پښتو شعرونه او ټپې 💎
سلامونه ملګرو ستړي مه شئ ؟
🕸
د جدایي دردناکی ټپې
ته به مې غواړې زه به نيم
ژوند رانه لار بيلوي نور مې پریږدینه
اسمانه پړک وهه را پريوځه
په ما ورانيږي چې په ټولو ورانه شينه
زما له مرګه يي خبر کړی
چې جنازی ته مې راځي ټکرې خورينه
له ډاره هيڅ ويلی نشم
د سوال ياری ده اوس به ګډوډه شينه
د دنياګی غمونه پريږده
زما غم وکړه په جنجال ککړه يمه
جانانه راشه چې پخلا شو
زمونږه څوک دی چې به موږ پخلا کوينه
جانانه. راشه که ديدن کړې
عمر د ژمي مازديګر ده تیر به شینه
په مرګ دې نه مری جانان خوږ دی
په رنځ دې پریوځي چې پوښتنې ته ورځمه
جانان مې سيوری د اسمان دی
نه ورختی شم نه مې زړه صبر کوينه
قبر مې سوری که حال مې ګوره
په خمارو سترګو مې پریوتل ګردونه
غزل
زه نو کله ودرېدى شمه ستا مخکې
خاوره څه وي د رالوتې هوا مخکې
ستا ښېرې راته دعا دعا ښېرې شي
راته وکړه څو ښېرې له دعا مخکې
هو ورانېږي هلاکت ته نږدې شوې
دومره تللې ده سړيه دنيا مخکې
چاته مه وايه چې زه په تا مئين يم
داخبرې خلک نکړي د چا مخکې
خامخا به ژوند خوړلې بهسودواله
اوختې را اوختې د بلا مخکې
پرويز بهسودوال
غزل!
قاصر د مړاوو هيلو له هجومه پاتېدمه
د ژوند په کشمکش کې چې تر کومه پاتېدمه
په خپله قافله کې ومه سر په تيندکونو
له يوې به جګېدم پر بله لومه پاتېدمه
د عقل له کلا رابهر نه شوم تعامل ته
بې نومه وم بې نومه شوم بې نومه پاتېدمه
څه څه د زمانې د بې روخۍ راباندې وايئ
د خپل ښه سړيتوب غېږ کې محرومه پاتېدمه
جواده په محفل کې چې منصب، پيسه ګويان وو
نو خود به د نظر له ترنُمه پاتېدمه
ښایسته مصرۍ:......!
1
په خوله تمثیل کومه خاندم
په زړه کې یوه نړۍ غمونه ګرځومه
2
د خواخوږۍ تمثیل روان دی
ځکه مې هیچاته هم نه وایم حالونه
3
په چا مې هیڅ تسل ونشو
کنه له خلکو سره ډیر وګرځیدمه
4
مړاوې څهره به چیرته ناست وي
اوس یادوي به دوصال خواږه وختونه
5
چې زه بیغمه خوشحال ګرځم
لالیه دا درته چا دروغ وییلي دینه
6
بیاځل راتګ ته دې زړه نه وو
کنـي تر منځه خو مو نه وو هیوادونه
7
دستا چلند بیخي تغیر وو
کم عقل نه یمه په نیمه پوهیدمه
8
خلک یوبل ته کیسې وکړي
زه ځانته کینم غلی غلی وژاړمه
9
زما په لیدلو خوشحال نشوې
زه دې هغه وخت په څهره وپوهیدمه
10
چې تورماښام تیاره خوره شي
تصویر دې ګورم ورته اوښکې تویومه
11
مرور یار مرور ښه دی
اوس حوصله دسوال زاریو نلرمه
12
زما اخیري مسیج به اورې
له دواړو سترګو به یې ځي اوښکې رودونه
13
ګوندې چې بیابه داسې راشې
زه لیونی لا پدې تمــــه پاتې یمــه
14
په لیوني غم یې څه وکړم
په ویښه څه چې ان مې خوب کې زوروینه
15
تصویر یې نه ګورم زوریږم
تازه کوي مې بیا زاړه زاړه زخمونه
16
چې دومره زر به یې هیریږم
زه د بازار په سترګو کله پوهیدمه
17
درد به دې ټول وجود نه تاو وي
څوک به دې نه وي چې دې وکړي تفوسونه
18
بیا یې ارمان او افسوس څه کړم
چې په ما بار وي تورو خاورو امبارونه
19
که داځل بیا مو دیدن وشو
ښه درته ژاړم سر مې ستا په اوږه ږدمه
20
دهیریدلو ســـړی ندی
له موسکا ډکـه خوله یې ذِهـن ته راځینه
21
په څه کیسه دې رنګ بدل کړو
تا خو ویل زه دې تر قیامته نه پریږدمه
22
اوس غمازان ټول درنه تاو کړه
زه دې یارۍ نه نور توبه توبه کومه
23
اول دې هرچانه رابیل کړي
بیا دې پخپله هم یوازې پریږدوینه
24
هـه پخوانی چلند یې نه وو
له یار نه ځکه داسې لرې ګرځیدمه
25
یا یې خفه کړي او ژاړي
حامدبلاله چې څوک اوري ستا شعرونه
26
داځلې داسې معلومیږي
حامدبلاله نور مو بیل شول منزلونه
خوله یې د غوټۍ غوندې راټوله ده
ما ته به موسکا وکړي او ګل به شي
رنګ یې لوپټې د پاسه نوی دی
اوښکې به ترې غلا وکړي او ګل به شي
ستا په موسکو شنډو زه ژوندی یمه
ګل خو به خندا وکړي او ګل به شي!
