MISTIK|PSIXOLOGོPARUK PILOོ
https://t.me/Rudraksha_uz
Ўйлаб кўринг:
Мана бу ерда бир ит ўтирган эди, ва тўсатдан у ўзининг қайси аҳволда эканлигини англаб етди. Ва у қочиб кетди. Ҳеч ким уни ҳайдагани йўқ, лекин у энди ҳайвон бўлишдан тўхтади. У ҳайвоний ҳаётдан юқорига кўтарилди ва ҳеч қачон ортга қайтмайди.
— Ошо (Бхагван Шри Раджниш)
«Бақийлик алхимияси»
@Paruk_Pilo
Ошо: Библия сужетининг янги маъноси
Шу сабабли, менинг назаримда, Библиядаги бу сюжет мутлақо янги маъно касб этади.
Муқаддас Тaқиқ фақат бир нарса учун қўйилган эди: авраш ва васвасага солишнинг ягона йўли — бу тақиқлашдир.
Агар Худо Донишмандлик Дарахтининг номини тилга олмаганда, тақиқ қўймаганда эди, Одам Ато ҳеч қачон бу дарахт мевасидан тотиб кўришни хаёлига ҳам келтирмаган бўларди. Эдем боғи бепоён, ундаги дарахтлар сони чексиз эди. Биз ҳатто бошқа дарахтларнинг номини ҳам билмаймиз.
Бу дарахт айнан тақиқлангани учун ҳам муҳим бўлиб қолди.
Бу тақиқ аслида бир чақириққа, бу инкор эса васвасага айланди.
Аслида васвасага солган Шайтон эмас эди. Биринчи ўринда Худонинг Ўзи туради.
Васваса мана шундай эди:
«Донишмандлик Дарахтига яқинлашманг, ундан мева еманг. Фақатгина мана шу биргина дарахт тақиқланган, қолган сифатли дарахтларнинг ҳамма меваларидан бемалол баҳраманд бўлишингиз мумкин!»
Тўсатдан мана шу ягона дарахт Боғдаги энг муҳим нарсага айланди-қолади.
Тўпнинг иккинчи томони
Менинг қарашимча, Шайтон — бу шунчаки Худонинг бошқа бир номи, Унинг қарама-қарши томонидир. Шайтон Момо Ҳавони васвасага солди, чунки у: «Худолар каби бўла оласизлар», деб ваъда берди. Ким ҳам Худоларга ўхшаб қолишни хоҳламайди дейсиз? Кимга бу ёқмайди?
Одам ва Ҳаво васвасага учишди ва сўнг Жаннатдан ҳайдалдилар.
Биз тушунишимиз керакки, бу изғинлик — шунчаки катта бир жараённинг қисмидир.
Аслида Неъматлар диёри — бу беғубор, аммо жоҳил (жоҳилиятдаги) ҳайвоний мавжудлик эди.
Донишмандлик Дарахти мевасидан тотишгач, Одам ва Ҳаво Инсонга айландилар. Бунгача улар умуман инсон эмас эдилар.
Улар инсонга айланишди, ва бу билан улар муаммоли ва мураккаб мавжудотга айланганини назарда тутяпман.
Энг гоявий инқилоб
Айтишларича, Одам Ато Жаннат дарвозаларидан чиқариб юборилганда айтган илк сўзлари шундай бўлган экан:
«Биз жуда катта ўзгаришлар даврида яшаяпмиз».
Бу ҳақиқий инқилоб даври эди.
Инсон ақли ҳеч қачон Одам ва Ҳавонинг Эдем боғидан ҳайдалиши каби буюк инқилобни қайта кўрмайди. Ҳайвонот дунёсидан, беғуборлик ва жоҳиллик ҳолатидан чиқиш — бу энг улкан инқилоб эди. Бошқа ҳеч бир инқилоб унга тенглаша олмайди. Бу — инсоният тарихидаги энг катта ўзгаришдир.
Қарама-қаршиликлар ва Онг
Биз нега издан чиқдик ва ҳайдалдик?
Мана шу нарсани англаб етган лаҳзангиздан бошлаб, сиз энди аввалгидай соф беғуборликда яшай олмайсиз. Қийинчиликлар бошланади. Ҳатто бахт ва ҳаловатда бўлганингизда ҳам, ақлингизда шундай муаммо пайдо бўлади:
«Нега мен бахтиёрман? Нега?»
