Hid Gallyutsinatsiyasi
Qo'llarga qasida
Qo'llarim qisqich.
Qo'llarim zardob.
Fonus qo'llarim.
Qo'llarim oyni izlab yo'lga tushgan.
Qo'llarim Ungaretti.
Qo'limda dunyo shivirlar.
Qo'llarim gulning guvohi.
Qo'llarim yo'lak.
Qo'llarim portaldir
Vaqt aro sizib keladi o'tganlar yodi.
Qo'llarim gul yaprog'ining qurigan uchi.
Qo'llarim boshlanma.
Qo'llarimga ilk tegib
Yorilgan shar
Erigan qor
Tekkan suv
Tekkan onam -
Xotirasiga singib qoladi.
Keyin esa begona-begona bari.
Faqat qo'lim xotirasi og'rir.
Qo'lim xotirasi pichirlab o'tiradi ilk tekkanlarni.
Titrar u Noayon dunyodanmas,
O'tgan kunlarning unut yodi
Yodga tushganda:
Nega odam onasining ilk o'pichini eslolmaydi.
Ilk o'pganlarni...
Nega o'zidan begona odam?
Bu odamni endi mavhum Noayonlikmas
Kelajakmas kelar yo kelmas,
O'limmas -
O'tgan kunlar qo'rqitadi.
U maktabi yonidan o'tolmaydi.
O'tolmaydi litsey yo'lidan.
O'n besh yil ko'rmagan opasiga tikilolmaydi.
Onasiga ham "boshqa odam"
- allaqanday begona qaraydi.
Begona qaramaganda
O'tgan kunlarning unut ma'yusyatidan
O'lgan bo'lardi -
Barmoq uchiga tegib yorilar pufak kabi.
Begona bu odam.
Qo'llari portal -
Ba'zan yonida yurgan o'tmish,
Ba'zan mahzuniyat,
Ba'zan ma'yusiyat
Havo bo'shlig'ida teginib ketar.
Qo'llari bor bu begonaning
Yurakdan,
Dunyodan,
O'tmishdan tortib ololmas.
Kelingla!
Bizni yana bir go'zal kun kutyapti!
Manzil: Turon kutubxonasi
Sana: 25.04.2026
Vaqt: 10:00
Antiqasida
"
Hassasi bo'ldi quyosh
Mevafurush boboyning"
Adonis
(
Tinkasi quriganlar va barcha dorixonalar she'ri)
Hassasi bo'ldi dori
Mevafurush boboyning.
Pillapoyasi - ambitsioz yigitning.
Sillasi - tinkasi qurigan ayolning.
dushanbaning yugurdagi dori
Seshanbaning
yakshanbaning ham.
Odam yuzi qurigan Orol -
Kulmaydi - qovjiroq
Yolg'ondan yog'ib o'tgan
Tabassum yomg'iri dori.
Dori dushanbani yakshanbaga
Yakshanbani shanbaga eltar zambil.
Dorisiz na sevgi, na tiriklik qolgandir...
Dori... yo'q, tiriklik doyasi, davosi emas
Tirikligimiz imitatsiyasi
Chorasi dori.
O'limgacha eltar zambil.
https://youtu.be/8ayX6ZSpBgg?si=GNVuEaM4XZHU1sZJ Hafta davomida suriyalik shoir, zamonamizning eng buyuk tirik shoiri deb ataladigan, she'riyat bo'yicha dunyo miqyosida olmagan mukofoti qolmagan, 20 martadan ortiq Nobelga nomzodi ko'rsatildi deb bilinadigan…
TUSH
Bugun tush ko'ribman, yostiqlarim ho'l.
"Ona, xatlarimni qayga bekitding,
Yoqib yubordingmi atay ularni
Sevgidan eng ma'yus xotiralarni,
Iztiroblarni, titroq baxtlarni.
Savolingni qo'ygin, savollar berma.
Tug'ilgandan xato hamma javoblar.
Ista ayblagin, meni tushinma,
Xatlarimni bergin, xatimni yoqma.
Ista biroviga yubor uzatib,
Yuragimni yoqma, xatimni yoqma.
Qo'rquvlarim yetar, mutassil titrab
Xazondek sarg'ardim qoshingda.
Adashtirib dunyosiga olib kelgan sen,
Menman- ma'shum titroqlardan bo'lganman ado.
Izn ber...
Xatimni yoqma!"
Ma'shum tushlar
Ma'shum yig'ilar
Ma'shum uyqulardan ochdim ko'zimni
Ko'z ochmoq ham uyqu,
Bedorlik uyqu,
Ko'z yoshlar ham uyqu,
Yupatmadim endi o'zimni.
Oqayotgan suvga o'xshayman
Toshlarga urilib telba teskari
Goh oldga oqaman
Goho oldinga
Aylanar boshim.
Ming yilki qo'rquvning vahmzorida
Bir hushtak ovozin tingladim titrab
"Ana yetib keladi qotil, mana, keladi"
Qo'llarim yemrildi, oyog'im idrab.
Ming yilki, zikr etdim, ming yil jim turdim,
Ming yil qattiq charchadim.
Nursizlikni sevdim, harir zulmatni,
Yorug'likka o't qo'ydim, do'stlarim.
Va boshim aylandi
Toshlarga urilgan suvdek
Tushlarimga nogoh yiqildim.
Tirmashib cho'qqiga, toyib oyog'im
Ma'sum xotiraga singrab sig'indim.
Dunyoning tubiga tushdim har kuni
Har kun yo'lga chiqdim poyu piyoda
Qotil men dedim, razil men dedim
Uloqtiring meni tublarga,
Joy yo'qdir mendaylarga dunyoda.
