ODAMLAR ORASIDA
Риёкор бўлманг!
Анчадан бери кўришмаётган, қишлоқда турадиган қариндошимиз оламдан ўтганлари ҳақида хабар келди. Ғариб, камбағал аёл эдилар. Қачон ҳол сўрасам доим ҳаммаси яхши, жуда яхши дердилар. Биз учун ҳам у кишида ҳаммаси бир текисда эди. Асл ҳолат эса...
Марҳуманинг хонадонларига борганимизда ҳаммаси аён бўлди. Ховли-жойлари жуда эски, фарзандларининг кийимлари ҳам жуда ҳароб аҳволда эди. Раҳмим келиб, ачиниб кетдим. Шундай ҳам яшаш мумкинми!? Бирор марта шикоят қилмабдилар, бетобликларини ҳам айтмабдилар...
Маросимлар ўтаётган кезда қизлари билан суҳбатлашиб қолдим. Нега аҳволларини айтмадилар, нега биз билмадик, нега бунчалик ҳолда эканлигингиздан бехабар қолдик? дедим. Қизларининг жавоби менинг ҳайратимни ошириб, тушкунлигимни беш баттар қилди.
Опа, уни қўятуринг, фейсбукка сиз қўйган расмларингизни баъзан онамга кўрсатардим, Дубайгаю, Мисрга борганингизни, Истанбулдаги саёҳатингизни, энг чиройли ресторанларда тановул қилганингизни, Европага учганингизу, Бютик дўконлардан кийим ҳаридларингизни, ҳаммасини кўрсатгандим. Баъзан опанг нима қиляпти экан, саҳифасини очиб кўрсатчи!? деб қолардилар...
Охирги пайт расмларингизни кўрсатгим ҳам келмай қолди, чунки, сизни шоҳона ҳаётингизни ҳар сафар кўргандан кейин кимлардир ҳаётида камчиликсиз, ҳоҳлаган ерига бориб, истаган кийимини кийиб, кўнгли тусаганини олиб юрибди... Нега менда бунинг бирортаси ҳам йўқ? Нега менинг умрим фақат қийинчилик, етишмовчиликда ўтяпти? Ё одам эмасманми? Ёки яхши яшашга менинг ҳаққим йўқми? Мен ҳам одамманку!? деб, сиқилиб қолардилар.
Умрларининг охиригача сизнинг расмларингиз, яшашингизни расмларингиз орқали томоша қилиб, эзилиб ўтдилар. Расмларингизни бекор кўсатибман деб, йиғлаб юборди...
Мен дахшатга тушдим, карахт эдим, тилларим карахт, ҳушларим карахт, ўзим карахт эдим. Тасалли учун бирор сўз, калима тополмасдим... Ўша кундан кейин қариндошимнинг ўлимига мен ўзимни айбдордай кўра бошладим... Уйга келибоқ, саҳифаларимга қўйган расмларимнинг ҳаммасини ўчирдим.
Ресторанлар ҳам, курортлар ҳам, Дубай, Мисрлар ҳам кетди... Қайтиб бундай расм қўймайман деб аҳд қилдим. Баъзан шундай фароғатда яшаётганини суратга олиб, қўйганларга кўзим тушиб қолади. Қўйманг, сиздан ғариброқ одамлар бор, уларда ҳам кўнгил бор, орзу бор, уларнинг кўнгилларини янчманг дегим келади... Ҳар сафар саёҳатга борганимда, кийим олганимда, ресторанга кирганимда ўша қариндошим эсга келади...
Салим Айюбий
@odamlar_orasida2
Давоми...
Шу ўйлар остида Аллоҳга таваккул қилиб, ўнг оёғимни узатдим ва қабрга тушдим. Елкамдаги ёпинчиқни тўшаб, ётиб олдим. Қаттиқ қўрқувда эдим. Ўйладимки, ҳозир устимни тупроқ кўмиб қўйса-я? Дарҳол ётган жойимда кўзларимни юмиб олдим, юрагим қинидан чиқиб кетмасин, вужудимнинг титраши тинсин дея... (Агар мен, яъни тирик, куч-қувватли одам шу ҳолга тушса, ўликнинг ҳоли нима бўлар экан?)
