун ҳам бу нарса эсга олинган.
«Ким ўзарга уриниб, ўзаро ҳасад қилишманг». Ҳасад сўзи луғатда арчиш ва шилиш маъносини билдиришини ва у қалбни арчиб шилишини айтиб ўтгандик. Уламолар ҳасадни бировга етган неъматга рашк билан қараш ва ўша неъматнинг ўз соҳибидан кетиб, ҳасадчига етиб келишини қаттиқ хоҳлаш, дейдилар.

#Ҳадис_1081
📗
Абу Хурайра разияллоху анхудан  ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «То сут елинга қайтмагунча Аллоҳдан қўрқиб йиғлаган киши дўзахга кирмас. Аллоҳнинг йўлидаги чанг ила жаҳаннам тутуни жам бўлмас», дедилар».
✍
(Имом Термизий ривояти)
Шарҳ:
Аллоҳ таолонинг азоби ва иқобидан қўрқиб, чин дилдан йиғлаган одам худди соғилган сутни елинга қайтариб бўлмаганидек, жаҳаннамга тушиши мумкин эмас экан. Шунинг учун мўмин банда Аллоҳ таолонинг азоби ва иқобидан қўрқиб, доимо шай туриши, яъни, ўзини ҳар дам йиғлаидиган ҳолда тутиши лозим. Ана шундагина банда зоҳидлар мақомига эришади.
@HADISLAR_TOPLAMIII
📚

#Ҳадис_739
📗
اشْتَكَتِ النَّارُ إلى رَبِّهَا فَقالَتْ: رَبِّ أكَلَ بَعْضِي بَعْضًا، فأذِنَ لَهَا بنَفَسَيْنِ: نَفَسٍ في الشِّتَاءِ ونَفَسٍ في الصَّيْفِ، فأشَدُّ ما تَجِدُونَ مِنَ الحَرِّ، وأَشَدُّ ما تَجِدُونَ مِنَ الزَّمْهَرِيرِ.
المزيد..
Абу Хурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
"Сафардалик вақтимизда кун қаттиқ исиб кетди, шунда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи вассаллам:
"Ўт (яъни жаханам) Ўз Парвардигорига: "Ё Раббий, ўзимни ўзим еб қўймоқдаман!" - деб шикоят қилди.
Шунда Аллоҳ қишда бир бора, ёзда бир бора нафас олиш учун унга икки марта нафас олишга изн берди.
Сизнинг (ёзда) иссиқ, жазирамани, қишда эса қаттиқ аёз, совуқни кўришингиз ўшандандир", - дедилар.
✍
(Бухорий ривояти)
@HADISLAR_TOPLAMIII
📚

#Ҳадис_738
📘
#КИБР
ВА ҲАВОЛАНИШ
Ҳориса ибн Ваҳб розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Сизларга аҳли жаннатнинг хабарини берайми? Ҳар бир заифҳол ва заифҳол саналгандир. Аммо Аллоҳга қасам ичса, У Зот унинг қасамини юзага чиқаради. Сизларга аҳли дўзахнинг хабарини берайми? Ҳар бир қўпол, саркаш ва мутакаббирдир», дедилар».
✍
(Икки шайх ва Термизий ривоят қилишган).
📝
Шарҳ:
Бу ҳадиси шарифда кибрнинг тескариси бўлган заифлик ва заифҳоллик кишининг жаннати бўлиши омилларидан бири эканлиги таъкидланмоқда. Заифҳоллик
деганда моддий камчилиги туфайли одамлар уни назар-писанд қилмайдиган киши кўзда тутилади. Заиф ва заифҳол кишилар одамлар олдида унча эътиборга сазовор бўлмасалар ҳам, Аллоҳ субҳанаҳу ва таолонинг ҳузурида уларнинг қадр-қиймати бор. Агар улар Аллоҳ субҳанаҳу ва таолога бирор қасам ичсалар, У Зот уларнинг қасамларини Ўзи юзага чиқаради Аксинча, бу дунѐда қўпол, саркаш ва мутакаббир бўлганларнинг охиратда аҳволларига вой бўлади. Улар аҳли дўзахдан бўладилар. Шунинг учун мўмин-мусулмон банда бу разил сифатга зинҳор яқинлашмаслиги керак.
Манба: Ҳадис ва Ҳаёт 34
📚
@HADISLAR_TOPLAMIII
📚

#Ҳадис_737
📙
لَا يَقْعُدُ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا حَفَّتْهُمُ المَلَائِكَةُ، وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ، وَنَزَلَتْ عليهمِ السَّكِينَةُ، وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَن عِنْدَهُ.
Абу Хурайра ва Абу Саъиддан ривоят қилинади:
"Набий соллаллоҳу алайҳи вассаллам:
"Қавм Аллоҳнинг зикри билан жам бўлса, фаришталар уларни ўраб оладилар, уларга хотиржамлик тушади, раҳмат уларни қамраб олади ва Аллоҳ Ўзининг ҳузуридагиларга уларни зикр қилади", - дедилар".
✍
(Абдуллоҳ ибн Муборак Муснадларидан Марфуъ хадис)
@HADISLAR_TOPLAMIII
📚

