MUHAMMAD YUSUF SHE'RLARI
ЎЗБЕКИСТОН ХАЛҚ ШОИРИ МУҲАММАД ЮСУФНИНГ ТЎРА АКАНИНГ 65 ЙИЛЛИК ЮБИЛЕЙИДАГИ ТАБРИК СЎЗИ. (МИРЗА СУЛАЙМОН АРХИВИДАН).
https://t.me/MUHAMMAD_YUSUF_IJODI
ЮР МУҲАББАТ…
Ой юзидан нур ёғди сим-сим,
Юр, муҳаббат, кетдик бу ердан.
Ширин тушлар кўрсин севгилим,
Юр, муҳаббат, кетдик бу ердан…
Биз кетсак ер кенгайиб қолар,
Осмонлар ҳам энкайиб қолар.
Бир қора кўз жилмайиб қолар,
Юр, муҳаббат, кетдик бу ердан…
На қилдим, эй юзлари зебо,
Айбим на деб сўрама асло.
Бу дунё шундайин бевафо,
Юр, муҳаббат, кетдик бу ердан…
Севги дилда яшнаган чечак,
У биз билан қайда яшасак.
Не қипди бир қизга ёқмасак?
Юр, муҳаббат, кетдик бу ердан!
©
Муҳаммад Юсуф
Ассалому алайкум, азизлар!
Шеърият ва адабиёт ихлосмандлари, санъатсевар мухлислар!
Сизларни "НАЗМ ВА НАВО" гуруҳида
👉
2026 йил
👇
👇
👇
21 май куни кеч соат
👇
👇
21:00
да яна бир дастур кутмоқда.
Дастуримиз меҳмони -
таниқли шоир ва адиб, Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси аъзоси, Ўзбекистон Журналистлар уюшмаси аъзоси
АБДУСАИД КЎЧИМОВ
.
Абдусаид Кўчимов 1951 йил 15 майда Самарқанд вилоятининг Ургут туманида туғилган.
1968-1972 йилларда Низомий номидаги Тошкент давлат педагогика институтининг ўзбек тили ва адабиёти факультетида таҳсил олган.
Биринчи китоби “Кашфиётчи болалар” номи билан 1978 йилда чоп этилган.
“Менинг Ўзбекистоним”( 1979 йил), “Тошбургут” (1981 йил), “Менинг юлдузим”(1984 йил), “Чаноқ”(1985 йил), “Ҳалқа” (1987 йил), “Икки баҳор”(1990 йил), ”Умид дарахтлари”(1992 йил), “Қиёфа”(1996 йил), ”Ёсуман”(2000 йил), “Баланд тоғлар” (2002 йил), “Кўзларимнинг қароғидасан” (2006 йил), “Муҳаббат боғлари” (2008 йил), “Эл сув ичган дарёлар” (2009 йил), «Сайланма»(2011 йил), «Сафар» (2010 йил), “Қор” (2013 йил), “Баҳор” (2014 йил), “Мен шоирман, истасангиз шу...” (2016 йил),“Бинафша” (2017 йил), “Қайта туғилган бола” (2018 йил) номли публицистик, шеърий ва насрий китоблари ўқувчилар қўлига етиб борган.
“Баланд тоғлар” қиссаси ва “Бойчечак” ҳикояси асосида кўп қисмли бадиий фильмлар яратилган.
“Ҳалқа” ва “Ҳаёт ҳукми” номли китоблари Хитой Халқ Республикасида нашр этилган.
Бир қанча ҳикоя, қисса ва шеърлари рус, украин, молдаван, турк ва бошқа жаҳон тилларига таржима қилинган.
Табиат мавзусидаги асарлари учун Халқаро ЮНЕСКО мукофоти, “Ҳалқа” китоби учун Ғафур Ғулом номидаги мукофотга сазовор бўлган.
Ўзбекистон Республикасида хизмат кўрсатган журналист, “Шуҳрат” медали, «Меҳнат шуҳрати” ордени соҳиби.
Ўзбекистон Республикаси Президенти ва Ўзбекистон Республикаси Олий Кенгаши томонидан фахрий ёрлиқлар билан тақдирланган.
Самарқанд Давлат университети ҳамда Ўзбекистон Журналистика ва оммавий коммуникациялар университети фахрий профессори.
Айни пайтда Ўзбекистон Миллий ахборот агентлиги – ЎзА Бош директори лавозимида ишлайди.
Дастурни
ХУРШИДА АБДУЛЛАЕВА
олиб боради.
Бош админ -
ЖАМШИД СУЛТОНОВ.
Муҳаррир -
АЗИЗАБЕГИМ.
Барчангизни дастурда кутамиз.
Бизнинг манзил:
https://t.me/+YkJ0N2fWHR1kZTgy
Ижодкорнинг телеграм канали:
https://t.me/abdusaidkuchimov
М.Юсуф асос солган ,,Олтин қалам" газетасини бугунги кунда рафиқаси Назира - ас-Салом юритаяпти.
Газетани апрел май ойи сонлари билан танишинг.
https://t.me/MUHAMMAD_YUSUF_IJODI
ХУДБИНГА
Ким-кимга соҳиби санжарман дейди,
Сим-симга мақтаниб — ханжарман дейди,
Қумурсқа ҳам ўзин аждарман дейди,
Мен нима хам дердим.
