Qoralama (22+)
Bu yil 2senalmi deyman?!
😂
Nega kapitalistik tizim uchun mustahkam oiladan ko‘ra, ajrashgan shaxslar foydaliroq bo‘lishi mumkin?
Ajrim sabab deyarli har qanaqa iste’mol ikki barobar ortadi, (endi 1 ta oila yashab turgan 1 ta uy va uning ichidagi jihozlar ularga koʻrsatiladigan xizmatlar 2x ortadi) bu kommunal toʻlovlar mol-mulk soliqlar va hokazo.
Kapitalizm rivojlanishi uchun doimiy ravishda yangi va ommaviy ishchi kuchi oqimiga muhtojdir. Agar oila mustahkam bo‘lib, bir kishining daromadi barchaga yetsa, ikkinchi tomonning ishlashiga ehtiyoj qolmaydi va bu mehnat bozoridagi taklifni cheklaydi.
Ammo oila parchalangach, har ikki tomon ham yashab qolish uchun mehnat bozoriga kirishga va ishlashga majbur bo‘ladi. Natijada ish izlovchilar soni ortib, raqobat kuchayadi, bu esa ish beruvchilarga maoshlarni past ushlab turish va arzon ishchi kuchidan foydalanish imkonini yaratadi.
An’anaviy oilada ko‘p narsa "bepul" bajariladi (bola parvarishi, ovqat pishirish, keksalarga qarash, ruhiy qo‘llab-quvvatlash). Oila buzilsa bu funksiyalar ham bozorga chiqadi ( tam enaga yollash, yarim tayyor ovqatlar sotib olish, psixolog qabuliga yozilish, keksalarni parvarishlash uylariga joylashtirish kabi)
Xullas ilgari mehr va burch asosida qilingan ishlar endi YIM (Yalpi Ichki Mahsulot)ni o‘stiradigan biznesga aylanadi.
Eng yomoni hissiy bo‘shliqni "shopping" bilan to‘ldirishga urinish. Yolg‘izlik va stress marketing uchun eng yaxshi "yoqilg‘i". Baxtsiz odamlar endi uni sotib olishga urinadilar (yangi kiyimlar, gadjetlar, ko‘ngilochar xizmatlar yoki sayohatlar.) Tizim bizga "o‘zingni sev, o‘zing uchun yasha" degan g‘oyani sotadi, chunki bu g‘oya yaxshi daromad keltiradi.
Albatta, kapitalizmning bosh maqsadi oilani buzish demoqchi emasman. Bu shunchaki status-kvoning yashab qolishi uchun
tizimga kerakli "yoqilg‘i"
, xolos. Ammo shuni tan olish kerakki, iqtisodiy o‘sishga asoslangan bu model uchun an’anaviy, tejamkor va o‘zini-o‘zi ta’minlaydigan katta oiladan ko‘ra mustaqil, yolg‘iz va ko‘p ishlaydigan iste’molchi ancha "qadrlidir".
https://youtu.be/qFOA9K64wq8
(davomi boʻladi…)
Erkak kishining muvaffaqiyati = ayolini har kuni 3 marta quchoqlashiga.
Farazan uylanganimdan keyin ishdan har kuni uyga kelib 1 marta kelib ketishimga 100 ming soʻm ketadi. Ertalab va kechqurun shundogʻam uyda boʻlaman.
Haftasiga 22 kun ish deb olsak oʻrtacha 2 mln 200 ming soʻm oila byudjetiga zarar keltiraman ekan.
Oila mustahkamligining asoslaridan biri moliyaviy xavfsizlik ekanini hisobga olsak…
😂
Said Komil aka aytganidek mantiqni oʻrganib qoʻyorish kerak.
Turli fikrlar, kitoblar, she'riyat, falsafa va ichki kechinmalar jamlangan sahifalar — kuzatishga arziydi.
@matbuotraisi
– mutolaa va o'zimiz haqimizda qoralamalar.
@ateo_uz
– fikrlar.
@bookxana
– Kitoblar va inja hislar olami.
@humoyunfattoh
– she'riyat.
@HexaMinimalism2
– kvant fizikasi, kosmos, falsafa va shunga oʻxshash qiziqarli, fikrlashingizni oʻzgartiruvchi kontentlar olami.
@the_bookmother
– Hammasi aralash va hammasi shu yerda.
