
Sarvinozdan chizgilar
🪴
"Structure & Flow"
kursi qanday mavzulardan iborat:
1. Energetik check-up: energiyangiz nimalarga ketyapti? Charchoq turlari va ularga mos dam olish koʻrinishlari. Dam olishimizni qiyinlashtiruvchi psixologik omillar
2. Diqqat tarqoqligi, charchoq va xavotirning hozirgi davr bilan bogʻliq sabablari. Ijtimoiy tarmoqlar bilan munosabat
3. Vaqt, energiya va resurslarimizni toʻgʻri taqsimlashga halal beradigan psixologik muammolar
4. ADHD (diqqat yetishmasligi va giperaktivlik) simptomlari haqida keng ma'lumot + Autizmga xos belgilar. Neyrofarqli kishilarga yordam bermaydigan usullar haqida
5. Ichimizdagi turli “men”lar. Oʻzimizni emotsional regulyatsiya qilish. Overthinking (juda ko'p o'ylash) nega yuz beradi va bu paytda nima qilish mumkin?
6. Uy yumushlari, moliya, ovqatlanish, sport, sogʻliq va munosabatlar bo'yicha tavsiyalar
7. Dars qilish, proyektlar, ijodiy ishlar bo'yicha tavsiyalar
8. Qo'shimcha tavsiyalar + savol-javob, suhbat
6-may (chorshanba) kuni boshlanadi va 4 hafta davom etadi. Haftada 2ta online Zoom mashg'ulot o'tamiz — har biri 1—1,5 soatdan. Darslar yozib olinadi
👌🏻
🔴
Kurs narxi — 720 ming.
2ga bo'lib: 6-maygacha 450 ming so'm, 20-maygacha 270 ming so'm to'lash ham mumkin.
Hali mavzular borasida yana kengroq ma'lumot berib boraman kurs boshlangunicha.
A'zo bo'lish uchun
@ps_sarvinoz_omonova
akkauntimga yozing
🙌🏻
"Ishlari ko'pligi uchun" bir necha kunlab yo'qolib qoladigan va xabarlarga javob yozmaydigan yigitga oshiq qiz haqida kitob o'qiyapman...
O'qiganlarning ko'pchiligi juda asabga tegishi haqida aytgandi. Hozircha mutolaadan ko'proq zavq his qilyapman. Chunki interyer, kiyim, kafelar, yeguliklarga oid detallar, kundalik hayotga oid lahzalarning tasvirini o'qish yoqyapti. Instagram "stories"ni tomosha qilishning o'rnini bosyapti bu — chunki aynan yoqimli, qiziqarli detallar va lahzalar suratini tomosha qilish uchun kiraman ko'pincha instagramga.
Lekin roman o'qib, tasavvurimda paydo bo'lgan atmosferaga sho'ng'ish boshqacha baribir.
Rejadagi ishlarni qilolish masalasida nega ham ruhiyatga oid bilimlar, ham ADHDga oid ma’lumotlar kerak?
Prokrastinatsiyaga moyillik shundogʻam biz ADHD sindromlilarning hayotini qiyinlashtiradi. Ba’zi zarur ishlarni vaqtida qilmaganimiz uchun moliyaviy yoʻqotishlarga uchraymiz, karyeramizda bitta joyda depsinishlar boʻladi, boshqalar bilan kelishmovchilik yoki xafagarchilikka borib qolamiz.
Shu bilan birga ADHD sindromli kishilarning “super kuchlari” nafaqat boshqalardan ortda qolmaslik, hatto oʻzib ketishiga ham yordam berishi mumkin — masalan, bir mavzuga chuqur shoʻngʻiy olish, turli-tuman sohalarga qiziqish singari xususiyatlar ba’zi kasblarda juda qoʻl keladi.
Lekin avvalgi muvaffaqiyatsizliklar haqidagi xotiralar miyamizga yaxshigina oʻrnashib olib, yutuqlarimizni koʻrishga halal beradi. Ichimizdagi tanqidchi:
• “Yana ishga kirisholmayapsan”
• “Hozir boshlaganing bilan yarim yoʻlda tashlab ketasan”
• “Buni epladim, deb xursand boʻlma, baribir bu qisqa vaqt davom etadi”
• “Hech qachon tartibli boʻlolmaysan”
• “Seni ishlatish uchun yana qanaqa majburlash choralarini koʻrishim kerak?”
singari gaplar bilan kun davomida bir necha marta egovlab turadi.