هنر راسره ولولئ.
غزل
د ګومان د لار په سر باندې ولاړه!
يارانه ده په باور باندې ولاړه
ډنډ ډنډ اوښکې مې لېمو کې دي راټولې
پنډ پنډ وينه مې پرهر باندې ولاړه
زندګي لکه له سوخت ډکه تڼاکه
ده د هر چا په ټټر باندې ولاړه
چې د کوم ارمان ازغی دې په زړه ښخ دی
يه د خپل اُمېد په غر باندې ولاړه!
دا د ژوند غويی تر اوسه ستړی نه شو
که دنيا يې ده په ښکر باندې ولاړه
هغه ونه د ګل وچه شوه هنره!
چې وه ستا د عِشق په لمر باندې ولاړه.
هنر
ليک!
زنګ مې ورته وکړ ،په غصې مې وویل؛ ولې دي داسې وکړه ؟
آخر هغه ستا د دین استاده وه ،د کومې استادي د برکته چې ته عالمه فارغه شوې ،ولې دي بېرته د هم هغې کور خراب کړ؟او پرې بن شوې؟
په آه سره یې وویل ؛ څه مې کړي وای ..پلار مې قرضداره وو..
د قرضدارانو د لاسه مو کور بدل کړ…
کمې پېسې هم نه وې ..لس لکه شاوخوا مې پلار قرضداره دی ..
دا چې زه مدرسې ته تلم ،ده لیدلې وم، او زما د پلار د کمزوری نه خبر وو…
د موقع نه ګټه واخیسته،او مرکه یې وکړه ..زما د پلار سره یې ژمنه وکړه چې قرض به ټول دی ادا کړي ..
نو !ځکه پلار مې قبول کړ ..
او سر بېره په دې چې دی زما د دیني استادې خاوند وو او خپل ښځه اولادونه یې درلودله ..ما هم د ناچاری نه هوو وویل.
او خپل ژوند مې د پلار د بې وسی قربان کړ..
ځکه انجلۍ د قربانۍ دوهم نوم دی .
😔
کاینات هوتک
ځینې خلک ستا خبرې نه لولي، بلکې خپل گومانونه لولي.
تۀ به د گل خبره کوې، هغوی به د اغزي مانا ترې اخلي. تۀ به د شکر خبره کوې، هغوی به پکې سیاست لټوي. ته به د خیر نیت لرې، هغوی به د پټو مقصدونو پلټنه کوي.
ځینې ملگرتیاوې عجیبه وي؛ تۀ به یې ملگری گڼې، خو هغوی به ستا په اړه د خپلو شکونو او گومانونو یوۀ کیسه لیکلې وي.
" دوی له تاسره نه، بلکې له هغه تصور سره مخالفت لري چې پخپله یې ستا په اړه په خپل ذهن کې جوړ کړی وي."
حال دا چې ډېری وخت د خلکو په زړونو کې هغه دښمني نه وي چې په گومانونو کې ورته منسوبه کېږي.
ستونزه تل په الفاظو کې نه وي؛ کله ناکله هر څوک متن، انسانان او اړیکې د خپل زړه، خپلې تجربې او خپلو وېرونو له هندارې ویني.
✍️
🧠
🌹
🍂
مهر تاج