Хикоялар Хадислар Ривоятлар Хикматлар
Заиф одамлар қасос олишади. Кучли одамлар кечирадилар. Ақли одамлар эътибор бермайдилар.
Альберт Эйнштейн
HIKOYANEW
Ассаламу алайкум ва рохматуллоҳи ва барокатуҳ.
Аллоҳ таоло Ўзига йўналган қалбларни, дуо билан очилган қўлларни, букилган бўйинларни, муҳтож бўлиб сўраган тилларни бўш қайтармайди...
Хайрли дуоларингиз қабул бўлсин, кунингиз файзли ва баракотли ўтсин.
HIKOYANEW
Айюб алайҳиссаломни кўринг... Айюб! У зот сабрда зарбулмасал бўлганлар (намуна қилиб кўрсатилганлар). Айюбнинг бошига қандай кулфат тушганини биласизми? Ажойиб бир синов!
У зот барча фарзандларидан айрилдилар — битта эмас, барчасидан! Дунёда битта аёлларидан бошқа ҳеч кимлари қолмади. Фақат биргина аёллари...
Хўш, фақат шуми? Йўқ! Барча оғирлигига қарамай, бу ҳали ҳолва эди... Аллоҳ таоло у зотни хасталик билан синади.
Ўзи бу қандай касаллик эди?
Муфассирлардан бири, Табарий ва бошқалар айтишича, у зотнинг баданларида йирингли яралар (ўсимталар) пайдо бўлди. Яралар... Тасаввур қилинг, қўйларнинг думғазасидагидек улкан яралар! Ҳатто у зотга қаттиқ озор берар эди, яъни аллергик қичишиш пайдо бўлганди.
У зот бу яраларни тирноқлари кўчиб (синиб) кетгунича тирноқлари билан қашир эдилар. Сўнгра уларни ўткир, қаттиқ тошлар билан қаший бошладилар... ТОШЛАР СУЯККАЧА ЕТИБ БОРГУНИЧА қаттиқ қашидилар!
Бошларига тушган оғриқнинг шиддатидан... Биласиз, бундай яралардан нохуш ҳид келади — одамлар у зотдан ҳазар қилиб, юз ўгирдилар. У зот юра олмайдиган шол (майиб) бўлиб қолдилар. Ваҳоланки, у зот Аллоҳнинг пайғамбари эдилар!
У зотни олиб бориб, қишлоқдан ташқаридаги ахлатхонага улоқтирдилар... Ахлат устида! Майиб ҳолатда...
У зот бу ҳолатда қанча ўтирдилар? 18 йил! Тасаввур қиляпсизми? Ўн саккиз йил давомида Айюб алайҳиссалом майиб ҳолатда, барча болаларидан айрилган, барча мол-мулкидан айрилган... Айтганча, мол-мулклари ҳам шу касаллик сабаб тугаб битганди.
У зот ҳаракатлана олмас эдилар, лекин АЛЛОҲДАН БИРОР МАРТА ҲАМ ШИФО СЎРАБ ДУО ҚИЛМАДИЛАР. Нега, бу ҳаром бўлгани учунми? Йўқ! Ризо бўлганлари учун! (Аллоҳнинг қадарига рози эдилар).
Биламан, баъзилар: "Булар жуда баланд мисоллар-ку", дейиши мумкин. Майли, сиз энг олий намунани олинг-да, унга бироз яқинлашишга ҳаракат қилинг.
Ўхшашга ҳаракат қилинг, агар у зотлардек бўла олмасангиз ҳам... Ҳаракат қилиб кўринг! "Бундай бўлишнинг иложи йўқ" деманг, иложи бор!
18 йилдан сўнг... У зотнинг баъзи дўстлари бор эди. Ҳар куни қишлоқдан чиқиб-кираётганларида Айюбни ушбу йиғлатадиган, аянчли ҳолатда кўришарди.
Улардан бири, Айюбнинг олдидан ўтаётиб, дўстига айтди (Айюб ҳам буни эшитиб турган эди):
— "Айюбни кўряпсанми? У шундай бир гуноҳ қилганки, бутун оламда ҳеч ким бундай гуноҳ қилмаган!"
— "Нега?"
— "Ўн саккиз йилдан бери Аллоҳ унга раҳм қилмаяпти-я! Бунга сабаб, унинг жуда катта гуноҳи бор, аниқ!"
Ана! Айюб чидай олмаган нарса Шу бўлди! Солиҳ инсоният учун энг оғир нарса — уларни дини борасида, номуси борасида айблашингиздир. Бу жуда оғриқли! Мана шу ерда Айюб ўзини тутиб тура олмади. Нима қилдилар? Ерга сажда қилган ҳолатда йиқилдилар ва дедилар:
"Иззатинг ва Жалолингга қасам ичаман! Устимдагини кўтармагунингча бошимни саждадан кўтармайман! Раббим... «Менга бало (зарар) тегди ва Сен раҳмлиларнинг раҳмлисисан!».
