Baratov’s Blog

Visit the Cemetery
Google, Apple, Tesla, Samsung gig kompaniyalarni bilamiz.
Bu kompaniyalardek boshlangan lekin, muvaffaqiyatga erishmagan bir necha million kompaniyalar bankrot bo’lgani hech kimga qiziqmas.
Messi, Ronaldo, Mbappe, Khusanov futbol futbol yulduzlarini bilamiz.
Ular bilan birga parallel shug’ullangan, lekin ulardek bo’lmagan nechi million futbolchilar bor.
Harry Potter, Atomic Habits, Thinking Fast And Slow bestseller kitoblar haqida eshitganmiz (lekin o’qimaydi)
Qancha kitoblar yozilgan lekin bu kitoblar darajasiga chiqmasdan, qaysidir kutubxonada chang bosib turadi.
Joe Rogan, Dairy of CEO podcastlatini eshitganmiz, ko’rganmiz.
Foydali, lekin tomoshabin yo’qligidan yopilib ketgan loyilarni hech kim tekshirmaydi.
Survivorship Bias
degan narsa bor psixologiyada. Asosiy narsaga focus berib, atrofga e’tibor qilmaslikga aytiladi.
Har bir narsaning 2 ta tomoni bor. Narsalarning faqat yuzaki tomoniga focus bermasdan, orqa tomonga ham qarab qo’ysak,
Taffakkur qilamiz, O’rganamiz, O’samiz.
-
Visit the cemetery of failed companies, projects, super stars and masterpieces
@baratovs_blog

Nafs haqida
Daromad ko’payganidan keyin, puldorlarning aksariga hurmatingiz kamayadi.
Obunchalilar ko’payganidan keyin, mashhurlarning aksariga hurmatingiz kamayadi.
Ilmiy ish qila boshlasangiz, professorlarning aksariga hurmatingiz kamayadi.
Mansab zinalaridan chiqa boshlasangiz, rahbarlarning aksariga hurmatingiz kamayadi.
Bir tarafdan tushunarli.
Odam o’zida yo’q narsaga ko’proq qoyil qoladi.
Boshqa tarafdan, yuqoridagi yutuqlar, oddiy ishlar + omadning natijasi ekanligini tushuna boshlaysiz.
Bitta holat bundan mustasno ekan.
Nafsingiz bilan kurash ko’payganidan keyin, nafsidan g’olib kelganlarga hurmatingiz kamayib qolmaydi. Ko’payib boradi.
Jarayonga kirishmaguncha bu ishni oddiy deb o’ylagan edingiz.
Kirishganingizdan keyin, oddiy ko'ringan odamlarning buyukligi bilinib qoladi.
@baratovs_blog

Kichik orzu
Bir orzuyim bor. Yoz oyidagi damning 1 haftasini tog’da, cho’ponlar bilan o’tkazsam, telefonim ishlamasa, atrof yam-yashil va suvlar bo’lsa.
Qo’y-qo’zi, otlar, cho’pon itlar bilan 1 hafta sodda hayot o’tkazsam. Hech amalga oshmayapti.
O’zi umuman orzuyimdagi hayot ham shunga yaqin. Bir hovlim, 2 ta sigirim, 4 ta qo’yim va 10 ta tovug’im bo’lishini xohlayman.
Barcha iste’mol mahsulotimiz o’zimizdan chiqsin, tabiiy bo’lsin.
Men qishloq tabiatli yigitman menimcha, shundan dam olsam kerak.
Sunday thoughts*
@baratovs_blog

