Xurshid Abdurashid

Мен учун қадрдон ва севимли бўлган “Ёшлар” ФМ радиоканалининг “Ҳамроз” дастурининг янги сони шеърларимга бағишланибди. Дастур ижодкорларига катта раҳмат.

Тошкентга келганимга деярли 3 йил бўлди. Кўп давраларда қатнашдим. Янги танишлар орттирдим. Бугун улар орасида илк таниганимда қандай бўлса ҳозир ҳам ўшандай самимийлигини сақлаб қолган ижодкор, яхши инсон Хуршид АБДУРАШИД аканинг туғилган куни. Хуршид ака ҳозир шеър ёзмаса керак. Насрга ўтиб кетганига анча бўлганди. Шундай бўлса ҳам ўзим ёқтирган шу шеърини сизларга илинаман. Қайси жанрда бўлса ҳам ўз сўзингизни айта олишингизни тилайман акам. Умрингизга, ижодингизга барака берсин. Сўздан қисмасин.
ЎША МЕН ЭДИМ
Деразанг ёнига қўнди кабутар
Илкида ўроғлиқ мактуб бор эди.
Сенга боқиб турган маъюс кўзлари,
Шу онда недандир умидвор эди.
Сен эса пардани ёпиб қўйдинг жим,
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Кўчага чиқдинг сен боғ айлангани,
Дайди шамоллардай хаёлинг тарқоқ.
Боғ кезиб юрардинг шунда ногаҳон
Оёғинг остига тушди бир япроқ.
Ўша япроқ каби сочилганди ким?
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Боғда гуллар тердинг авайлаб аста
Ногоҳ қўлларингга санчилди тикан.
Нозик қўлинг билан суғурдинг уни
Дединг “Шундай гулда тикан бор экан”.
Сенга талпинганди шу тикан , гулим,
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Сўнг қайтдинг уйингга ўй суриб сокин,
Дераза ёнига қўйдинг гулларни.
Тин олмоқ дардида чўкдинг тўшакка
Ва йиғлаб ўқидинг “Ўткан кунлар”ни.
Кимнидир ўйладинг, кўзлари сим-сим,
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Хуршид Абдурашид.
https://t.me/sanjar_toshbekov

Mansur aka Xurshidni alohida hurmat qilardilar. "Dardisar"ni birinchilardan bo'lib sotib olgandilar. Xurshid, biz ham sizni juda hurmat qilamiz. Umringiz uzoq, yo‘lingiz, yorug‘, boshingiz baland bo‘lsin. Tug'ilgan kuningiz bilan!

Бугун шоир Хуршид Абдурашид таваллуд топган кун
Туркий қўшиқ
Туркий юрагим бор, туркий шуурим,
Ҳатто руҳим туркий, ўзга шоним йўқ.
Мушт бўлиб тугилган қўлларим туркий,
Водариғ, биргина Туркистоним йўқ.
Лаҳжамда туркийлар нафаси бордир,
Шу ғурур вужудим тахтига эга.
Ошиқ бўлса нетай, қул ўлса нетай,
Қалбим қадим туркнинг туркуларига.
Бас... Умрим йўлига тавалло не наф,
Қисмат битиги шул... Сачраган қонман!
Туркистоним маним, минг йиллик шоним,
Истагингда ўлмиш туркий исёнман!
Расмий саҳифаларимиз
👇
Telegram
|
Facebook
|
YouTube
|X

Бугун мен ниҳоятда ҳавас қиладиган инсон Хуршид Абдурашид таваллуд топган кун. Қуйида мен доим ўқиб юрадиган бир жуфт шеър.
ТАЛАБАЛИК ҚАСИДАСИ
( Курсдошларимга )
Сени кўп йиллардан ҳатлаган чоғим
Эсласам... кўзимда бўларсан титроқ.
Шўхликларга майдон, қайғуга ошён,
Аммо манзилимда тутгансан чироқ.
Сенинг кўчаларинг аро тентираб
Мана, уч йилимни сарф этиб қўйдим.
Кетяпман, умримдан кунларни кураб,
Пешонамда аммо ёруғ бахт кўрдим.
Мана парталаринг ёзувга тўлди,
Менинг ҳарфларим ўйнайди унда.
Дарс мени толдирди, танаффус бўлди,
Кўксимда бир учқун чақнади шунда.
Шунда юрагимни бир тўкким келди,
Дафтарга юмалаб тўкилди ҳарфлар.
Досканг қаршисида тиз чўкким келди,
Гарчи орқа парта бизнинг тарафлар.
Қанчалар соддасан, содда муғомбир,
Кези келса шодон талабалигим.
Баҳони деб минг бор ўлиб тирилиб,
Юрган ўша нодон талабалигим.
Маъруза соатлар, оғир соатлар,
Пичир-пичир суҳбат, шивир-шивир гап.
Сезмайсан югуриб кетмоқда вақтлар,
Талабасан, илм қилмайсан талаб.
Сенга илм эрур кўча кўрганинг,
Хиёбонлар аро қийқириб, қувнаб.
Сенга илм гоҳ оч, гоҳ тўқ юрганинг,
Сенга маърузлар бўлмайди сўйлаб.
Олов бўлиб юрган, ўт бўлиб юрган
Муҳаббати қайноқ, талабалигим.
Бир-да яхши, бир-да ёмонни кўрган
Шу қўлим, беш бармоқ, талабалигим.
Жуда ақллисан кези келганда,
Устозлар билими кўринар камдек.
Гўё "қани эди сендек билганда,
Зерикиш онлари топармиди чек".
Энг катта фожиа имтиҳон гўё,
Худони безовта қилганинг қилган.
Шунинг билан боғлиқ турибди дунё,
Ҳаёт-мамот гали гўёки келган.
Озроқ ваҳимачи, озроқ дангаса,
Уйқухўр, иккичи, талабалигим.
Мен-ла тўрт йил ҳамроҳ бўлиб сўнг эса,
Қувиб юборгувчи талабалигим.
Дарс тугайди, мана...
Энди озодлик,
Танаффус эркинлик қисмларидир.
Шу лаҳза қанчалар... қанчалар тотлик,
Дарслар - «душман»ларнинг исмларидир.
Ҳали пешонаси тегмаган тошга,
Манглайи яп-янги талабалигим.
Энди эришганда кетишга шошган,
Умримнинг илк тонги, талабалигим.
Бугун дарсдан безиб шуларни ёздим,
Ёздим-у, ўйладим тиниқ ва пухта.
Ҳали вақтим бор-ку... Рад этмас ҳеч ким
Йўқ... ҳали қўймайман, қўймайман нуқта!
@diyormahmud