Ва сиз азоб-уқубатни ҳис қилмагунингизча, бу бахтни тўлиқ англай олмайсиз. Чунки ҳар қандай туйғу фақат ўзининг қарама-қаршиси билан биррга мавжуд бўлади.
Сиз бахтни фақат бахтсизликни ҳис қила бошлаганингиздагина англайсиз.
Сиз оғриқни билганингиздагина роҳатни тушунасиз.
Ва сиз Олам ва Ҳаётни фақат Ўлимдан қўрқа бошлаганингиздагина англаб этасиз.
Ҳайвонлар яшайдилар, лекин улар тирик эканликларини англамайдилар, чунки улар Ўлимни англамайдилар. Ўлим улар учун муаммо эмас, шунинг учун улар ҳаёт кечиришади, лекин уни инсон каби ҳис қилмайдилар. Инсон тирик ва у фақат Ўлим мавжудлиги сабабли айнан яшаётганини англайди.
Ички низолар ва Озодлик
Билим билан бирга инсонга қарама-қаршиликларни англаш туйғуси келади. Ва бу туйғу билан бирга қийинчиликлар кириб келади.
Энди ҳар бир лаҳза тўқнашувга айланади. Ҳар бир лаҳза иккита тарафни ўз ичига олади.
Энди сиз ҳеч қачон ягона бир бутун бўла олмайсиз. Сиз доимо бўлинган, доимий низолар ва ички безовталик, ички тўполонлар ичида яшайсиз.
Шунинг учун, бу ҳақиқатан ҳам катта инқилоб эди: Одам ва Ҳаво чиқариб юборилди, чиқарилди.
Аслида бу жуда гўзал ҳикоя.
Ҳеч ким уларни қувиб солгани йўқ, ҳеч ким уларга буюрмади.
Ҳеч ким уларга: «Йўқолинглар бу ердан!» дегани йўқ.
Улар шунчаки кетишди.
Шунчаки, англаб етган лаҳзаларида атрофдаги Боғ улар учун йўқ бўлди. Бу ўз-ўзидан, автоматик тарзда юз берди.
Lekin u Xudoning oʻzi edi.
Nega men bunday deyapman?
Chunki mening nuqtai nazarimcha, bu dunyoda bir-biriga qarama-qarshi boʻlgan ikki kuch yoʻq, Xudo va Iblis yoʻq.
Va ularning qarama-qarshiligi xatodir.
Faqat
yagona kuch bor!
Va hech qanday boʻlinish yoʻq, bir-biriga qarama-qarshi boʻlgan ikki dushman yoʻq, shunchaki bir kuchning ikki tomoni bor, Xudo va Iblis bor.
Bu ikki qarama-qarshilikda namoyon boʻladigan yagona kuchdir, chunki qandaydir bir kuch qarama-qarshiliklar shaklida harakat qilmaguncha, u harakat qila olmaydi.
Bhagavan Shri Rajnish (Osho)
"Abadiylik alkimyosi"
@Paruk_Pilo
Sizda hushsizlik holatiga tushish odati paydo boʻlgandan soʻng, xushyorligingizni (anglashingizni) oshirish tobora qiyinlashib boraveradi.
Sizga borgan sari qiyinroq boʻlishining sababi — yanada xushyorroq boʻlishga urinishlaringizda tanangiz sizga yon bosmaydi.
U sizni faqat xushyorlikni kamaytirishda qoʻllab-quvvatlaydi.
Tanangizning metabolizmining oʻzi sizni yanada hushsizroq qilib qoʻyadi.
U sizning yanada anglaydiganroq boʻlishingizga yordam bermaydi.
Odaamning yanada anglovchi boʻlishiga toʻsiq boʻladigan har bir narsa esa ahloqiy muammo emas, balki dinyiy qiyinchilik, toʻsiqqa aylanadi.
Shu sababli, ba'zan alkogolik (ichkilikboz) ichmaydigan odamdan koʻra ahloqliroq inson boʻlishi mumkin, ammo u hech qachon dindorroq (diniyroq) boʻla olmaydi.
Alkogolik ichmaydigan odamga qaraganda koʻproq hamdard, koʻproq sevadigan, koʻproq halol boʻlishi mumkin, lekin u hech qachon dindorroq boʻla olmaydi.
Men u hech qachon dindorroq boʻla olmaydi deganimda, u hech qachon yanada xushyorroq va anglaydiganroq boʻla olmasligini nazarda tutaman.
