Xurshid Abdurashid

Тошкентга келганимга деярли 3 йил бўлди. Кўп давраларда қатнашдим. Янги танишлар орттирдим. Бугун улар орасида илк таниганимда қандай бўлса ҳозир ҳам ўшандай самимийлигини сақлаб қолган ижодкор, яхши инсон Хуршид АБДУРАШИД аканинг туғилган куни. Хуршид ака ҳозир шеър ёзмаса керак. Насрга ўтиб кетганига анча бўлганди. Шундай бўлса ҳам ўзим ёқтирган шу шеърини сизларга илинаман. Қайси жанрда бўлса ҳам ўз сўзингизни айта олишингизни тилайман акам. Умрингизга, ижодингизга барака берсин. Сўздан қисмасин.
ЎША МЕН ЭДИМ
Деразанг ёнига қўнди кабутар
Илкида ўроғлиқ мактуб бор эди.
Сенга боқиб турган маъюс кўзлари,
Шу онда недандир умидвор эди.
Сен эса пардани ёпиб қўйдинг жим,
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Кўчага чиқдинг сен боғ айлангани,
Дайди шамоллардай хаёлинг тарқоқ.
Боғ кезиб юрардинг шунда ногаҳон
Оёғинг остига тушди бир япроқ.
Ўша япроқ каби сочилганди ким?
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Боғда гуллар тердинг авайлаб аста
Ногоҳ қўлларингга санчилди тикан.
Нозик қўлинг билан суғурдинг уни
Дединг “Шундай гулда тикан бор экан”.
Сенга талпинганди шу тикан , гулим,
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Сўнг қайтдинг уйингга ўй суриб сокин,
Дераза ёнига қўйдинг гулларни.
Тин олмоқ дардида чўкдинг тўшакка
Ва йиғлаб ўқидинг “Ўткан кунлар”ни.
Кимнидир ўйладинг, кўзлари сим-сим,
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Хуршид Абдурашид.
https://t.me/sanjar_toshbekov

Mansur aka Xurshidni alohida hurmat qilardilar. "Dardisar"ni birinchilardan bo'lib sotib olgandilar. Xurshid, biz ham sizni juda hurmat qilamiz. Umringiz uzoq, yo‘lingiz, yorug‘, boshingiz baland bo‘lsin. Tug'ilgan kuningiz bilan!

Бугун шоир Хуршид Абдурашид таваллуд топган кун
Туркий қўшиқ
Туркий юрагим бор, туркий шуурим,
Ҳатто руҳим туркий, ўзга шоним йўқ.
Мушт бўлиб тугилган қўлларим туркий,
Водариғ, биргина Туркистоним йўқ.
Лаҳжамда туркийлар нафаси бордир,
Шу ғурур вужудим тахтига эга.
Ошиқ бўлса нетай, қул ўлса нетай,
Қалбим қадим туркнинг туркуларига.
Бас... Умрим йўлига тавалло не наф,
Қисмат битиги шул... Сачраган қонман!
Туркистоним маним, минг йиллик шоним,
Истагингда ўлмиш туркий исёнман!
Расмий саҳифаларимиз
👇
Telegram
|
Facebook
|
YouTube
|X