Natijada ruhiyat va tanamiz doim zoʻriqishda boʻladi. Bu ahvolda esa ishlarni qanday oson va qiziqarli qilish, oʻzimizga mos variantlarni oʻylab topishga energiyamiz qolmaydi.
Ichimizdagi turli “men”lar(
ichki tanqidchi, ichki ota-ona va b.
)ni kerakli darajada aktivlashtirish/sozlash — tabiatimizga mos usullarni oʻylab topishga joy ochadi. ADHD simptomlarini oʻrganish va bu sindrom bilan yashash life-hacklari esa — ichki tanqidchining ovozini ancha yumshatadi.
Ikkala tomondan ham oʻzimizga yordam berishni koʻzda tutgani uchun
“Structure & Flow”
kursi charchab ketgan “katta tajribali” prokrastinatorlarga chuqur ta’sir koʻrsatuvchi malham boʻlishi mumkin
🤗
Biror mavzuga qiziqishim boshlansa ijtimoiy tarmoqlardan ma'lumot olishdan bezib qoldim. Bir-ikki post yoki videoni ko'rgach, algoritmlarning o'xshash kontent bombardimoniga duch kelaman. Ayni paytda shu mavzuga qiziqib turganim uchun ma'lumotlarni yutishdan o'zimni to'xtatib qolishim qiyin.
Hozir instagram va tik-tok'im homiladorlar va onalarning, tug'ruq va bola parvarishi bo'yicha mutaxassislarning kontentiga to'lib ketgan. Har xil tajribalar, holatlar haqida o'qish foydali, lekin ba'zida xavotirni kuchaytirib yuboradi yoki rejadan tashqari nimadir qilishga undaydi. Bundan charchab, shu hafta ikkala ijtimoiy tarmoqdan detox boshladim. Miyamga toza havo kirganday bo'ldi.
Farzand ko'rish bilan bog'liq men uchun eng xavotirli narsa — chaqaloq parvarishi. "Meni bolam o'zimday yuvosh, sokin bo'ladi" degan illyuziyamni otib yuborganman. Chunki toksikoz bo'lmayman, degan ishonchim yo'qqa chiqib, hamma narsaga tayyor bo'lish kerakligini tushungandim. Ijtimoiy tarmoqlarda million xil ma'lumotni ko'zdan kechirish bilan shug'ullanmaslikka va o'zimga yoqqan bitta mutaxassisning bola parvarishi bo'yicha kursida o'qishga qaror qildim. Shunda ham homiladorlikning oxirgi oylarini xotirjam o'tkazaman, ham boshqa ishlarimni ham sokin miya bilan qilolaman, deb o'yladim.
Bu narsani boshqa mavzu va qiziqishlarim borasida ham qo'llamoqchiman.
Ishlar orasida uzanib dam olmoqchi bo'lsam, qo'lim birdan instagramni ochishga yo'nalardi. Hozir ham avtomatik ochaman, lekin darhol chiqaman. Endi kitob o'qiydigan bo'ldim shunaqa paytlarda. Shu hafta nihoyat roman o'qishga qaytdim (ilmiy kitoblargina o'qiyotgandim oxirgi oylarda) va bundan juda xursandman.
Ichimizda doimiy bezovtalik, uyat hissining sabablaridan biri —
vaqt
bilan bog'liq. Ishlarimizni vaqtida qilolmaslik, keyinga surish, nimadir boshlolmaslik, dedlaynlarga ulgurmaslik holatlari kundalik hayotimizni bildirmasdan zaharlaydi va o'zimizga ishonchimizni pasaytiradi.
