Mirzodan maktub

Marketing va toʻgʻri kommunikatsiyalarni yoʻlga qoʻyishda ustozimiz Malik aka Karimov bilan oʻzbek tilida
#Gashtak
chiqibdi.
Tomosha qilishingizni tavsiya etaman. Dam olish kunlarida albatta vaqtingiz boʻladi foydali ma’lumot olishga:
https://t.me/hashtag_gashtak/387
@mirzodanmaktub

Bir paytlar xalqning ochiq nafasi bo‘lgan bu qir-adirlar endi gigant loyihalar, baland devorlar va “tanlanganlar” uchun ajratilgan dabdabali qafaslarga aylanmoqda — oʻsha-oʻsha savollar ochiq qolaveradi:
poytaxtning tabiiy boʻlmagan suv manbasi ustiga tushadigan bu loyiha hisobotini elga ochiq qilib soʻrab oladigan oʻzbek, yer egasi, tartibga soladigan er egasi bormi?
Ichimda bir narsa chirt etib uziladi har gal shundayin ofatboshi qurilishlar tirjayibgina namoyish etilayotganini koʻrsam.
Qonun ustuvorligi, ekologiya va xalq manfaati haqidagi balandparvoz nutqlar mana shu ulkan qurilish maydonlarida g‘ishtlar orasiga ko‘milib ketayotgandek goʻyo.
Nahotki, gigant pullarning shovqini adolatning vazmin ovozidan balandroq bo‘lsa? Biz qachon tabiatni “investitsiya” emas, balki omonat deb ko‘rishni o‘rganamiz? Hozircha esa faqat beton devorlar o‘smoqda, bizning tabiat bilan bo‘lgan so‘nggi rishtalarimiz esa kesilmoqda.
Shubhali ruxsatnomalar, ko‘z yumilgan qoidalar va “yuqoridan” keladigan buyruqlar bilan asrlik landshaftlar bir tunda sotib yuborilmoqda.
Jim turish mumkin, albatta. Lekin bu jimlik — rozilik emas, balki chorasizlikning eng og‘riqli nuqtasi. Har bir yangi qurilgan villa-yu tabiatni xoʻrlayotgan loyihalar xuddi mening yuragim ustiga bostirib qo‘yilgan og‘ir toshdek tuyulaveradi, chunki bu toshlar ostida bizning qonunlarimiz jon berayotganini sezib turaman.
Xullas, do‘stlar, bizga qoladigani — faqatgina o‘sha sokinlik boʻlyaptimi? Tabiat qatagʻoniga qarab turaveriladimi? Farzandlarimizga tog‘larni ko‘rsatamizmi yoki faqat o‘sha baland devorlar ortidagi “Sea Breeze”ning rasminimi — bu bugungi sukunatimizning badali boʻladimi?
Men esa shunchaki jim tura olmayman, hech bo‘lmasa qalbimdagi mana shu g‘ashlikni yozishga, uxlayotganlarni “tepishga” majburman, toki ertaga “Nega gapirmagansiz?” degan savollarga javobim bo‘lsin…
Aytgancha, skrinshotlardagi qiyofalardan biror tabiatga qaygʻuradigan oʻzbekistonlikni payqay olmadim. Oʻynab qoʻyay.
@mirzodanmaktub

Kunning avvalini Eski Shaharning fayzli ko‘chalarida, qalbga yaqin hamsuhbatlar — Otabek aka Nuritdinov (Gashtak loyihasi) va Muhiddin aka (Mukhiddin A Lee) davrasida o‘tkazdik. 14:30 larga qadar davom etgan bu sayr shunchaki manzil kezish emas, balki qadrdonlar diydori bilan bezalgan bir mutolaa kabi kechdi. Har bir qadamda tariximizning tirik nafasi hozirgi zamon ruhi bilan naqadar go‘zal uyg‘unlashganiga yana bir bor amin bo‘ldik.
Dastlab Madina Qosimboyevaning ustaxonasi sari mo‘raladik. Bu yerda matoga tushgan har bir chok ortida buyuk bir sabr va hunarmandning mehri yashiringandek. Ip va igna vositasida yaratilgan bu buyumlar bizga an’analarimiz naqadar nozik va ayni paytda bardavom ekanini eslatdi. San’atning bu qadar samimiy talqini insonga o‘zgacha estetik zavq va xotirjamlik bag‘ishlar ekan.
So‘ngra qadamlarimiz kulollar sulolasi — Rahimovlar xonadoniga yetakladi. Bu xonadonda tuproqning o‘z tili bor, go‘yo. Olovda pishgan va mehr bilan shakl berilgan har bir sopol idishda ota-bobolarimizning mahorati va bugungi avlodning o‘z ildizlariga sadoqati mujassam. Bunday maskanlarda inson o‘tmish bilan bugunni bog‘lab turuvchi ko‘rinmas rishtalarni teranroq his qiladi.
Sayrimizning yakuni Oxunguzar majmuasi va Islom sivilizatsiyasi markazi tomonlarda bo‘ldi. Eski Shaharning o‘sha qadrdon vaybi bilan hozirgi O‘zbekistonning bunyodkorlik qudrati bu yerda bir nuqtada uchrashgandek. Bugungi kun biz uchun nafaqat tariximizni ziyorat qilish, balki o‘zligimizni yangicha ruhda his etish imkonini berdi.
@mirzodanmaktub