Бугун мен ниҳоятда ҳавас қиладиган инсон Хуршид Абдурашид таваллуд топган кун. Қуйида мен доим ўқиб юрадиган бир жуфт шеър.
ТАЛАБАЛИК ҚАСИДАСИ
( Курсдошларимга )
Сени кўп йиллардан ҳатлаган чоғим
Эсласам... кўзимда бўларсан титроқ.
Шўхликларга майдон, қайғуга ошён,
Аммо манзилимда тутгансан чироқ.
Сенинг кўчаларинг аро тентираб
Мана, уч йилимни сарф этиб қўйдим.
Кетяпман, умримдан кунларни кураб,
Пешонамда аммо ёруғ бахт кўрдим.
Мана парталаринг ёзувга тўлди,
Менинг ҳарфларим ўйнайди унда.
Дарс мени толдирди, танаффус бўлди,
Кўксимда бир учқун чақнади шунда.
Шунда юрагимни бир тўкким келди,
Дафтарга юмалаб тўкилди ҳарфлар.
Досканг қаршисида тиз чўкким келди,
Гарчи орқа парта бизнинг тарафлар.
Қанчалар соддасан, содда муғомбир,
Кези келса шодон талабалигим.
Баҳони деб минг бор ўлиб тирилиб,
Юрган ўша нодон талабалигим.
Маъруза соатлар, оғир соатлар,
Пичир-пичир суҳбат, шивир-шивир гап.
Сезмайсан югуриб кетмоқда вақтлар,
Талабасан, илм қилмайсан талаб.
Сенга илм эрур кўча кўрганинг,
Хиёбонлар аро қийқириб, қувнаб.
Сенга илм гоҳ оч, гоҳ тўқ юрганинг,
Сенга маърузлар бўлмайди сўйлаб.
Олов бўлиб юрган, ўт бўлиб юрган
Муҳаббати қайноқ, талабалигим.
Бир-да яхши, бир-да ёмонни кўрган
Шу қўлим, беш бармоқ, талабалигим.
Жуда ақллисан кези келганда,
Устозлар билими кўринар камдек.
Гўё "қани эди сендек билганда,
Зерикиш онлари топармиди чек".
Энг катта фожиа имтиҳон гўё,
Худони безовта қилганинг қилган.
Шунинг билан боғлиқ турибди дунё,
Ҳаёт-мамот гали гўёки келган.
Озроқ ваҳимачи, озроқ дангаса,
Уйқухўр, иккичи, талабалигим.
Мен-ла тўрт йил ҳамроҳ бўлиб сўнг эса,
Қувиб юборгувчи талабалигим.
Дарс тугайди, мана...
Энди озодлик,
Танаффус эркинлик қисмларидир.
Шу лаҳза қанчалар... қанчалар тотлик,
Дарслар - «душман»ларнинг исмларидир.
Ҳали пешонаси тегмаган тошга,
Манглайи яп-янги талабалигим.
Энди эришганда кетишга шошган,
Умримнинг илк тонги, талабалигим.
Бугун дарсдан безиб шуларни ёздим,
Ёздим-у, ўйладим тиниқ ва пухта.
Ҳали вақтим бор-ку... Рад этмас ҳеч ким
Йўқ... ҳали қўймайман, қўймайман нуқта!
@diyormahmud

ЭШИТЯПСАНМИ...
Олийгоҳ....
Маъруза...
Эшитяпсанми?
Орқа партадаги юрак зарбини.
Сен илк бор ўргандинг шу маърузада
Улкан муҳаббатнинг кичик ҳарфини.
Қизларнинг шовқини...
Йигитлар сўкар,
Булар - иккимиздан бегона дунё.
Улар бошқа гуруҳ бўлиб ўқийди,
Бошқа гуруҳдамиз иккимиз гўё.
Парталар оралаб синфхонанинг
Шовқинида сузар сезилмас севги.
Манави нигоҳга қараб тўймайман,
Секин жилмаяди.
Бу қандай белги?
Дарс эса давомлар...
Ёз, чиз ва тингла....
Норизо овози келди устознинг.
Бир онда ўзгарди шундоқ манзара,
Мен эсимдан оғдим...
Сен эса ёздинг.
Дарслар тугаб кетди....
Танаффуслар ҳам,
Соғинчларнинг охир келдими гали?
Сабоқдошлар ҳам йўқ.
Сен ҳам узоқда.
Қанисан жонажон маъруза зали?
Олийгоҳ...
Маъруза...
Эшитяпсанми?
Орқа партадаги юрак зарбини?
Хуршид Абдурашид
@diyormahmud

