🌹 Hayotiy Hikoyalar 🥀

💯
Бу воқеъа сизга нимани эслатяпди?
Шайҳул исломнинг ӯлдирилиши.
Охиригача ӯқинг.
Бу воқеа 1240 йилда Бухорода бӯлади.
Маҳаллада бир яҳудий бола мусулмон болалар билан жанжаллашиб қолади. У калтакланганидан кейин отасини чақириб келади. Отаси ҳам болаларни ура бошлайди. Оқибатда тўпланган болалар уни қаттиқ дўппослайди ва у вафот этади.
Марҳумнинг акаси бой ва таъсирли киши бўлиб, қози ва ҳокимлардан қасос талаб қилади. Талаби қабул қилинмагач, у бошқа яҳудийларни йиғади. Йиғилишда мусулмонлар қудратининг сабаби ҳақида баҳс кетади. Улар мусулмонлар кучининг асоси Аллоҳни кўп зикр қилиш ва диний илмларда экан, деган хулосага келишади. Шунинг учун мусулмонларни диндан ва илмдан узоқлаштириш режасини тузадилар.
Ривоятда айтилишича, улар ўнта асосий чорани белгилайди: диний илмларни камайтириш, уламоларнинг таъсирини йўқотиш, одамларни турли ўйин-кулги ва машғулотларга бериб қўйиш, зарарли одатларни тарқатиш, қимор ва маст қилувчи нарсаларни оммалаштириш, диний жазоларни бекор қилиш ва бошқалар.
Кейин улар бу режаларни амалга ошира оладиган одам керак деган қарорга келишади. Узоқ муҳокамадан сўнг, мусулмонлар орасида катта мансабга чиқадиган болани кичиклигидан тайёрлаш фикри пайдо бўлади. Шу мақсадда Абрам исмли гўдак танланади. Унинг оиласи исломни қабул қилди деб эълон қилинади ва болага Абдураҳмон деган мусулмонча исм берилади ва мусулмон муҳитида тарбиялаш бошланади.
Абдураҳмон ёши улғайган сари илм олади, уламолар ва амирнинг ишончини қозонади. яҳудийлар унинг йўлига катта маблағ сарфлайдилар. Ниҳоят Бухородаги Шайхул Исломга суиқасд қилиниб ӯлдирилади ва ӯрнига Абдураҳмон ўша лавозимга чиқарилади.
Шундан кейин у аввалдан тайёрланган режаларни амалга ошира бошлайди. Китобда айтилишича, унинг таъсири билан айрим диний фанлар мадрасалардан чиқарилади ва мусулмонлар орасида турли бидъатлар тарқатилади.
Орадан йиллар ўтади. Бир куни Марғилонлик Каримжон домла Абдураҳмон билан бирга намоз ўқиётганда унинг ғалати ҳаракатларидан шубҳаланади. Намоздан кейин текшириб кўрса, жойнамоз остида Пайғамбаримиз ва чорёрларининг исмлари ёзилган қоғоз бор экан. Ривоятга кўра, Абдураҳмон намоз вақтида ўша исмларни оёғи билан тепиб турган бўлади.
Каримжон домла бу ҳақда амирга хабар беради. Шундан кейин Абдураҳмон фош қилинади ва қатл қилинади. Бироқ фурсат бой берилган, мусулмонлар катта зарар кўрган эди. Динга кӯплаб бузуқ фатво ва ақийдалар киритиб чалкаштириб бӯлинган эди.
Одамларнинг онгини заҳарлаб бӯлинган эди.
«Илҳомур-роҳман» китобидан
Тариҳ такрорланади унутманг!
Шайҳ Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф Роҳимаҳуллоҳнинг баскетбол ӯйнаб юраги ушлаб ӯлиб қолганига шубҳам бор!
Интернетдан олинди.
🍃
Яқинларингизга ҳам улашинг...
🍃
༺
🌺
༻
🌸
༺
🌺
༻
https://t.me/xayotiy_xikoyalari