Uloqtirdim ming yil o'zimni,
Ming yil dunyo tomon qattiq tirmashdim.
Sevdim zulmatni, harir vahmzorlarda
Men go'zal adashdim, mangu adashdim.
Lan'atladim mangu yorug'likni men,
Ko'z ochmoq zulmatdir, bedorlik zulmat.
Dunyo, qizg'onmagin ma'yus xotiralarni,
Ona, xatlarimni yoqmagin faqat.
Sizni o'pib olgim keldi
Bo'yningizdan, lablaringizdan.
Siz eshilib gapirardingiz
Bosib o'tgan yo'lingiz haqda
She'rga mehringiz va
Yozgan she'ringiz haqda.
Siz bilan sharob ichdik.
Siz bilan raqs etdik o'zni unitib.
Ketar chog'da sizni o'lguday o'pdim -
bu mening iztirobga edi qullug'im.
Iztirobingizdan yuksalib
Kela oldingizku
Shu yo'lni bosib.
Biz bo'saga aylanib,
O'pdik iztiroblarni.
Zamonaviy zombi
O'zimni zamonaviy zombi his qilyapman.
Hamma narsada davrim o'tgandek,
Yasashni o'rganyapman boladan -
Aytyapmanki, miyamni o'chiring
Hamma narsa xato deyishdi,
Boshida programma qo'yishdi
"Bu to'g'ri",
"Bu noto'g'ri" degan.
Yashadim programmalar ichida.
Men bor yo'g'i programmaman.
To'g'risini qilishga,
Noto'g'risini qilmaslikka
Urindim.
Hayot yaratmoqchiydim
Idealga mos.
Urindim
Kirishdim
Endi yaratishni boshlaganimda
To'g'risi ham xato
Noto'g'risi ham xato -
Mutlaq boshqa hammasi deyishdi.
Boshqa...
Hammasi mutlaq boshqa...
Tamom.
Zamon og'irlik qilyapti menga, zamon
Men keksa emasman,
O'rta yosh emasman,
Hatto 30 da ham emasku yoshim
Ammo zamon chiqindisiman,
Zamonaviy zombi.
Miyam ishlamay qoldi
Ko'tarolmay qoldi programmalarni
Miyam hech nimani qo'ydi o'qimay
Hislarni
Fikrlarni
Sezimlarni -
Axir hammasi butunlay boshqa.
Har kun yangi bir qadriyat
To'tiqushdek
Har yoqdan takrorlar hamma
Ruhshunoslar
Genshunoslar
Gapshunoslar
Televizor
Kitoblar
Futurologlar.
Zamon yangi deyishadi,
Zamon yangi
Miyam axlatxona.
Zamonaviy zombi.
Har kun yangi qadriyat.
Lekin hamonki,
Yig'lagan yoshima
Yig'loq tovshima
Oshiqlar bor.
Ular shuni iste'mol qiladi mendan.
Ular shuni oladi sotib.
Men bu zamonda
Ko'zyosh to'kish tomoshasiga yollanganman.
Odamlar rahmini iste'mol qilaman.
Borgan sari sun'iy ko'z yoshim,
Borgan sari rahm iste'moli xush yoqar menga.
Rahm iste'mol qilish xush yoqadi.
Tun kun izillab,
Shamday erib yig'lash
Tomosha
Faqat shuni istayman
Faqat shuni,
Boshqa hech narsa
P.s:
shu she'rimni milleniallar fojeasi deb atasam ham bo'larkan aslida. Albatta yozgan paytim (5 yil avval) buni tushinmaganman. Hozir milleniallar haqida maqola o'qib (hamma hayotiy yo'riqnomalar yo'qqa chiqqan yagona avlod ekan), o'sha paytda his qilgan dardlarimning sabablarini anglagandek bo'ldim.
https://youtu.be/8ayX6ZSpBgg?si=GNVuEaM4XZHU1sZJ
Hafta davomida suriyalik shoir, zamonamizning eng buyuk tirik shoiri deb ataladigan, she'riyat bo'yicha dunyo miqyosida olmagan mukofoti qolmagan, 20 martadan ortiq Nobelga nomzodi ko'rsatildi deb bilinadigan, eng muhimi arab she'riyatining mutlaq reformatori deb tan olinadiga sevimli Adonisning she'rini o'girish bilan band bo'ldim. Boshida menga uning yozish uslubi, syurreal ifodalar, intellekt va hissiylikning yuqori uyg'un darajasi - bir so'z bilan undagi daholik jozibali tuyilgandi. She'rning ichiga kirarkanman, so'zlardan qon silqishini angladim. Tarjimaga tortgan she'rim Lubnonda davom etgan fuqarolar urushi qirg'ini, jumladan, Isroilning 1982-yilda Bayrutni o'qqa tutushi haqida ekan.
Adonis buni:
Yer yuziga o'tlab ketadi
To'ppak-to'ppak qon suruvlari
yoxud:
Havo tanasiga chizilgan qoldiq:
Lubnon bolasi
va shu kabi qonli syurreal jumlalar bilan tasvirlaydi. Damashqlik bo'lsa-da shoir Bayrutda yashagan, sababi Bayrut Yaqin Sharq Pariji atalgan tarraqiyligi jihatdan.
Endi u Bayrut yo'q... Shunga shoir yuragidan qon silqadi.
Tarjimani yaqin kunlarda ulasharman. Hozircha "arab onasi" deb atalgan kuyinchak primadonna Fayruzning Bayrut marsiyasini tinglaymiz...
P.s:
Bugun Isroil Bayrutni yana bombalashni boshladi
P.ss
:
Buyuk shoirlarni buyuk og'riqlar, siyosiy jarayonlar tug'adi degani rost