#Ҳадис_737
📘
إِذَا أتَيْتَ مَضْجَعَكَ، فَتَوَضَّأْ وُضُوءَكَ لِلصَّلَاةِ، ثُمَّ اضْطَجِعْ علَى شِقِّكَ الأيْمَنِ، ثُمَّ قُلْ: اللَّهُمَّ أسْلَمْتُ وجْهِي إلَيْكَ، وفَوَّضْتُ أمْرِي إلَيْكَ، وأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إلَيْكَ، رَغْبَةً ورَهْبَةً إلَيْكَ، لا مَلْجَأَ ولَا مَنْجَا مِنْكَ إلَّا إلَيْكَ، اللَّهُمَّ آمَنْتُ بكِتَابِكَ الذي أنْزَلْتَ، وبِنَبِيِّكَ الذي أرْسَلْتَ، فإنْ مُتَّ مِن لَيْلَتِكَ، فأنْتَ علَى الفِطْرَةِ، واجْعَلْهُنَّ آخِرَ ما تَتَكَلَّمُ بهِ. قالَ: فَرَدَّدْتُهَا علَى النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ، فَلَمَّا بَلَغْتُ: اللَّهُمَّ آمَنْتُ بكِتَابِكَ الذي أنْزَلْتَ، قُلتُ: ورَسولِكَ، قالَ: لَا، ونَبِيِّكَ الذي أرْسَلْتَ.
Баро ибн Озиб розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи вассаллам:
«Қачон ётоғингга келсанг, намозга қиладиган таҳоратингни қил. Сўнгра ўнг ёнинг билан ёт. Кейин:
اللَّهُمَّ أَسْلَمْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ، وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ، وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ، رَغْبَةً وَرَهْبَةً إِلَيْكَ، لاَ مَلْجَأَ وَلاَ مَنْجَا مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ، اللَّهُمَّ آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ، وَبِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ‏.‏
«Аллоҳумма, асламту важҳи илайка, ва фаввадту амри илайка, ва алжаъту зоҳри илайка, роғбатав ва роҳбатан илайка, лаа малжаъа ва лаа манжа минка илла илайка! Аллохумма, ааманту би китаабикаллазии анзалта, ва би набиййикаллазии арсалта![1]» дегин. Агар мана шу кечангда вафот этадиган бўлсанг, фитратда[2] кетасан. Буларни охирги сўзинг қилгин», дедилар. Мен уларни Набий соллаллоҳу алайҳи вассалламга қайтариб ўқиб бердим. «Аллоҳим! Нозил қилган Китобингга...» деган жойига келганда, «Расулингга», дедим. У зот: «Йўқ, «...ва юборган Набийингга», дедилар».
✍
(Бухорий ва Муслим ривояти)
[1] Дуонинг маъноси куйидагича: «Аллоҳим, Сендан умид килган ва қўрққан ҳолда вужудимни Сенга таслим қилдим, ишимни Сенга топширдим, Сенга суяндим. Сендан қочишга ва нажот топишга ҳузурингдан бошқа жой йўқ. Аллоҳим, нозил қилган китобингга ва юборган Набийингга иймон келтирдим».
[2] Фитрат - соф инсоний табиат, яъни исломий табиат.
@HADISLAR_TOPLAMIII
📚

#Ҳадис_735
📒
УЙДАН ЧИҚИШ ДУОСИ
Умму Салама розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам уйларидан чиқадиган бўлсалар, «Бисмиллаҳи, таваккалту алаллоҳи, Аллоҳумма, иннаа наъуузу бика мин ан назилла ав нузолла ав назлима ав нузлама, ав нажҳала ав южҳала алайнаа», дер эдилар».
📝
Шарҳ:
Дуонинг маъноси: «Бисмиллаҳи, Аллоҳга таваккул қилдим. Аллоҳим! Албатта, биз Сендан тойилишдан, залолатга кетишдан, зулм қилишимиздан ва зулмга қолишимиздан, жоҳил бўлишимиздан ва бизга нисбатан жоҳиллик қилинишидан паноҳ тилаймиз.
Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Киши уйидан чиқаѐтганда «Бисмиллаҳи, таваккалту алаллоҳи, ва лаа ҳавла ва лаа қуввата илла биллаҳи» деса, ўша пайтда унга «ҳидоят қилиндинг, кифоя қилиндинг ва сақландинг», дейилади. Шайтон ундан четланади. Бошқа бир шайтон ҳидоят қилинган, кифоя қилинган ва сақланган одамга: «Ҳолинг қандай?» дейди».
✍
(Иккисини «Сунан» эгалари ривоят қилишган).
📝
Шарҳ:
Ушбу дуони ѐдлаб олиб, уйдан чиқаѐтганда ўқиб юришга одатланиш лозим.
Манба: Ҳадис ва Ҳаёт 35
📚
@HADISLAR_TOPLAMIII
📚

#Ҳадис_734
📓
Уйга кирганда ўқиладиган дуо.
Абу Молик Ашъарий розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Киши уйига кирганда «Аллоҳумма, иннии асъалука хойрал мавлажи ва хойрал махражи. Бисмиллаҳи валажна ва бисмиллаҳи хоражна ва алаллоҳи, роббина таваккална» десин. Сўнгра аҳлига салом берсин», дедилар».
✍
(Абу Довуд ривоят қилган).
📝
Шарҳ:
Дуонинг маъноси: «Аллоҳим! Албатта, мен Сендан яхши кириш ва яхши чиқишни сўрайман. Аллоҳнинг исми ила кирдик. Аллоҳнинг исми ила чикдик. Роббимиз Аллоҳга таваккул қилдик». Ушбу дуони ѐдлаб олиб уйга кираѐтганда ўқиб юришни йўлга қўймоқ лозим.
Манба : Ҳадис ва Ҳаёт 35
📚
@HADISLAR_TOPLAMIII
📚