Ичкаридан, зулмат қоплаган лаҳаддан уфураётган совуқданми ёки қўрқувданми жунжикардим. Ортиқ лаҳад томон боқишга жасорат қолмади менда. Бутун вужудим қалт-қалт титрар, совуқ тер босган, кўз ўнгимда ўлим билан боғлиқ манзаралар... Ўлим онида ҳолим нима бўлади, ё Раббим! Жасадимни тобутга солишади. Яқинларимдан бири “Ла илаҳа иллаллоҳ”, дея қабрга қўяди. Кейин устимдан тупроқ тортишади. Жамоа бир оз дуо қилгач, кетади. Сўнгра сўроқ-савол бошланади: “Эй инсон, сени карамли Парвардигоринг ҳақида (Унга ибодат қилма деб) нима алдаб қўйди?!” (Инфитор, 6). Фарз намозларини нега тарк қилдинг? “Ҳолбуки, Момақалдироқ (ҳам) Унга ҳамд билан тасбеҳ айтур. Фаришталар ҳам Ундан қўрққанларидан (тасбеҳ айтурлар)...” (Раъд, 13).
Ўйларим шу ерга етганда чидолмадим, энг сўнгги бардошим ҳам тугаб битди, бақирганча ўрнимдан туриб кетдим:
– Роббиржиъувн!..
Кўзёшларим юзимни юварди. Йиғи ичида Аллоҳга тинмай ҳамд айтардим: “Ўзингга беҳисоб ҳамду санолар бўлсинки, ҳали тирикман, тавба умидим бор. Астағфируллоҳил азийм ва атубу илайҳ”. Парвардигор ҳузурида нақадар кучсиз ва чорасиз эканимни янада чуқур англаган ҳолда ёшли кўз, эгик бўйин ила қабрдан чиқдим. Уйим томон борарканман, яккаш: “Эй Қодир Эгам, Сен нақадар буюк зотсан”, дея такрорлардим...
Зумрад Фозилжон қизи тайёрлаган.
🍃
Самимият соғинганлар канали
https://t.me/odamlar_orasida2
“Бу одам ё телба ёки бошига бирор катта мусибат тушган...”
Ярим кечаси қабристон деворига тирмашаётганимни кўрган одам шундай хаёлга бориши аниқ эди. Аслида ҳам шундай, ахир, намозга бепарволикдан ортиқ мусибат борми?..
Бир пайтлар ўқиган эдим. Суфён Саврий ҳазратлари уйида ўзи учун қабр кавлаб, баъзи-баъзида унинг ичида ўлим ҳақида тафаккур қилиб ётаркан. Кейин ҳаяжонланганча: “Раббиржиъун (Раббим, мени қайтар)”, дея ўрнидан турар, устидаги тупроқни қоқиб айтаркан: “Дунёга такрор қайтдинг, кўрайлик, савоб қозонишга қандай киришасан?..”
Яқин кунлардан буён ибодатга бепарвоман. Намозларни бесабаб қолдира бошладим, айниқса, бомдодни... Бу ҳолат қайтарилавергач, Суфён Саврий ҳазратлари каби нафсимга жазо беришим лозим, деган қарорга келдим. Ҳеч ким билмасин дея, ярим кеча қабристон деворига тирмашаётганим шундан. Чунки эшикдан кирсам, қоровул кўриб қолади...
Мана, девор устига чиқдим. Этни жунжиктирадиган даражада қоронғу, сокинлик. Ичимни қўрқув қоплади. Қабрларга тикилганча ўйланиб қолдим: буларнинг баъзисида севинч бор, баъзисида азоб. Агар марҳумлар тилга киришса, Расулуллоҳ айтганларидек: “Намозга диққатли бўлинг!” деб ҳайқиришарди. Шу ўй билан пастга қандай сакраганимни билмай қолдим. Тушдиму деворга орқам билан ёпишиб олдим. Секингина бошимни буриб, ён томонга қарадим. Аввалдан билардимки, бу томонда кавлаб қўйилган қабрлар бор. Ўша томонга қадам ташларканман, оёқларим тош боғлангандек оғирлашганини ҳис қилдим. Нима бўляпти менга, қулоғим остида шивир-шивирлар, кимнингдир нафаси... Орқамга қарасаммикан? Йўқ! Булар ҳаммаси шайтоний васвасалар. Ахир, хуфтонни жамоат билан бирга адо қилдим, иншааллоҳ, Аллоҳ муҳофазасидаман, қароримдан ҳеч нарса чалғитолмайди.