Бол берган қўлингга найзасин санча,
Қилган яхшилигинг билмаган қанча,
Оқилларин талар қанча тирранча,
Мен нима хам дердим.
Имон йўқ гўшада эҳром қайдадир,
Қалбга таскин қайда, ором кайдадир,
Магар жондан кечгин, нима фойдадир?..
Мен нима ҳам дердим.
Менинг ёзганларим шунчаки ҳавас,
Менга дилим пошшо — шеърларим эмас,
Шоир — сен, десам ҳам, қўймасанг, нокас,
Мен нима ҳам дердим.
Отамдан қолмаган бу назми сўлғин,
Мен боғда гул эмас — тоғдаги юлғун!
Қўлингдан келса бор, Навоий бўлгин!..
Мен нима ҳам дердим.
©
Муҳаммад Юсуф
https://t.me/MUHAMMAD_YUSUF_IJODI
Т А С К И Н
Марҳум шоир Муҳаммад ЮСУФнинг онаси Энахон ая тилидан марсия.
(Бу шеър ёзилган пайтда шоирнинг онаизори ҳаёт эдилар. Илоҳим, ҳар иккисининг ҳам охиратлари обод бўлсин).
Юрагим бир хатар сезди,
Не бўлганин уқолмадим.
Кўз олдимдан ўтди тезда -
Шоир болам - Муҳаммадим.
Қўлни очдим дуоларга:
Сафарини бехатар қил!
Қорақалпоқ диёрига -
Кетган эди болам, ахир.
Онаизор кўнглим билан,
Хавотирда ёнар эдим.
Бу дунёнинг ғамларидан -
Тонар эдим, тонар эдим.
* * *
Бу хабарни тинглагунча,
Кар бўлсин-а, қулоқларим!
Ё Раб, меҳринг қаттиқ бунча?
Кўпми эди гуноҳларим ?!
Осмон қулаб ерга тушди,
Унда қуёш, ой қолмади.
Жимирлаган жонгинамни -
Қўярга бир жой қолмади.
Қариганда бу бошимга,
Не кунларни солдинг, болам?!
Мендан олдин кетмоқликка -
Кимдан рухсат олдинг, болам?!
* * *
О, бу дардни кўтармоқнинг -
Уддасини қилолмайман.
Юрак кўз ёш бўлиб оқди,
Не қилишни билолмайман.
Сен улғайган бешикка ҳам,
Ҳасратимни айтолмайман.
Чиқолмайман эшикка ҳам,
Чиқар бўлсам, қайтолмайман.
Минг-мингларни мусибатга,
Отиб кетдинг, Муҳаммаджон!
Қуёш эдинг, қай зулматга -
Ботиб кетдинг, Муҳаммаджон?!
* * *
Шоирларнинг онасига
Қийин дердинг, қийин дердинг.
Юр, Тошкентга олиб кетай -
Кийин дердинг, кийин дердинг.
Менга атаб ёзган шеъринг,
Кўп экан-ку сочимдан ҳам.
Бу фожени сезармидинг,
Болажоним, ё чиндан ҳам?!
... Балки менинг ёнимдасан,
Кириб келиб деразадан.
Қара, болам!
Шоирларнинг -
Онаси ҳам шеър ёзаркан...
* * *
Ҳар бир ота, ҳар бир она
Ортда қолсин болам, деркан.
Бахти бахтимдан нишона,
Доғи менга ҳаром, деркан.
Не қилайки, тақдир мени,
Таҳқирларга солиб қўйди.
Мени сендан ...
о, қанийди!
Сени мендан олиб қўйди.
Энди кўрган куним қурсин,
Ўкинарман қисматимдан.
Оқ сутимга розиман мен,
Сен рози бўл хизматингга...
* * *
Онамга, деб харид қилган,
Рўмолингни ўролмайман.
Юролмайман йиғламасдан,
Йиғламасдан туролмайман.
Умид билан қўйган номни,
Болажоним, оқлаб кетдинг.
Ва умримнинг ҳар дамини
Ёдинг билан боғлаб кетдинг.
Юракдадир дуоларим,
Ўкинч, афсус - овозимда.
Муҳаммадим, дуч келасан -
Ҳатто...
беш вақт намозимда.
* * *
“Ўнта бўлса, ўрни бошқа...”
Бўшаб қолди ўрнинг, болам.
Кўксим туриб, қайси тошга -
Бошгинангни урдинг, болам?!
Тошкентнинг тош йўлагидан,
Тополмадим изларингни.
Бўйин кўриб...
тўйин кўрмай -
Кетдингми гул қизларингни?!
Халқ дилида қолди сўзинг,
Эмас китоб вароғида.
Муҳаммаджон, порлар кўзинг -
Фарзандларинг қароғида.
* * *
Менга ёзган ҳар хатингдан,
Меҳринг қўмсаб, излаяпман.
Кулиб тушган суратингдан,
Йиғлаб, кўзим узмаяпман.
Алам ўти куйдиради,
Ер қайтарар муштларимни.
Наҳот энди тўлдиради -
Армонларим тушларимни?!
Ишонмайман!
Бу дунёдан -
Шунчаки юз бургандайсан.
Назаримда Тошкентларда -
Шеърлар ёзиб юргандайсан!
2001 йил 1 декабрь
Ориф Тўхташ
https://t.me/MUHAMMAD_YUSUF_IJODI