
TASKIN - Psixologik markazi
Биринчи маошимни олганимда 23 ёшда эдим.
Дадам менга айтди:
«Ҳар ой менга 100 минг сўм юборасан».
Мен айтдим:
«Нимага, дада?»
Айтди:
«Сенга берган тарбиям ҳақи».
Кулиб юбордим, лекин у кулмади.
Ўша кундан бери, ҳар ойнинг 27-куни маош тушиши билан унга 100 минг сўм юбораман ва изоҳига ёзаман:
«Менга берган тарбиянгиз ҳақи».
У эса ҳар сафар жавоб қайтаради:
«Етиб келди. Аллоҳ ризқингни зиёда қилсин!».
Ва бошқа бирор сўз қўшмайди.
Уни бўйдоқлигимда ҳам юбордим.
Уйланган ойимда, қарзлар бошимдан ошиб ётганда ҳам юбордим.
Ўғлим туғилган ойда ҳам юбордим, ҳисобимда эса бор-йўғи 140 минг сўм қолган эди.
Аёлим айтарди:
«Дадангиз ўзи нафақада бўлса, ўз уйи бўлса, ҳар ой 100 минг сўм олиб нима қиларкин?»
Ошна-оғайниларим ҳам айтишарди:
«Даданг сенга солиқ солиб қўйганми?»
Мен эса уларга:
«Дадам шунақа, ўзига хос одатлари бор», дердим.
Бир сафар бир кун кечиктирдим.
Эрталаб соат 7 да қўнғироқ қилиб айтди:
«Тинчмисан?»
Кулиб пулни ўтказдим ва ичимда: «Дадам пул масаласида жуда пухта-да», деб қўйдим.
Шу тарзда 12 йил ўтди.
Бундан 3 ой олдин компания мени ишдан бўшатди.
Ҳеч кимга айтмадим, ҳатто аёлимга ҳам.
Ҳар куни кийимларимни кийиб, соат 7 да чиқиб кетаман ва пешингача бир қаҳвахона ёнида машинада ўтираман, кейин худди ишдан қайтгандек уйга кираман...
Ва 27-кун ҳам келди... Маош эса табиийки, тушмади…
12 йил ичида биринчи марта дадамга ҳеч нарса юборолмадим.
Хуфтондан кейин телефоним жиринглади.
Айтди:
«Менга ҳеч нарса келмади».
Айтдим:
«Унутибман, дада, эртага иншоаллоҳ».
Бироз сукут сақлади-да, сўнг айтди:
«Ҳозироқ кел, ёлғиз ўзинг».
Меҳмонхонага кирдим, у ўтирган экан, олдида эски дафтар ва конверт турарди.
Дафтарни мен томон суриб айтди:
«Оч».
Ҳар бир сатрида сана, 100 минг сўм ва исмим ёзилган эди.
Ёнида эса пул қаерга кетгани ёзиб қўйилганди:
«Сув совутгич»... «Етим ҳомийлиги»... «Рамазон савати»... «Ишчиларга сув тарқатиш».
144 та сатр.
Айтди:
«Чўнтагимга сенинг пулингдан бир сўм ҳам кирмаган».
Ва менга телефонини узатди, унда масжид ёнидаги сув совутгичнинг сурати бор эди, кичик лавҳага шундай ёзилганди:
«Ўғлим номидан садақа, Аллоҳ уни асрасин!».
Уни дарҳол танидим.
Ўша ишхонам ёнидаги масжид олдида турган, ҳар куни пешиндан кейин ўзим сув ичадиган совутгич эди.
Йиллар давомида дадамнинг мен учун қилган садақасидан ўзим билмаган ҳолда сув ичиб юрган эканман.
Кейин конвертни мен томон суриб айтди:
«Бу эса мендан...»
Очсам, ичида 7 200 000 сўм бор эди…
Айтди:
«Биринчи маошингдан бери ҳар ой бу ерга 50000 сўмдан қўйиб келардим».
«Бир кун келиб менга ҳеч нарса юборолмайдиган кунинг келади ва ўша куни менга муҳтож бўласан, дердим».
Айтдим:
«Дада, қаердан билдингиз?»
Айтди:
«12 йилдан бери бир кун ҳам кечикмаган эдинг, бугун эса ҳеч нарса келмади. Буни менга кимдир айтиши шарт эмас, ўғлим!».
Гапиролмай қолдим.
...
У айтди:
«У 100 минг сўмни ҳеч қачон ўзимга деб олмаганман. Мен шунчаки сендан "Яхшиман" деган жавобни олиш учун сўрашим шарт бўлмаган ҳолда, ўзинг қийналаётган бўлсанг ҳам "Яхшиман" демасдан, ҳар ой аҳволинг яхши эканини билиб туришни хоҳладим».
Бир ойдан кейин янги иш топдим.
Биринчи 27-куни унга 100 минг сўм юбордим ва ёздим:
«Менга берган тарбиянгиз ҳақи».
Жавоб қайтарди:
«Етиб келди. Аллоҳ ризқингни зиёда қилсин!».
Ва орадан бир дақиқа ўтиб, илк бор ундан иккинчи хабар келди:
«Ва бошқа мендан ҳеч нарсани яширма!».
Ҳикоя ибрат учун, аммо уни ҳамма ҳам англайвермайди...!
Роббим, мени, ота-онамни ва барча мусулмонларни - уларнинг тириклари-ю вафот этганларини мағфират қил...
“Балоғат” саҳифасидан.