Aziz ayollar va qizlar, sizsiz hayot ranglarini yoʻqotardi.
Onalar sabot-irodasi, kuchi, buvijonlar mehr-muhabbati, donishmandligi, goʻzal juftlar muhabbati, singillar suyanchi va qizaloqlar koʻzidagi umid uchqunlari…
Doim xavfsizlik va himoyada, yutuq va muvaffaqiyatlar choʻqqisida boʻling.
Bayramingiz bilan!
🌷
Barcha suratlar: Ildar Sadikov, “Goʻzal ayol” loyihasi
@mirzodanmaktub

🎙️
#Gashtak podkast Yangi suhbat mehmoni Nicholas Kontovas - Oxford Universitetida o'zbek tili mutaxassisi, tilshunos, tadqiqotchi olim. Podkastda u o‘zbek tiliga bo‘lgan qiziqishi, uni qanday o‘rganganligi, til va millat o‘rtasidagi bog‘liqlik haqida fikrlarini…

🎙️
#Gashtak
podkast
Yangi suhbat mehmoni Nicholas Kontovas - Oxford Universitetida o'zbek tili mutaxassisi, tilshunos, tadqiqotchi olim. Podkastda u o‘zbek tiliga bo‘lgan qiziqishi, uni qanday o‘rganganligi, til va millat o‘rtasidagi bog‘liqlik haqida fikrlarini bildirdi.
🎞
To’liq Youtube kanalimizda tomosha qiling!

“Inson zoti bunyod etish, yaratish uchun bino qilingandir.
Faqatgina tayyorini yutish, muttasil iste’mol bilan band bo‘lib qolsangiz, ruhingizni g‘am-anduh bosishining sababi ham shunda”.
Skrinshot tarmoqlardan
@mirzodanmaktub

Havoga iliq harorat, ko‘chalarga esa ko‘krakni to‘ldiruvchi toza nasim ifori taraldi. Daraxtlar murg‘ak kurtaklariga jon bag‘ishlab, borliq o‘zining fusunkor libosini kiymoqda. Bu shunday bir sehrli pallaki, uning har bir nafasida yangilanish, umid va tiriklik shukuhi pinhon.
Qo‘limda fotoapparat bilan ana shu musaffolik qo‘yniga sho‘ng‘iyman. Shahar ko‘chalarini kezarkanman, bahorning qisqa, ammo betakror mo‘jizalarini — zarrin nurlarda erkalangan g‘unchalarni, borliq go‘zalligi va me’morchilik o‘rtasidagi hayratlanarli uyg‘unlikni obyektivga muhrlashga intilaman. Har bir olingan kadr shunchaki surat emas, balki onning abadiyatga aylangan in’ikosidir.
Bu sayr ruhiyatga ajib bir sokinlik va yengillik baxsh etadi. Tabiat go‘zalligini izlash asnosida, inson aslida o‘z botinidagi bahorni ham kashf etishini anglayman. Obyektiv ortidan kuzatilgan bu olam, tashqaridagi ko‘klam va qalbimizdagi uyg‘onish bir butun yaxlitlikka aylanganidan sado beradi.
#bahor
#chechaklar
#hayot
@mirzodanmaktub

“Ilhom” teatrida ukrainalik musavvirlar ko‘rgazmasiga so‘nggi lahzalarda bo‘lsa-da, yetib bordim. 25-28-fevral sanalari orasida kechgan bu tadbir shunchaki mo‘yqalam mashqi emas, balki bir millat qalbining matonati va nafosati ifodasi ekan. Ranglar silsilasida aks etgan bu olam kishini chuqur mushohadaga chorlaydi.
Ushbu ko‘rgazma menga “soft power” — yumshoq kuchning naqadar qudratli ekanini yana bir bor isbotladi. Mamlakat tarixi, boy folklori va xalq bosib o‘tayotgan zahmatli yo‘lni san’at tili bilan dunyoga so‘zlash — eng go‘zal va ta’sirchan usuldir. San’at siyosat tili ojizlik qilgan joyda qalblarga yo‘l topa olishini ko‘rdim.
Meni, ayniqsa, muhoraba suronida ham insoniy shafqatning unutilmagani — jonivorlarga ko‘rsatilgan gʻamxo‘rlik tasvirlari hayratga soldi. Afsonaviy “Mriya” (Orzu) samolyoti, Ukraina tabiati va milliy an’analari aks etgan illyustratsiyalarda ham dard, ham yengilmas umid bor. Bu asarlar shunchaki surat emas, balki yashashga bo‘lgan ishtiyoq ramzidir.
Ko‘rgazmadan bo‘sh qo‘l bilan qaytishni istamadim. Bu matonatli xalqning turmushi va orzularini o‘zida mujassam etgan asarlardan bir nechtasini xarid qilishga ahd qildim. Zero, ular uy va ofisimga nafaqat ko‘rk, balki yuksak madaniyat va insoniylikdan bir xotira bo‘lib kiradi.
E’tirofga molik yana bir jihat — har bir tasvir yonidagi nom va izohda avvalo oʻzbek tilida toʻgʻri, ta’sirchan ifodadan foydalanilgani boʻldi.
@mirzodanmaktub