✒️
Таслим...
Дунёларни ларзага солиб ҳайқириб туғилдинг.(Балки, бу бирингчи ва сўнгги ҳайқириғинг эди..) Қизли бўлганини билган отанг "ҳеее, онасини..." дедида, жаҳл билан бурилиб, кетмонини елкалаб даласига кетди. Қиз туққанига айбдор онайизоринг сани бағрига босганича лабининг чеккасига рўмолини босганча силкиниб-силкиниб унсиз йиғлаб қолаверди.
Ой-кунлар бир-бирини қувлаб ўтаверди. Унавердинг, ўсавердинг. Мактабда илм олишда сенга тенг келадигани йўқ эди. Истеъдодли эдинг. Орзуларинг осмон эди. Пойтахтда ўқишни истардинг. Бир куни чой устида отангга ўқимоқчи эканингни айтдинг. Хонтахта муштланди. Пиёладаги иссиқ чой деворга отилиб пиёла чил-чил синди. Шу пиёлага қўшилиб орзуларинг ҳам... Эртаси куни эрталаб онанг хонасидан юзи кўкариб чиқди. Билдингки, сен туфайли онангнинг яна бир туни заҳар заққумга тўлган. Айбдорлик ҳисси елкаларингни букди.(Бу елкалар қайтиб кўтарилмади...)
"Отангнинг қўли калта қизим, тошконда ўқишга озмунча пул кетармиди, эрга тексанг ҳаммаси яхши бўлади, бахтли бўласан". Онанг шундай деди-ю, эрга текканидан бери ўзини қачон бахтли ҳис қилганини эслай олмади. Томоғига аччиқ бир нарса тиқилди. Бу ўкинч эди, алам эди, бахтсизлик изтироби эди.
Мактабни тугатишинг билан бир уй хотин-халаж ўланлар айтиб янги уйга кузатиб боришди. "Қўли калта" отангнинг пулига келган сарполаринг ёйилди. Йиллаб тахмонни безайдиган йигирмадан ортиқ кўрпа-тўшаклар, идиш-товоқлар, энг сўнгги модадаги матолардан қаторлаган кийимлар меҳмонларга кўз-кўз қилинди. Гўё бахтнинг остонасига қадам қўйдинг. Гўё энди ҳаёт бутунлай бошқача бўларди....
Аслида ҳаётингнинг энг зулмат дамлари энди бошланганини ҳис қилганингда балки, тўйгача орзуларинг ортидан қувиб шаҳарга қочиб кетармидинг. Кета олмадинг... "Одамлар нима дейди, отам бош кўтара олмай қолади, онамни ўлдириб қўяди" деб қўрқдинг. Аслида ҳам кетганингда аниқ шундай бўларди. Отангнинг қадди букиларди. Онангнинг бошига итнинг кунини соларди.
Янги уйдаги янги ҳаётинг кун-кундан баттарроқ оғир бўлаверди. "Келинсан, чидайсан" дерди султонинг... "Чида, отанг мени ўлдиради" дерди онанг. Кунлар шу зайлда ўтаверди. Жонингни бериб шу уйда туп қўйиб палак ёяман десанг кўкаришга йўл беришмади... "Келинсан, мажбурсан..."
Кўзларингда ёш, сочларинг тўзиган, баданингда соғ жойинг қолмаган ота уйингга бординг. Хонтахта муштланди. Пиёла жаҳл билан деворга отилди. "Номусдан ўлдирдинг мени, келинсан, чидайсан. Ўша уйдан ўлигинг чиқсин, қайтмайсан..." Онанг унсиз йиғлади. "Бор қизим, ҳаёт шунақа, ҳамма аёл шунақа, сабр қил..."
Қайтдинг... Ўлигинг чиқсин... Ўлигинг чиқсин... Номусдан ўлдирдинг... Ўлигинг чиқсин....
Орзуларинг осмон эди... Кўз ёшларинг билан осмонга тикилдинг... Осмонларга учгинг келди...
Орқа ҳовлида сигир маъради. Тонг отди... Осмон сени бағрига чорлади. Табассум қилдинг. Кетаман. Кетаман... Оғилхона томон юрдинг. Қадамларинг енгил эди, гўё учаётган эдинг. Қўлларингда арқон... Кетаман...
Кетдинг... Осмонларга учиб кетдинг... Чидамадинг.. Бу ҳаётнинг оғриқларига чидай олмадинг...
Шумхабар эрта тонгдан ота ҳовлингга етиб борди. Отанг онангга қараб ўқрайди... Хонтахта муштланди... Қайноқ чойли пиёла онанг томонга қараб учди... "Бир қизни эплаб тарбиялолмадинг, бошимни эгдинг, ҳе сани ўша..."
Онанг рўмолининг бир чеккасини тишлаб, силкиниб-силкиниб йиғлади. "Одамлар нима дейди"...
Сен эса бу чирик жамиятнинг чирик тузумларини икки метр арқон билан тарк этдинг... Осмонларга учиб кетдинг...
Сурат рассом Элнур Эгамов га тегишли. Пост Жонтемир Жондор саҳифасида эълон қилинган танловча учун ёзилди.
🍃
Яқинларингизга ҳам улашинг...
🍃
༺
🌺
༻
🌸
༺
🌺
༻
https://t.me/xayotiy_xikoyalari