Мана, қабр оғзида ўтирибман. Шу пайтгача бу ердан ҳам қоронғироқ жой кўрмаганман. “Қандай жасорат билан бу ергача келдим? Қабр ичида мени нималар кутаётган экан?” каби саволлардан юрагим оғзимга келди гўё. “Шу ердан қайта қоламан, қасамни бузганим учун уч кун рўза тутаман. Ҳозир эса қабр четида бир оз ўтираману кейин кетаман”, деган хаёлда титраётган тиззаларим билан чўккаладим. Қўрқув ва васвасаларни қувиш мақсадида “Аъузу биллаҳи минаш-шайтонир рожийм”, дея зулмат қоплаган очиқ қабрга тикилганча ўйга толдим. Ё Аллоҳ! Бу ерга ҳар бир инсоннинг келиши муҳаққақ. Ўлимдан қочиш йўқ. Лекин шуни била туриб нега дунёнинг ортидан бунчалик қувамиз? Парвардигоро, қанчалаб инсонга озор бердик, қанча ғийбатлар қилдик, намозни тарк этган, Қуръонни куй-қўшиққа алмаштирганимиз қанча... Била туриб ғафлатга ботамиз, Сенга исён қиламиз. Сўнгги маконимиз эса шу – қоронғу лаҳад...
Давоми
👇
Samarqand viloyatidan kuzatuvchimiz Jaloliddin Yoriyev vaqti-vaqti bilan o‘z ijod namunalarini biz bilan baham ko‘rib turadilar. Bu safar ham sun’iy intellekt yordamida ona haqida ta’sirli qo‘shiq yozishibdi. Tinglab, fikr va baholaringizni bildirsangiz, muallif bundan mamnun bo‘ladilar
.
🖋
She’r muallifi:
Jaloliddin Yoriyev
🎵
Musiqiy sayqalchi:
Ali Muhiddinov
https://youtu.be/QfRFN35Mc94?si=erj2GRmbOI8bbeti
🛡
"SARA" ilovasining taqdimot marosimidan lavhalar
🗓
31-may kuni "Hilol Nashr" bosh do‘konida bolalar uchun mo‘ljallangan yangi SARA ilovasining taqdimot marosimi o‘tkazildi.
🌐
Taqdimotni tomosha qilish
📱
Android qurilmalar uchun
📱
iOS qurilmalar uchun…
🛡
"
SARA
"
ilovasining taqdimot marosimidan lavhalar
🗓
31-may kuni "Hilol Nashr" bosh do‘konida bolalar uchun mo‘ljallangan yangi
SARA
ilovasining taqdimot marosimi o‘tkazildi.
🌐
Taqdimotni tomosha qilish
📱
Android qurilmalar uchun
📱
iOS qurilmalar uchun
✈️
Sahifamizga obuna bo'ling:
@saramayoqcha
Siz bu suhbatni albatta ko’rishingiz kerak. Muazzam opa haqiqiy inson, avliyo inson.
https://youtu.be/N1HIa1km8lY?si=m5z0w9njA9JyzcxQ
Тушунарли, муҳтож қўшнига ёрдам қилган афзал. Унда жамият учун бундан чандон фойдали бўлган фильмлар учун ғоя айтаман. Аминманки, бу фильмни ишлаганлар уларни тасвирга олишга ҳам, актёр топишга ҳам умуман қийналишмайди. Ва яна ҳеч маломатга қолмай фақат олқиш олишади.