ЭШИТЯПСАНМИ...
Олийгоҳ....
Маъруза...
Эшитяпсанми?
Орқа партадаги юрак зарбини.
Сен илк бор ўргандинг шу маърузада
Улкан муҳаббатнинг кичик ҳарфини.
Қизларнинг шовқини...
Йигитлар сўкар,
Булар - иккимиздан бегона дунё.
Улар бошқа гуруҳ бўлиб ўқийди,
Бошқа гуруҳдамиз иккимиз гўё.
Парталар оралаб синфхонанинг
Шовқинида сузар сезилмас севги.
Манави нигоҳга қараб тўймайман,
Секин жилмаяди.
Бу қандай белги?
Дарс эса давомлар...
Ёз, чиз ва тингла....
Норизо овози келди устознинг.
Бир онда ўзгарди шундоқ манзара,
Мен эсимдан оғдим...
Сен эса ёздинг.
Дарслар тугаб кетди....
Танаффуслар ҳам,
Соғинчларнинг охир келдими гали?
Сабоқдошлар ҳам йўқ.
Сен ҳам узоқда.
Қанисан жонажон маъруза зали?
Олийгоҳ...
Маъруза...
Эшитяпсанми?
Орқа партадаги юрак зарбини?
Хуршид Абдурашид
@diyormahmud

#Qutlov
!
Bugun – shoir Xurshid Abdurashidning tavallud topgan kuni!
TURKIY QO‘SHIQ
Turkiy yuragim bor, turkiy shuurim,
Hatto ruhim turkiy, o‘zga shonim yo‘q.
Musht bo‘lib tugilgan qo‘llarim turkiy,
Vodarig‘, birgina Turkistonim yo‘q.
Lahjamda turkiylar nafasi bordir,
Shu g‘urur vujudim taxtiga ega.
Oshiq bo‘lsa netay, qul o‘lsa netay,
Qalbim qadim turkning turkulariga.
Bas... Umrim yo‘liga tavallo ne naf,
Qismat bitigi shul... Sachragan qonman!
Turkistonim manim, ming yillik shonim,
Istagingda o‘lmish turkiy isyonman!
✅
Telegram
🌐
Instagram
🌐
Veb-sayt
✅
Facebook

БУГУН  ИСТЕЪДОДЛИ  АДИБ  ХУРШИД АБДУРАШИД  ТУҒИЛГАН КУН
Хуршиджон билан гўзал асари
—
“Дардисар” романи мутолааси асно ғойибона танишганмиз. Китобхон сифатида “Жамиятга жин керакми?” деган мулоҳазаларимни ёзган эдим. Ўқиб, хурсанд бўлибдилар. Сўнгра феврал ойида почта орқали бандерол тарзда дастхат билан китобларини жўнатибдилар.
“Дардисар” ўзбек романчилигида янгича ижодий изланишларнинг маҳсули сифатида намоён бўлди. Адиб ўзини қийнаб юрган муаммоларни дадил айтишга ажойиб услуб топганлар.
Хуршид Абдурашид шоир сифатида ҳам дилбар шеърлар битмоқда. Қолаверса, игна билан қудуқ қазиш саналган илм йўлида ҳам муваффақиятларга эришмоқда.
КАМИНА  СЕВИМЛИ  АДИБЛАРИМДАН  БИРИ ХУРШИД АБДУРАШИДГА МУСТАҲКАМ  СОҒЛИК ва БАРАКАЛИ  ИЖОД  ТИЛАЙМАН!
ЎША МЕН ЭДИМ
Деразанг ёнига қўнди кабутар
Илкида ўроғлиқ мактуб бор эди.
Сенга боқиб турган маъюс кўзлари,
Шу онда недандир умидвор эди.
Сен эса пардани ёпиб қўйдинг жим,
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Кўчага чиқдинг сен боғ айлангани,
Дайди шамоллардай хаёлинг тарқоқ.
Боғ кезиб юрардинг шунда ногаҳон
Оёғинг остига тушди бир япроқ.
Ўша япроқ каби сочилганди ким?
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Боғда гуллар тердинг авайлаб аста
Ногоҳ қўлларингга санчилди тикан.
Нозик қўлинг билан суғурдинг уни
Дединг “Шундай гулда тикан бор экан”.
Сенга талпинганди шу тикан , гулим,
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
Сўнг қайтдинг уйингга ўй суриб сокин,
Дераза ёнига қўйдинг гулларни.
Тин олмоқ дардида чўкдинг тўшакка
Ва йиғлаб ўқидинг “Ўткан кунлар”ни.
Кимнидир ўйладинг, кўзлари сим-сим,
Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.
https://t.me/MuhammadaliAhmadUz