Oshib borayotgan bu xushyorlik sizni yanada koʻproq azob chekishga majbur qiladi.
Sizga Odam va Evoning bibliyaviy tarixini tushunib olish foydali boʻladi.
Ular Osmonlardan, Edem (Jannat) Bogʻidan quvilgan edilar.
Bu chuqur psixologik hikoyadir.
Xudo ularga bitta mevadan tashqari, xohlagan hamma narsalarini yeyishga ruxsat berdi.
Faqat birgina daraxtga u hech qanday holatda tegishga ruxsat bermadi va bu Ma'rifat (Bilim) Daraxti edi.
Bu gʻalati, Xudo oʻz bolalariga Bilim Daraxti mevasidan yeyishni taqiqladi.
Bu juda zid boʻlib koʻrinadi.
Bu qanday Xudo edi oʻzi?
Oʻz bolalarining dono va bilimli boʻlishini xohlamagan bu qanday ota edi?
Bu hikoya koʻplab Aql-idrok sohiblari uchun jumboqqa aylandi.
Nega Xudo bilimli boʻlishni taqiqlashi kerak?
Biz bilimni qadrlaymiz va uni eng yuqori oʻringa qoʻyamiz,
lekin Xudo ularga bilimli boʻlishni taqiqladi,
nega?
Odam va Eva hayvonot dunyosida yashashgan.
Ular baxtiyor edilar, lekin jaholatda (bilimsizlikda) edilar.
Bolalar baxtiyordir, lekin ular ham jaholatdadir.
Bolalar, agar ulgʻaysalar, baribir bilim olishlari kerak.
Oʻsishning boshqa yoʻli yoʻq.
Agar siz jaholatda boʻlsangiz, baxtiyor boʻlishingiz mumkin, lekin oʻz baxtiyorligingizni anglay olmaysiz.
Buni toʻgʻri tushunish kerak.
Jaholatda boʻlganingizda, baxtiyor boʻlishingiz mumkin, lekin oʻz baxtiyorligingizni his qila olmaysiz, oʻz baxtiyorligingizni anglay olmaysiz.
Oʻz baxtiyorligingizni his qila boshlagan lahzangizdayoq, siz jaholat holatidan chiqasiz.
Sizga bilim keldi va siz bilimli boʻldingiz.
Shu sababli Odam va Eva shunchaki hayvonlar kabi yashashgan, ular mutlaqo jaholatda va baxtiyor edilar.
Ammo unutmangki, bu baxtiyorlik ularga ham noma'lum edi.
Ular shunchaki baxtiyor edilar, lekin buni anglamasdilar.
Risolada aytilishicha, Iblis Evani olmani yeyishga yoʻldan ozdirdi va buning uddasidan chiqqanining sababi shunda edi:
U unga aytdi:
«Agar sen ushbu mevani totsang, Xudoga oʻxshash boʻlasan».
Bunda chuqur ma'no bor.
Toki siz ma'rifat mevasidan, Bilim Daraxtidan totmas ekansiz, hech qachon Xudolarga oʻxshash boʻla olmaysiz, siz hayvonligingizcha qolaverasiz.
Aynan shu sababli Xudo ularga ushbu Daraxtdan totishni taqiqladi va taqiqlash orqali uning oʻzi ularning e'tiborini bu Daraxtga qaratdi.
Bu bir vasvasa edi.
Bu «Iblis» (Diyavol) soʻzi juda goʻzaldir, ayniqsa hindular uchun.
U xristianlardagiga qaraganda boshqacha ma'noga ega, chunki «Iblis» soʻzi «Deva» yoki «Devata» — ya'ni Xudolar bilan bir xil ildizdan, bir xil oʻzakdan kelib chiqqan.
«Iblis» (Diyavol) va «Ilohiy» (Bojestvennoye) soʻzlari bir xil ildizga ega.
Shuning uchun bu hikoyaning xristiancha tushuntirishi xato, tugallanmagan kabi taassurot uygʻotadi.
Faqat bir narsa ma'lum:
Iblisning oʻzi isyonkor Xudo, Xudoga qarshi chiqqan isyonkor Farishta edi.
Ai music
Rudraksha brasletilari ham kelishni boshladi. Chiroyli turarkan qo'lda. Egalariga jo'natdim.
https://t.me/Rudraksha_uz
Rudraksha va tutatqilar Hindistondan kelishni boshladi.
Murojat uchun
@Isyonkor_bot