Ta'limdagi haqiqat
1. Darsingiz menga yoqmadi.
2. Men oldingi ustozimga qaytaman.
3. Aslida, keyinroq boshlayman, bu ustoz bilan bog‘liq emas.
4. Universitet/Maktab imtihonlarim bor.
5. Itim o‘lib qoldi.
6. Juda issiq.
7. Juda sovuq.
8. Ingliz tili qiyin.
9. Hayot qiyin.
10. HTML bering, qog‘oz yoqmaydi.
11. Qog‘oz bering, HTML yoqmaydi.
12. Iltimos, ko‘proq boshqa tilda tushuntiring.
13. Iltimos, umuman boshqa tilidan foydalanmang.
14. Men ChatGPTsiz yoza olmayman.
15. Lug'at yodlash qiyin.
Bular o‘qituvchilar sifatida muntazam ravishda duch keladigan bahona va gaplarni faqat bir qismi,
Shunday bo‘lsa-da, shular orasida ajoyib natijalarga erishayotgan talabalarni ko‘rish yaxshi.
Haqiqat shuki, vaqt o‘tib boraveradi. Kayfiyatingiz yoki bahonangiz qanday bo‘lishidan qat’i nazar, u o'tyapti.
Ba’zi odamlar natijasini qo‘lga kiritadi va hayotida oldinga yuradi. Boshqalar esa bir joyda qolib ketadi va oynadagi insondan boshqa hammani ayblaydi.
Bu munosabat keyinchalik katta hayotga ham ko‘chadi va juda achinarli oqibatlarga olib keladi.
Albatta, maktabda yaxshi o‘qimagan bo‘lsa ham boy va muvaffaqiyatli bo‘lgan insonlar haqida hikoyalarni bilamiz.
Lekin ular umumiy sonning faqat ma’lum bir foizini tashkil qiladi.
Bolaligimdan tanigan, ta’limga jiddiy qaramagan ko‘plab odamlar bugun juda yomon ahvolda.
Shikoyat qilish oson. Boshqalarni ayblash oson. Dars qoldirish oson.
Agar bular sizga qandaydir foyda bersa, unda shu tarzda yashashda davom eting.
Lekin uzoq muddatda bunday hayot sizni rostdan ham baxtli va qoniqarli hayotga olib keladimi?
Javobni o'ziz bilasiz.
Have a great day!
@baratovs_blog

Bugun boshqacha kun
Bu kun siz albatta yoshlikni eslaysiz. Necha yosh bo’lsangiz ham. Hayit namozi, shirinliklar, qarindoshlarni yo'qlash, hammasi yoshlikni eslatadi.
Bu kun siz kunni yarmini tabriklash va tabriklarni qabul qilish bilan o’tkazasiz.
Bu kun sizga yaqin va uzoq insonlarni ajratib olasiz.
Birinchilar tabriklash uchun shaxsiy xabar yozib yoki qo'ng'iroq qilsa, ikkinchilar shablon tabrik yoki rasm jo'natishadi.
Bu kun siz aslida qancha qarindoshingiz borligini bilib oladigan kun.
Bu kun sizni asl hayotiy qadriyatlarga qaytaradi: Oila, silai rahm, ehson, namoz. Deyarli hech kimni ish haqida gapirganini ko’rmaysiz.
Bu kunni hamma yaxshi ko'radi, yosh bolalar ham, kattalar ham ,qariyalar ham.
Biz ham bu kunni yaxshi ko'ramiz.
Hayit bayramini yaxshi ko'rganlarga hayit muborak aziz do’stlar!
@baratovs_blog

Achchiq haqiqat haqida
Ba’zan odamlar bizga yoqmaydigan haqiqatni aytsa, ichimizda ularga nisbatan g‘alati salbiy hissiyot paydo bo‘ladi. Go‘yo muammo haqiqatning o‘zida emas, aynan uni aytgan odamda bo‘lgandek.
Charlie Munger buni
“Pavlovian association”
deb tushuntiradi.
Ya’ni inson miyasi yoqimsiz hissiyotlarni avtomatik tarzda o‘sha hissiyot bilan bog‘liq odamga ulab qo‘yadi. Agar kimdir sizga doim:
— tanqid,
— yomon xabar,
— noqulay haqiqatlarni aytsa,
bir muddatdan keyin siz u odamning o‘zini yoqtirmay qolishingiz mumkin.
Hatto u haq bo‘lsa ham.
Munger
CBS
kompaniyasini bunga misol qiladi. Ushbu kompaniya rahbari yoqimsiz haqiqatni eshitishni yomon ko‘rgan. Natijada atrofdagilar asta-sekin:
— haqiqatni yashirishni,
— gapni yumshatishni,
— faqat yoqadigan narsalarni aytishni boshlashgan.
Va oxir-oqibat kompaniya real voqelikdan uzilib qolgan.
Menimcha, bu faqat biznesda emas, hayotning hamma joyida bor.
Ko‘pincha bizni taskin beradigan odamlarni yaxshi ko‘ramiz, lekin o‘sishimizga sabab bo‘ladigan rostgo‘y odamlarni emas.
Eng qiyini esa — haqiqatni aytgan odamdan ranjimaslikni o‘rganish.
Poor Charlie’s Almanack kitobini o’qivommiza :)
@baratovs_blog