Марҳамат:
1- фильм ғояси:
Бир киши ҳар бир ўриндиғи $70 турадиган тўйхонадан 400 кишилик жой олиб, 20 000 доллар бўлади) ўғлини уйлантирмоқчи бўлади, тўйга 1 ҳафта қолганида қўшнисининг уйи ёниб кетади. Шунда тўй қилаётган одам оиласи билан гаплашиб, тўйни ўз уйида 50 киши билан ўтказишга кўндиради ва қолган пулни қўшнисига эҳсон қилиб юборади. Шунинг савобидан фарзандларининг қурадиган оиласига бахту саодат умид қилади…
2- фильм ғояси:
Бир уйда кекса ёшли бир онахон вафот этади. Аза тугагач уй эгалари онахонга атаб қўй сўйиб, 400 кишилик тўғхонада яна киши бошига $70 дан ўриндиқ сотиб олиб худойи қилишни ўйлаб туради. Бу орада онахоннинг қабри устига ҳам $5000 га қабртош ясатишни ўйлаб туради. Шу вақт маҳалладошидан бири жигар церрози бўлганини, зудлик билан даволанмаса вафот этиши мумкинлигини эшитади. Шунда ака-укаларини чақириб маслаҳат қилади-да, “бир инсоннинг ҳаётини қутқариб қолишимиз 400 та қорни тўққа ош беришимиздан кўра савобли-ку, шунинг савоби онамизга бўлсин” деб, худойи пули билан қабр тош пулини жамлаб шу беморга беради. Бемор эса пулни олиб Ҳиндистога учиб кетади…
Ишончим комил, анави киночилар бунинг ценарийсини “ёрворишади”.
Юқорида шу ғоялари жамият учун ҳозир кўпроқ фойдали дегандим. Сабабини айтаман: ҳажга юртимиздан бир йил 14 минг одам боради. Тўлови 75000000 (етмиш беш миллион сўм атрофида). Уларнинг камида ярми қариялар. Дабдабали тўй эса юртимизда кунига 100 та бўлса керак. (тахминан айтяпман ва буни камида деб ўйлайман) 100•280000=2800000 (икки миллион саккиз юз минг доллар). Бу Юртимиздаги бир кунлик дабдабали тўйлар харажати. Шундай харажатлар бутун мамлакат бўйлаб бир йилда 365 эмас, 200 та бўлсачи?
Бадъат “худойилар”, туғилган куну юблейлар, чет элга бориб қилиб келинадиган “мерри ми”лар, чақирди, чилли гирзон каби ўзбекнинг йўғон томирига чирмашиб қонини сўриб силласини қуритаётган “зулуксимон” чиқимларни кино эмас, сериал қилинса, йиғлаб кўрмайдими шу халқ?!
Бугун давлат даражасидаги дард — шу дабдабаю, бадъат хурофотлар-ку. Бутун бошли давлат бошлиғи фармонлар чиқариб курашаётган иллат — шу тўйлар-ку.
Бир мусулмон Ватаннинг мусулмон фуқароси гарданига фарз бўлган Ҳажни бажариб келиши учун 10-15 йил навбат кутади. Ҳаю ҳавас эмас, фарз ибодат учун йиғади бу пулни. Шу пулини муҳокама қилиб кино олишга уялмадингларми?!
Изоҳ ёзадиганлардан сўрардим: сиз ҳам шу киночилар учун жамиятга кўпроқ фойдали бўладиган ғоялар ёзсангиз.
Ikrom Sharif
Ba'zi johil odamlarda Haj haqida g'alati tushuncha bor. Yaqinda, "Farz" degan kino chiqarishdi, hayitga va hajj mavsumiga mo'ljallab.
Johillik shundaki, agar boylar haj safariga ishlatadigan pulini ehson qilsa, hajga bormasa ham bo'laveradi, deb o'ylashadi.
Yo'q, aslo siz qachon qodir bo'lsangiz, umringizda bir marta hajga borish zimmangizda qolaveradi. Qachon qiyinchilikka duch kelsangiz, bu zimmangizdan soqit bo'ladi. Yana qodir bo'lsangiz, yana zimmangizga tushadi.
Endi bir yilda 15 ming o'zbekistonlik hajga boradi. Ular halol mehnati bilan ishlab topgan, maktab, sog'liqni saqlash, yo'l, deputatlar va madaniyat vazirligi byudgeti uchun soliqlarni va hatto plastik kartalari foizini ham to'lab bo'lganidan orttirgan puliga hajj qiladi. Keyin hajjga borishdan oldin, shundoq ham mahalladagi ehtiyojmandlarga yordam berishga majbur.
Qizig'i aholining hajj uchun to'plagan jami puli qariyb madaniyat vazirligining yillik byudjetiga teng ekan.
Endi, kelinglar madaniyat vazirligiga ajratilgan byudjet pullarini bir yili ehsonga sarflaymiz, desak qanday qabul qilishadi ekan?
😢