#Qutlov
!
Bugun – shoir Xurshid Abdurashidning tavallud topgan kuni!
TURKIY QO‘SHIQ
Turkiy yuragim bor, turkiy shuurim,
Hatto ruhim turkiy, o‘zga shonim yo‘q.
Musht bo‘lib tugilgan qo‘llarim turkiy,
Vodarig‘, birgina Turkistonim yo‘q.
Lahjamda turkiylar nafasi bordir,
Shu g‘urur vujudim taxtiga ega.
Oshiq bo‘lsa netay, qul o‘lsa netay,
Qalbim qadim turkning turkulariga.
Bas... Umrim yo‘liga tavallo ne naf,
Qismat bitigi shul... Sachragan qonman!
Turkistonim manim, ming yillik shonim,
Istagingda o‘lmish turkiy isyonman!
✅
Telegram
🌐
Instagram
🌐
Veb-sayt
✅
Facebook

БУГУН  ИСТЕЪДОДЛИ  АДИБ  ХУРШИД АБДУРАШИД  ТУҒИЛГАН КУН
Хуршиджон билан гўзал асари
—
“Дардисар” романи мутолааси асно ғойибона танишганмиз. Китобхон сифатида “Жамиятга жин керакми?” деган мулоҳазаларимни ёзган эдим. Ўқиб, хурсанд бўлибдилар. Сўнгра феврал ойида почта орқали бандерол тарзда дастхат билан китобларини жўнатибдилар.
“Дардисар” ўзбек романчилигида янгича ижодий изланишларнинг маҳсули сифатида намоён бўлди. Адиб ўзини қийнаб юрган муаммоларни дадил айтишга ажойиб услуб топганлар.
Хуршид Абдурашид шоир сифатида ҳам дилбар шеърлар битмоқда. Қолаверса, игна билан қудуқ қазиш саналган илм йўлида ҳам муваффақиятларга эришмоқда.
КАМИНА  СЕВИМЛИ  АДИБЛАРИМДАН  БИРИ ХУРШИД АБДУРАШИДГА МУСТАҲКАМ  СОҒЛИК ва БАРАКАЛИ  ИЖОД  ТИЛАЙМАН!
ЎША МЕН ЭДИМ
Деразанг ёнига қўнди кабутар
Илкида ўроғлиқ мактуб бор эди.
Сенга боқиб турган маъюс кўзлари,
Шу онда недандир умидвор эди.
Сен эса пардани ёпиб қўйдинг жим,
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Кўчага чиқдинг сен боғ айлангани,
Дайди шамоллардай хаёлинг тарқоқ.
Боғ кезиб юрардинг шунда ногаҳон
Оёғинг остига тушди бир япроқ.
Ўша япроқ каби сочилганди ким?
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Боғда гуллар тердинг авайлаб аста
Ногоҳ қўлларингга санчилди тикан.
Нозик қўлинг билан суғурдинг уни
Дединг “Шундай гулда тикан бор экан”.
Сенга талпинганди шу тикан , гулим,
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Сўнг қайтдинг уйингга ўй суриб сокин,
Дераза ёнига қўйдинг гулларни.
Тин олмоқ дардида чўкдинг тўшакка
Ва йиғлаб ўқидинг “Ўткан кунлар”ни.
Кимнидир ўйладинг, кўзлари сим-сим,
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
https://t.me/MuhammadaliAhmadUz