Bunaqa paytda ko'pincha time-managment'ga doir tavsiyalarga murojaat qilib, tezda relslarimizga tushvolishni xohlaymiz. Lekin bir necha yillik terapevtlik tajribam, o'zimning hayotimda bo'lgan turli-tuman o'zgarishlar va bir qancha narsalarni sinab ko'rish shuni tushunishimga yordam berdi:
vaqt bilan bog'liq muammolarning sabablari ancha chuqurda
— ruhiy travmalar, hayotiy sxemalar, ichimizdagi turli "men"larning kelishmovchiligidan bo'lishi mumkin. Keyingi ko'rib chiqish kerak bo'lgan narsa hozirgi davrning shart-sharoitlarini analiz qilolish va bizni nimalar qanday chalg'itishini tushunish. Yana bir o'rganilishi kerak bo'lgan masala esa — ADHD (diqqat yetishmasligi va giperaktivlik) sindromining bor-yo'qligi, bor bo'lsa vaqt va pul boshqaruvi borasidagi klassik maslahatlar sizga ish bermaydi.
May oyida
"Structure & Flow"
kursimning yangilangan variantini o'tmoqchiman. Bu kursni 2 yil avval o'tganman va shu vaqt mobaynida ishtirokchilar takror-takror minnatdorchilik bilan yozib qolishadi: avvalo uyat hissining kamaygani, keyingisi — o'z ruhiyatiga mos rejalashtirish usullarini qo'llay olishayotgani haqida.
Yaqin kunlarda kurs haqida yana ma'lumot beraman. Kutib yurganlar va sabrsizlar
@ps_sarvinoz_omonova
akkauntimga murojaat qilib hozirdan yozilishi mumkin
❤️
“Men kimman?” — oʻzimizga berishimiz eng qiyin savol boʻlsa kerak.
Avval “men kim boʻlishim kerak?” degan savol bilan yashaymiz. Oʻxshashimiz kerak boʻlgan ideallarga talpinamiz. Oʻxsholmasak, ayblov va solishtiruvlar bilan oʻzimizni kemiramiz.
Aslida kim ekanimizga hech kim qiziqmagan, biz ham qiziqmaymiz. Keyinroq yaratmoqchi boʻlgan shaxsiyatimizga doir vazifalar shunchalik koʻpayib ketadiki, kim ekanimizni oʻrganishimizga na vaqt, na kuch qoladi.
“Uyat, aybdorlik, xavotir, oʻch hislari qiynamaganida, harakatga undamaganida men kimman, qanaqaman?” deb soʻrash oson emas. Chunki javob ham oson emas. Oʻzingni koʻp kuzatishing, oʻzingga erkinlik berishing kerak. Tayyor yoʻriqnoma yoʻq.
“Men kimman?” degan savol qachon keladi? Ba’zida idealingdagi shaxsiyatni yaratganingda va hech qanday baxt his qilmaganingda. Ba’zida kimdir boʻlish uchun haddan ziyod koʻp chirpinib holdan toyganingda va boshqa bunday davom etolmaganingda. Eng qorongʻu paytlarda keladigan bu savol hayotni yorita boshlaydi, muhimi javob emas, muhim endi “kim boʻlishim kerak?“ degan savolning yoʻqligidir.
Leo inson yili bo'yicha 4 yoshga kirdi. Taxminim bo'yicha aprel oyida tug'ilgan. Asrab olganimni ilk oylarida o'yinqaroq edi, keyin jiddiy mushukka aylandi.
Birorta yangi o'yinchoq olsak, 3-4 kun qiziqib o'ynardi, keyin o'ynamay qo'yardi. Oxirgi 2 oylardan beri ichiga jin kirganday o'yinqaroq bo'lgan. Ertalab 3-4 soatlar atrofimizda o'ralashib, yugurib, o'yinsirab yuradi. Kechqurun ham buzg'unchiliklari bilan tinch o'tirmaydi.
Bundan oldin depressiyada edimi, deb qolaman.
Yana avval meni quchog'imda o'tirmas edi, turmush o'rtog'imni ko'ksida uxlayverar, tizzasida yarim soatlab o'tirardi. Bir oylardan beri meni qornimga yotishga harakat qiladigan bo'lgan, tizzamga chiqib ko'p silanadi, turmush o'rtog'imdan esa uzoqlashib qolgan.