Валлоҳи, у зот бу дуони тугатмаслариданоқ, ўз оёқларида тик турардилар! Аллоҳ таоло у зотга: "Оёғинг билан (ерни) теп!" деди. У зот оёқлари билан тепгандилар, у ердан мусаффо сув отилиб чиқди. У зот баданларини ювдилар ва бирданига ҳеч қандай хасталик тегмагандек, сўппа-соғлом бўлиб қолдилар!
Ҳатто ҳар куни икки маҳал — эрталаб ва кечқурун у зотга таом келтирадиган, ахлатларини тозалаб, хизматларини қиладиган солиҳа ва меҳрибон аёллари келганида, у ерда тик турган кишини кўриб қолди. Аёл ўз эрини қидириб атрофга қаради ва ҳалиги кишига қараб:
— "Э Аллоҳнинг дўсти! Аллоҳнинг пайғамбари Айюб қани? Валлоҳи, соғломлик вақтида сиздан кўра унга ўхшашроқ кишини кўрмаганман", деди. (У зотни танимади ҳам!)
У зот: "Мен Айюбман", дедилар.
Кўряпсизми, Аллоҳнинг қудрати бир лаҳзада намоён бўлади!
HIKOYANEW
Ибн Жавзий раҳимаҳуллоҳ деди:
«Пахлавонларнинг даражаларини дангасалар умид қилмай қўяқолсин. Чунки, роҳат лаззатига роҳат билан эришилмайди. Ким экса ўради, ким жидду-жаҳд қилса топади. Мол-дунё тер тўкишсиз ҳосил бўлмаганидек, илм ҳам меҳнат-машаққатсиз етиб бўлинмайди. Бахил одам саховатпеша исмига эриша олмайди, ботир лақаби ҳам узоқ заҳматдан кейин ҳосил бўлади».
("Табассур", 401-402)
HIKOYANEW
#КУН_ҲАДИСИ
Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинди: Набий саллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Таҳоратсиз кишидан намоз ва ҳаром пулдан садақа қабул қилинмайди».
Ҳаннод ўз ривоятида («илла би туҳури», яъни «намоз фақат таҳорат билангина қабул қилинади») деди.
Муслим, Абу Довуд, Ан-Насоий ва Ибн Можа ҳам шу ҳадисни ривоят килганлар.
«Ғулул» - хиёнат, ўғрилик, ҳийла, пора ва суиистеъмол қилиш йўли билан топилган ҳаром молдир. Қози Абу Бакр ибн Ал-Арабий бу ҳадис тафсирида айтади: «Таҳоратсиз намоз қабул қилинмай, жазони тақазо этганидек, ҳаром молдан берилган садақа ҳам шундайдир. (Ўзбекча таржимада «ғулул»нинг умумий маъноси бўлган «ҳаром» деган сўзни танладик).
Бу ҳадис ушбу бобда ворид бўлган ҳадисларнинг энг саҳиҳи ва энг ҳасанидир. АбулМалиҳдан, унинг отасидан, Абу Ҳурайра ва Анас (розияллоҳу анҳум)дан ҳам бу бобда ҳадис ривоят қилинган. Абул-Малиҳ ибн Усоманинг номи Омир бўлиб, уни Зайд ибн Усома ибн Умайр Ал-Ҳузалий деб ҳам аташади.
HIKOYANEW
بِسْــــــــــــمِ ﷲِالرَّحْمٰنِ الرَّحِيم
Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳу ва барокатуҳ!
Жаннат ҳовлилари зикр билан қурилади. Зикр тўхтаса, уларнинг қурилиши ҳам тўхтаб қолади.
«Субҳаналлоҳ, валҳамдулиллааҳ, ва лаа илааҳа иллаллоҳ, валлоҳу акбар!»
Аллоҳим барчамизга
Бомдод намози ила бошланиб, таҳажжуд намози ила тугайдиган кунларни насиб этсин!
Аллоҳим, кўзларимизни уйқудан очганинг каби,
қалбларимизни ҳам ғафлатдан уйғот!
Дунёни тонг нури ила ёритганинг каби,
ҳаётимизни ҳам ҳидоят нури ила мунаввар қилсин амин!
АЛЛОҲИМ!
Менинг онамга ва отамга ҳам, жамики мусулмонларнинг оналарига ва оталарига ҳам жаннат насиб қил!
Қалбимизга, дуоларимизга яшаётган жондан азиз инсонларимизни Аллоҳим паноҳида асрасин!
HIKOYANEW
Аллоҳ учун бир нарсани тарк қилса, Аллоҳ унинг эвазига ундан чандон яхшисини унга беради.
HIKOYANEW
Пайғамбар алайҳиссалом айтдилар: “Инсон фарзандининг жисмида тўрт жавҳар борки, тўрт нарса бу жавҳарни кетказиб туради.
Жавҳарлар қуйидагилар:
1.Ақл. 2.Дин. 3.Ҳаё. 4.Солиҳ амал.
1.Ғазаб ақлни кетказади.
2.Ҳасад динни кетказади.
3.Таъма ҳаёни кетказади.
4.Ғийбат солиҳ амалларни кетказади.
“Мунаббиҳот” китобидан.
HIKOYANEW