★ Hammasiga qo'shilish uchun
Avvalgi ishxonamga borgandim kecha, sohamizga (jurnalistika) doir boʻlayotgan jarayonlar atrofida fikrlashdik, gapdan gap chiqib Alisher aka Mopassanning “Doʻndiq” hikoyasini bir oʻqib koʻrishni maslahat berdilar. Oʻqidim, sizlarga ham qisqacha aytib beraman.…
PODKAST CHIQDI
Avvalgi ishxonamga borgandim kecha, sohamizga (jurnalistika) doir boʻlayotgan jarayonlar atrofida fikrlashdik, gapdan gap chiqib Alisher aka Mopassanning “Doʻndiq” hikoyasini bir oʻqib koʻrishni maslahat berdilar.
Oʻqidim, sizlarga ham qisqacha aytib beraman.
Voqealar Fransiya-Prussiya urushi paytida bo‘lib o‘tadi va hikoyada bir guruh turli tabaqaga mansub odamlar boy savdogarlar, graf va grafinyalar, rohibalar hamda oddiy xalq vakillari bitta aravada (dilijonda) bosib olingan shahardan qochib ketayotganliklari tasvirlanadi.
Ular orasida laqabi "Do‘ndiq" bo‘lgan, jamiyatda "buzuq" deb qaraladigan bir fohisha ayol ham bo‘ladi. Yo‘l juda og‘ir, qorli bo‘lib, arava sekin yuradi va hamma qattiq och qoladi.
Zodagonlarning hech biri o‘zi bilan yegulik olmagan bo‘ladi, faqatgina o‘sha hamma jirkanib qaragan Do‘ndiq savat to‘la noz-ne’matlar, tovuq va vinolar olgan ekan. U bag‘rikenglik qilib, o‘zini kamsitgan hamrohlariga ovqatini bo‘lishadi, ular esa uyalmay-netmay, paqqos tushirib qorinlarini to‘yg‘azib olishadi.
Tote degan joyga kelishganda ularni bir Prussiya ofitseri to‘xtatib qoladi va agar Do‘ndiq u bilan bir kecha birga bo‘lishga rozi bo‘lmasa, hech kimni qo‘yib yubormasligini aytadi. Do‘ndiq vatanparvar ayol bo‘lgani uchun dushmanga taslim bo‘lishni, nomusini sotishni qat’iyan rad etadi.
Boshida hamrohlar uning jasoratini maqtashadi, lekin vaqt o‘tib, o‘z manfaatlari va jonlari xavf ostida qolgach, unga qattiq ruhiy bosim o‘tkaza boshlashadi. Ular har xil hiyla-nayranglar, tarixiy misollar va hatto dindan foydalanib, buni "xalq uchun qurbonlik" deb uqtirishadi va oxiri uni ko‘ndirishadi.
Do‘ndiq noilojlikdan va boshqalarni qutqarish uchun ofitserning talabiga rozi bo‘lgach, ertasiga yo‘l ochiladi. Lekin eng daxshatlisi shundaki, safar davom etganda boyagi "obro‘li" odamlar Do‘ndiqni tanimagandek, undan jirkanib yuz o‘girishadi.
Endi ularning o‘zlarida ovqat bor (chunki Do‘ndiq ofitser bilan bo‘lgan vaqtda ular ovqat g‘amlab olishgan edi), lekin Do‘ndiqqa bir burda ham berishmaydi. Hikoya Do‘ndiqning bir burchakda xo‘rlanib yig‘lashi, "zodagonlar"ning esa beparvo ovqat chaynab ketishi bilan tugaydi.
Odamlar judayam jim-jimador narsalarga oʻch.
Nimadir qanchalik jim-jimador koʻrinsa ichidan nuragan boʻladi odatda.
Shuning uchun ham kimdir man chin doʻstlarni, chin sevishganlarni koʻrdim desa ishonmaslik kerak.
#1SON Biz oʻz qoʻlimiz bilan kasal avlod “yaratyapmiz”mi? Amerikalik ijtimoiy psixolog Jonatan Haidtning “Behalovat avlod” (The Anxious Generation) kitobida yozishicha biz bolalarni "o‘yinlarga asoslangan bolalik"dan "telefonga asoslangan bolalik"ka o‘tkazib…