Prezident Karimov vafot etgan kun
, uning yuzida tushunarsiz tabassum paydo bo‘ladi, e’tibor bergan yotoqxonadagi do‘stlari ilg‘ashi aniq edi. Hamma yig‘laganda kulish, ahmoqlik, adolatdan emas, xijolat tortadi va ko‘chaga uradi o‘zini. Otasiga telefon ham qilolmaydi, onasiga ham, ular ham Ota uchun yig‘layotgan edi shu mahal…
Tabassumning ma’nisini ham, shaklini ham tushunolmaydi. Qaysi o‘zbek o‘lgan odamning ustidan kuladi, uyat-ku! Qorin och, yuzda to‘q tabassum, yig‘layotgan yosh-yalang va butun boshli olomon ichra ketib boradi. U xuddi kutilmaganda amnistiya tushgan mahbus kabi edi… Uyda uni o‘lolmay kutayotgan onasi va ko‘zi yorishini kutayotgan yori borday… U nega kulardi?!
Talabalar shaharchasida urchuqday sarosar aylanar ekan kelajak haqida o'yladi, boshi aylanadi. U o‘rtada arzon duxovka somsadan olib achchiq va sarimsoqpiyoz qo‘shib tayyorlangan tomatli sous bilan nonushta qiladi. Tabassum yutilmaydi, hazm bo'lmaydi, kuydiradi tanasini!
Uning kelgusi boshqalarning qahrini keltirishi turgan gap edi… U somsadan keyin ko‘k choy xo‘plarkan, tabassumi piyolaga toshib borayotganini sezadi va hayotida ilk marta hislarni yashirish naqadar og‘irligini anglaydi …
Biroz o‘tib tabassum butun tanasini qamrab olganini his qiladi.
U bu payt 21 ga endi kirgandi. Karimov unga hech nima qilmagandi, lekin nega uning yuzida tabassum o‘ynardi? Karimov kelajakda unga nimadir qilish mumkinmidi o‘zi? Uning muddaosi nima edi?
U Prezident, bu esa kechasi nima yeyishini aniq bilmaydigan yosh bir shoir bo‘lsa…
Xurshid erta ulg‘aygan ijodkor. U do‘stlarimiz ichida o‘sha paytda eng faoli, eng qaynog'i, eng yonig‘i edi. U serqirra talant sohibi, zukko olim, hozir ham u juda tez ishlaydi, faqat juda kam ijod ustida , juda ko‘p boshqa ishlarni qiladigandek ko'rinadi, balki hozir bu yoshda tabiiydir, kelajakka katta sakrashning oldidir.
Xurshidning o‘zining dunyosi bor, lekin u boshqalarning dunyosini ham qabul qila oladigan oliyjanob odam. Toqat qiladi, chidaydi, zulmga bardosh beradi, lekin haddan oshganda ahmoqona portlaydi. Chunki u odam, chin odam.
Xurshid to'rtta o'g'ilning to‘ng‘ichi, lekin fe’li va kengligi ko‘pincha kenja bolalarni eslatadi. Tanti, erkin… bemalol aka...
U she’r, roman, kinoasarlar yozadi va baridan baxtni his qiladi, gohida esa shunchaki hafsalasiz odamga aylanadi. Uning tezkorligi, kuzatuvchanligi, chalg‘ishlar ichida chalg‘imasdan nimadirlar qilishiga qoyil qolaman.
Xurshid bilan bir gaplashgan odam do‘st, yaqin bo‘lib qoladi. U qiziq voqealarning koni, anekdotlar aytadi, gohida esa jimlikka cho‘kadi, zerikarli odamga aylandi. Bizning shunday do‘stimiz borligi baxtimiz kulganidan emasmi?! Aytinglar, bunday serqirra odamlar har doim ham tug‘iladimi?
U iste’dodli tug‘ilgan, faqat undan unumli foydalansa, qattol tirikchilik botqog‘idan omon chiqib ko‘proq ijod qilsa deyman.
Xurshid, seni juda yaxshi ko‘ramiz! Katta ijod yo‘ling ravon bo‘lsin!
Ha, esdan chiqmasin, u mening jon qo‘shnim! Qo‘shning tinch, sen tinch, deydilar-ku! Kelinimiz bilan qo‘sha qarisin, baxt to‘kis va go'zal bo‘lsin!!!
@javlonjovliyev