Boshqalardan yaxshiroq
- Saraton kasalligi bor bemorlarning 96 foizi o‘z sog‘lig‘ini o‘rtachadan yaxshiroq deb hisoblaydi.
- Professorlarning 94 foizi o‘zini boshqalardan yaxshiroq mutaxassis deb biladi.
- Talabalarning 90 foizi o‘zini oddiy talabalardan aqlliroq deb o‘ylaydi.
- Haydovchilarning 93 foizi o‘zini o‘rtacha haydovchidan yaxshi deb hisoblaydi.
Lekin buning teskarisini qilish yaxshi.
Agar biz o‘zimizni o‘rtacha darajadan past deb hisoblasak:
Ko‘proq tinglash, ko‘proq savol berish, boshqalardan o‘rganishga harakat qilishimiz mumkin.
Shunda: Boshqalarga emas, o‘zimizni yaxshilashga e’tibor beramiz, Egoni sindiramiz.
Va yaxshi farzand/aka/uka/ota/yor bo’lamiz!
@baratovs_blog

G’alati paradox
Kattalar bilan gaplashaman. “Farzandli bo‘lganimdan keyin, umrim bir pasda ótib ketdi” deyishadi.
Boshqa tarafdan,
Bolalikda vaqtimiz sekinroq o‘tadi.
Sayohatga chiqsak, bir haftasi bir oydek bo‘ladi.
Notanish yo‘ldan yursak, uzoqroq tuyiladi.
Yolg‘iz o‘tirsak, soniyalarni seza boshlaymiz.
Nega?
Miyamiz yangi narsa o‘rgansa, lahzalarni yaxshiroq eslab qoladi. Vaqt sekinroq o‘tgandek bo‘ladi.
Takror ishlarni esa, unutib yuboradi.
Katta bo‘lganda vaqt tezlashishi sababi ko‘ringandek bo‘lyapti:
Ko‘pchilik,
Oxirigi marta yangi sportga 16 yoshida qatnashgan. (Maktabni bitirgunicha)
Oxirgi marta yangi tilni 18 yoshida o‘rgangan. (O‘qishga kirish uchun)
Oxirgi kitobini 22 yoshida o‘qigan. (Imtihonga tayyorlanish uchun)
Oxirgi yangi ko‘nikmasini 27 yoshida o‘rgangan. (Ishxonada o‘rnashib olish uchun)
Endi o‘sha ko‘pchilik, umri tez o‘tayotganidan afsusda.
Nafaqat afsusda, balki yanaham tezroq
tugatish
bilan ovora.
@baratovs_blog

Qasos haqida
-Qo’pol gapirdi. Gaplashib olishga bordik. Ko’pchilik bo’lib bizni urishdi. Endi nima qilamiz? Biz ham uramiz-da?
Maktab o'quvchisi aytib qoldi.
Eng kuchlilar ham bir vaqtda 7ta odamga qarshi chiqolgan xolos. (Jack Dempsey). Kuchning chegarasi shu.
Aql va axloq bilan minglab odamga qarshi chiqish, ergashtirish mumkin. Bunga olimlar va aqlli insonlar misol.
Qasos olmoqchi bo’lsangiz - zolimga o’xshamaslikka harakat qiling. Eng yaxshi qasos shu bo’ladi.
Qasos olmoqchi bo’lsangiz - yaxshi yashang. E’tibordagi odam bo’ling. Bitta shapaloq o’tadi, ketadi, sizni qasosingiz esa ularga doimiy shapaloq bo’ladi.
Qasos olmoqchi bo’lsangiz - uni kechirib yuboring. O’zini yutgan hisoblayversin. Yutqazganini yillar o’tib tushunib yetadi.
Tushunganida - kech bo’ladi.
Kech bo'lganida, ulardan kilometrlar oldinda bo'lasiz!
@baratovs_blog

Emotsional do'stlar
Maktab sohasidagi hamkasblarimiz bilishadi.
Muhiti yomon bo’lsa ham, eski sinfidan ketmaydigan o’quvchilar ko’p.
“O’rtoqlarim”
deydi.
Aristotel aytgan, emotsional do’stlar. Umumiy xotiralar bor. Umumiy tarix birga ushlab turadi.
Noto’g’ri joydaligini bilsa ham, tashlab keta olmaydi.
Shu sabab, zararli yo’llardan yurishni boshlaydi. Shifokor Gabor Meyt aytganidek, “ko’rga ergashayotgan ko’r” bo’lib qoladi.
Bekorchi o’smirlarning hayoti qiziqroq ko’rinardi yoshligimda. Onam esa bizni ularga qo’shishni xohlamas edilar. Men tushunmas edim.
Katta bo’lib tushundim. Bekorchi o’smirlarning hayoti havas qilarlik bo’lmadi.
Yomon ko’rinsak ham, yoshlarni noto’g’ri muhitdan olishimiz kerak ekan.
Bir oy arazlaydi. O’tib ketadi.
O’ttizga kirganidan keyin, butun umr afsus qilganidan, shu yaxshiroq.
@baratovs_blog