▶️
@taskin_markaz
Mana nima uchun biz travmalarni chuqurroq tozalayotganda ularni boshqattan ochib tahlil qilishimizga to’g’ri keladi
☝🏻
Insonga travma bergan voqelik yopilmay qolib ketadi. Va psixika uni qayta-qayta “berkitishga”harakat qilaveradi. Chunki travma bu kuchli stress. Psixika esa stresslardan himoya mexanizmlari orqali qochadi. U yopilmagan chala qolib ketgan voqelik bo’lgani uchun psixika qancha kurashmasin turli “teshiklardan” sizib chiqaveradi. Chunki baribir ong ostida “nega? Nima uchun?” degan savollar yotgan bo’ladi.
Travmalarni ochib ohiriga yetkazib hal qilgandan keyin inson psixikasi tinchlanadi va tana yengillashadi.
Travmalaringizdan qo’rqmang! Uni vaqtida ishlab hal qilishga urining…
▶️
@taskin_markaz
Yomg’ir yog’ayotgan paytda 3ta narsani qvolish kerekan… Psixolog Naimjon Azimov
☑️
Bizni kuzatishda davom eting…
▶️
@motiv_uz
☀️
Assalamu aleykum aziz do’stlar!
🌙
Juma ayyomi muborak bo’lsin!
“Taskin” - qalblaringiz taskin makoni…
▶️
@taskin_markaz
Sog’lig’ingizni yo’qotishdan oldin uni asrang.
▶️
@taskin_markaz
Ota-ona ko’kdan yerga tushishinga sababchi bo’lgan zot bo’lsa, ustoz yerdan ko’kka ko’tarilishinga sababchi bo’lgan zotdir!
1-oktyabr ustoz va murabbiylar kuni muborak bo’lsin aziz ustozlar
💐
✨
▶️
@taskin_markaz
1-oktyabr ustoz va murabbiylar kuni bilan barcha ustozlarimizni, murabbiylarni qolaversa bo’lajak ustozlarimizni ham tabriklaymiz
😍
❤️
💐
Sizlar bor ekansiz, kelajakda kuchli olimlar, ahli ilmlar, xalqimizga foydasi tegadigan o’z sohasini muatahassislari chiqaveradi
✊🏻
Qilayotgan mehnatingizni Alloh ajrini ortig’i bilan bersin
🤲🏻
▶️
@taskin_markaz
Siz psixologik QARSHILIK haqida hech eshitganmisiz?
Inson unga stress beruvchi vaziyat bilan to’qnashishini sezganida ongda himoya mexanizmi yoqiladi. Va ong shu to’qnashuvdan qochishga harakat qiladi. Bizni ongimiz shunday qoida asosida ishlaydi. Unga muammolarni hal qilish muhim emas, muhimi tirik qolish.
Misol uchun,
hali turmush qurmagan qiz aslida erkak bilan munosabatdan qo’rqadi. Baribir menga xiyonat qiladi, tashlab ketadi degan ustanovkasi bo’ladi. O’zi esa buni bilmaydi ham.
Natijada, sovchilar kelsa ketma-ket rad etaveradi. Hattoki yigitlar bilan uchrashuvga ham chiqqisi kelmaydi. Uchrashuvga chiqsa ham yigitda hammasi joyida bo’lsada, ko’nglida qandaydir g’ashlik sezadi va buni “taqdirmas, ko’nglim tortmayapti”ga yo’yadi. Bu yerda muammo yigitda ham emas, qiz ham ataylab qilmayapti. Muammo uni qo’rquvlarida. Ba’zi ota-onalar esa buni bilmasdan qizini yanada majburlashadi.
Yoki bo’lmasam,
bir ayol uzoq yillik psixologik muammolari borligini biladi.
“Bo’ldi yetar hammasini hal qilishim kerak, psixologga boraman”
deganda, to’sattan ishlari ortga ketishni boshlaydi, kasal bo’lib qoladi, oilasida kattaroq janjal bo’ladi. Va hozir psixologga borishni vaqti emas, avval mana bu muammolarimni hal qilay deb psixologga borishni yana ortga suradi. “Yo’lim yopilib qolganmi, hech yetib bora olmayapmana” deb ham qo’yadi.
Aslida bu holat yuqoridagi aytganimdek,
psixologik qarshilik
hisoblanadi. Ayol psixologga borsa uni muammolari ochilishini psixika biladi va bu psixika uchun stress. Psixikaga stresslarni hal qilishingiz muhim emas, undan qochsangiz uzoq yursangiz bo’ldi. Shuning uchun bizni ongimiz muammolarni hal qilishni emas, uni ortga tashlashni, ko’mib yuborishni afzal biladi.
Xo’sh unda yechim nima dersiz?
Bu holatlarda eng to’g’ri yechim, nimanidir hal qilishingiz kerakligini sezdingizmi ohirigacha borish. Qancha kuchli “qarshiliklar” bo’lsa ham maqsadingizga yetmaguncha to’xtamaslik kerak. Ana shundagina bitta og’riq bilan uzoq yil yashab yurmaysiz, hammasiga bittada nuqta qo’yasiz!
Sizga ham bu holatlar tanishmi rostini ayting?
Konsultatsiya uchun:
@azimov_admin
“Taskin” - qalbingiz shifo maskani
▶️
@taskin_markaz
Assalamu aleykum.
Mandarinlar mavsumi kelib qoldi shekilli, a nima dedingiz?
😍
😅
▶️
@taskin_markaz