
Luna Khusan
Baxtli bo‘lish uchun “munosabat” kerak deb o‘ylashni to‘xtating. Sizga kerak bo‘lgan yagona narsa maqsad, barqaror daromad, ruhiy tinchlik va Alloh bilan yaxshi munosabatdir.
Baxt boshqalar sizni to‘ldirishi bilan kelmaydi; u o‘z qadr-qimmatingizni bilish, o‘z hayotingizni qurish va mustaqil turishdan keladi.
Maqsadlaringizga, imoningizga va shaxsiy o‘sishingizga e’tibor qaratganingizda, qolgan hammasi o‘z-o‘zidan joyiga tushadi.
Munosabat hayotingizga qo‘shimcha bo‘lishi kerak, mavjudligingiz sababi emas.
O‘zingiz to‘liq bo‘lsangiz, ongingiz tiniq, yuragingiz tinch va ruhingiz barqaror bo‘lsa, sevgi zarurat emas, bonusga aylanadi.
Avvalo o‘zingizga sarmoya kiriting.
O‘z kompaniyangizdan zavqlanishni, ishtiyoqingizni tinimsiz quvishni, erkin nafas olishga imkon beradigan moliyaviy barqarorlikni qurishni va haqiqiy kuch beradigan ruhiy aloqani parvarish qilishni o‘rganing.
Bularning barchasiga erishganingizda, hech kimni quvlamaysiz; to‘g‘ri odamlarni osonlik bilan jalb qilasiz.
Siz ehtiyojlilik yoki umidsizlikdan himoyalangan bo‘lasiz.
Va do‘stim, bu haqiqiy erkinlikdir.
Bu haqiqiy baxtdir.
Baxt boshqa joyda emas.
Yaxshi ishlar va quvonchlar Allohning ne’mati bilan mukammal bo‘ladi. Shuning uchun hamd Allohgadir.
Men tushungan eng go’zal tushuncha va filtr shu.
Asli aqlli odam o‘zini axmoq (hali yetarlicha emas) deb o‘ylaydi, ammo o‘z salohiyatini biladi.
Asli axmoq odam o‘zini dono (yetarli) deb o‘ylaydi, ammo o‘z salohiyatini bilmaydi.. balki yo‘qligidandir
😅
Shunchun, men undayman, bundayman, unaqa qilganman…
🤢
Biz qilishimiz mumkin bo‘lgan eng yaxshi ishni hali qilmadik.
Ustozim bir gap aytgan: “Insonni kimligi o‘lganidan keyin bilinadi. Unda na xato qila oladi, na xatolarini to‘g‘rilay oladi”.
Go‘zal duo:
“Qaysi amaldan rozi bo‘lsang, o‘shani ber”
https://youtu.be/VoBGgwf14rA?si=8Km6Ljw9UA6XY6l5
Chindan suhbatlashib mazza qilgan epizodlardan biri
❤️🔥
Terminlar orasida yo‘qolgan odam
Bir paytlar odam shunchaki yig‘lardi. Endi esa darrov “depressiya” deymiz.
Bir paytlar kimdir yolg‘izlikni yaxshi ko‘rardi. Endi u “introvert”.
Bir paytlar sevgi bor edi. Hozir esa “toxic attachment” yoki “healthy relationship” degan yorliqlar bor.
Bir paytlar ko‘p gapiradigan inson shunchaki ochiqko‘ngil edi. Endi u “shaxsiy chegarani buzuvchi”.
Biz yangi so‘zlarni o‘rgandik. Ammo ba’zida shu so‘zlar orasida o‘zimizni yo‘qotib qo‘ydik.
Psixologiya rivojlandi, kitoblar tarjima qilindi, sahifalar ko‘paydi, bu yaxshi. Lekin bir muammo paydo bo‘ldi: biz his qilishdan ko‘ra tezroq tashxis qo‘ya boshladik.
Do‘stingiz kech qo‘ng‘iroq qilsa, “chegara buzildi”.
Onangiz ko‘p so‘rasa, “manipulyatsiya”.
Sevgan insoningiz yig‘lasa , “emotional dependency”.
Savol shuki: biz haqiqatan ham o‘zimizni himoya qilyapmizmi? Yoki shunchaki his qilishdan qo‘rqyapmizmi?
Eng og‘riqlisi, endi yurakdan oldin mantiqni qo‘yamiz.
Kimnidir sog‘insak, o‘zimizni to‘xtatamiz: “Bu sog‘lommi?”
Kimdir yaqinlashsa, ortga chekinamiz: “Bu chegara emasmi?”
Natijada yonimizda odamlar bor, lekin ichimiz sovuq.
So‘zlar ko‘p, lekin yaqinlik kam.
Psixologiya kerak. Chegaralar ham kerak. O‘zini anglash juda muhim.
Ammo har bir tuyg‘uga yorliq yopishtira boshlasak, hayot darslikka aylanadi. Inson esa “holat”ga.
Ba’zan odam shunchaki charchaydi, bu darrov kasallik emas.
Ba’zan kimdir jimlikni yaxshi ko‘radi, bu albatta tipologiya emas.
Ba’zan odam shunchaki sevadi. Va bu tuyg‘u hech qaysi atamaning ichiga to‘liq sig‘maydi.
Terminlar bizga yordam berish uchun yaratilgan.
Ular bizning o‘rnimizni egallashi uchun emas.
Inson, ta’rifdan kengroq, tashxisdan chuqurroq.
Uni tushunish uchun avval uni so‘zlardan ozod qilish kerak.
(Uzwomen podcastimizning keyingi sonidan kichik tushuncham)
“Yaratilganni sevki, Yaratgan tufayli”
Yunus Emro
Kishi uchun gunoh bo‘lishiga, o‘z qaramog‘idagi kishilarni zoye qilishi kifoyadir.
(Ota farzandiga, rahbar jamoasiga, ustoz shogirdiga, er ayoliga vhk)