G'alati bo'larkan mushuk degan jonzot
🥲
Uyimni o'simliklar bilan to'ldirish istagi amalga oshmaydigangan o'xshayapti. Rasmdagi gulni olib kelganimga bir haftacha bo'ldi. Judayam yoqqandi.
Leo bir-ikki barglarini tishlaganida uzoqlashtirdim. Bugun ham endi yaqinlashishi bilan uzoqlashtirib boshqa ishlarimni qilishga ketgandim, besh minutdan keyin qarasam 7-8ta bargini g'ajib tashlabdi...
Shu bahorda 2ta yangi gulimni g'ajib qarab bo'lmaydigan holatga keltirgandi. O'ta jahlim chiqdi bu safar. Chunki gullar bilan soatlab yolg'iz qolganida ularga teginmaydi, biz bor paytda ko'z o'ngimizda yopishadi.
Leoning o'zi uyning eng muhim dekori ekaniga rozi bo'laman shekilli. Nima deysizlar?
Foydalanilish
Kecha bir vebinar tomosha qilayotgandim, spiker psixolog yetuk odamning xususiyatlarini gapirayotgandi. Bu mavzu men uchun yod bo'lib ketgan bo'lsayam, eshitaverdim — chunki kutilmaganda eski eshitgan narsalaringni yangi yoki kengroq ma'noda tushuna boshlaysan.
Yetuklikning belgilaridan biri — boshqalar sendan foydalanayotganini tez payqash va bunga nuqta qo'yish, degan gapni aytib qoldi spiker. Juda yoqib tushdi shu fikr.
Psixolog bo'lib ishlash — foydalanayotganlik hissini yaxshi payqashga yordam beradi. Emotsional konteyner bo'lasan, psixikangni ijaraga berasan, ona roliga taklif qilinasan — lekin bunga ongli ravishda qo'yib berasan. Bu vazifalarni ortiqcha va ongsiz ravishda bo'yningga olib yuborsang, kasbiy yonib bitishga uchraysan.
Boshqa odamlar bilan mubosabatda esa foydalanilishga toqating kamaya boshlaydi. Odamlarning:
• mas'uliyatsiz tanlovlari uchun sendan achinish kutishi
• sen orqali o'z bahosini oshirib olishi (tanqid vositasida)
• tavsiyalari bilan o'zining to'g'ri yashayotganligi borasida ishonch his qilishi
• e'tiboringni tortib o'zining hech kim emasligini isbotlashi
• qo'rquv va xavotirlari bilan sening ham xotirjamligingni o'g'irlashi
• kim bilandir dramasida seni ham "piyoda" sifatida ishlatishi va hk.lar
juda tiniq ko'rinadi.
"Erim ruxsat bermaydi" degan gapni olaylik, masalan. Bu yerda "erim meni tanlovimga qarshi va u qo'ygan taqiqqa roziman" desa, ayol o'zining ham mas'uliyatini ko'radi — o'z tanlovi uchun kurashmaslik borasidagi mas'uliyatini. "Erim ruxsat bermaydi" esa — hamma mas'uliyatni erga to'nkashdir. Avval xafalik, tushkunlik hislari uchun juftini ayblash — keyinchalik depressiya, xiyonat va hk.lar uchun ayblashga aylanadi.
Ushbu holatni — erni agressor pozitsiyasiga qo'yib, shaxsiy realizatsiya uchun harakat qilmaslik borasida foydalanish deb tushunish mumkin.
Sizni xayolingizga qanaqa misollar keldi?
Kafeda maksimum 1-1,5 soat o'tirolyapman shu kunlarda. Keyin belim og'rib, uzangim keladi, uyga qaytaman.
Vaqtim qancha kam bo'lsa, shuncha samarador o'tyapti. Bugun 20 minut kitob o'qidim — klubim uchun bir necha sahifa tarjima qilgani, 40 minut rasm chizdim — sketching kursim uchun tayyorgarlik sifatida. Katta qoniqish his qildim ikkisini qilolganim uchun.
Sumkamga ham og'ir bo'lib ketmasin deb ko'p narsa solmayman. Narsalarim ko'pligida tanlovdan charchab ketardim, hozir nima qilsam ekan deb.
Less is more, rostdanam
👌🏻