😥
😥
😥
Қатор-қатор масжид солинг, бари бекор,
Қимматбаҳо гилам солинг, бари бекор,
Жойнамозда ухлаб қолинг, бари бекор,
Маҳаллада битта етим йиғлаб турса!
Гарчи бексиз, ошиғингиз доим олчи,
Дунё деган, ўтар кетар ёлғон фолчи,
Аршни ларзон қилар экан битта томчи,
Маҳаллада битта етим йиғлаб турса!
Мол топасиз, кўз тутмайсиз эртасига,
Шариатда рухсат бор деб тўрттасига,
Уй қурасиз, жаҳаннамнинг ўртасига,
Маҳаллада битта етим йиғлаб турса!
Ҳою-ҳавас, ўтар кетар дунё фоний,
Ожизанинг сўроғлари ҳукми олий,
Кўзидаги жола эмас, азоб оний,
Маҳаллада етим аёл йиғлаб турса!
Ғаним бўлди икки қароғ бир-бирига,
Кўмилманг-ей, ўтар кетар кун сирига,
Қадам босманг, Байтуллоҳдай пок ерига,
Маҳаллада битта етим йиғлаб турса!
Ёздим балки кимларнидир юрак дардин,
Ўтолмадим, Аллоҳ деган гўдаклардин,
Кўзингизга суртолмайсиз жаннат гардин,
Маҳаллада битта етим йиғлаб турса.
🍃
Яқинларингизга ҳам улашинг...
🍃
༺
🌺
༻
🌸
༺
🌺
༻
https://t.me/xayotiy_xikoyalari

😏
Келдик—кетурмиз...
Келдик бу дунёга меҳмондай бўлиб,
Кетармиз бир куни армондай бўлиб.
На келмоқ ихтиёр, на кетмоқ биздан,
Яшаймиз тақдирга ҳайрондай бўлиб.
Кимдир тахт қуради, кимдир уй солар,
Кимдир бахт излайди, кимдир ғам олар.
Охири барчани бир манзил кутар,
Ким қолар деб ўйлама, ҳаммаси қолар.
Ёшликнинг шамоли бир эсди-кетди,
Орзу карвони ҳам кечдию-кетди.
Кечаги болалик, кечаги қувонч,
Қўл силтаб ортга ҳам қарамай кетди.
Умр деганлари бир нафас экан,
Бугун бойлик, эртаси япроқдай хазон.
Инсон деб аталган бу мусофирга,
Манзил ҳам номаълум, йўл ҳам бенишон.
Шундай экан, дилни озорга берма,
Нафратни юракка деворга берма.
Бу қисқа ҳаётда меҳр экиб ўт,
Етиб келсин ортдан гўзал дуолар.
🍃
Яқинларингизга ҳам улашинг...
🍃
༺
🌺
༻
🌸
༺
🌺
༻
https://t.me/xayotiy_xikoyalari

🥗
Қиз болага барибир таом тайёрлашни ўргатиб қўявериш керак экан. Қизиқмайман, турмушга чиқсам ҳизматкорларим бўлади, улар ўзлари тайёрлашади деса, сўкиб—сўкиб мажбурлар эдим. Яхши қилган эканман, мана чет элда ўқиш билан бирга дарсдан ташқари ошпаз бўлиб ишлаяпти. Иккинчи курсни мени ёрдамимсиз ўзини—ўзи эплаб, ишлаб битирди.
Oygul Isakova.
🍃
Яқинларингизга ҳам улашинг...
🍃
༺
🌺
༻
🌸
༺
🌺
༻
https://t.me/xayotiy_xikoyalari

💐
Бир аёл маҳрга 1 кг қанд сўраб олибди. (Шофеий бўлса керак) Менга пул нима керак, ҳамма нарсам етарли деяпти.
Шунда бошқа бир аёл унга:
— Энди сенинг қадринг ҳам шу 1 кг қандчалик бўлиб қолади, деяпти.
Энди бир савол туғилади:
Агар аёлнинг қадри маҳри билан ўлчанса, унинг аниқ баҳоси қанча?
1000 долларми? 10 мингми? Ёки 100 мингми?
Агар бир аёл: Менинг маҳрим 100 минг доллар, деса, шу билан унинг қадри маҳри 10 минг доллар бўлган аёлдан 10 марта юқори бўлиб қоладими?
Яна бир савол:
Катта маҳрни бера оладиган эркаклар одатда бой эркаклар бўлади. Шунда унинг аёлни қадрлаш мезони муҳаббат бўладими, инсонийликми ёки пулми?
Балким, инсоннинг қадрини нарх билан эмас, бошқа нарсалар билан ўлчаш керакдир?
Гап маҳр ҳақида эмаслиги тушунарли бўлди менимча.
Ikrom Sharif.
🍃
Яқинларингизга ҳам улашинг...
🍃
༺
🌺
༻
🌸
༺
🌺
༻
https://t.me/xayotiy_xikoyalari

🧕
Аёлнинг энг катта масъулияти.
Аёл фақат эрининг уйигагина эмас, балки фарзандларига ҳам масъулдир. Фарзандлар парвариши, хизмати, тарбияси ва таълими масъулиятини Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам аёлга юкладилар.
Агар фарзандлар тарбияси тўғри бўлмаса ва уларда одоб бўлмаса, бу ҳақида олдин аёлдан сўралади, кейин эрдан сўралади. Чунки буларга аввало аёллар масъул бўлади.
Шунга кўра, аёлдан:
"Сенинг бағрингда улғаяётган болаларда дин ва иймон нега пайдо бўлмади, уларга нега яхши одоб бермадинг?" дея савол бўлади.
Шунинг учун Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Аёл ўз эрининг уйи ва фарзандларига масъулдир", дедилар.
Кейин қуйидаги гапни айтдилар:
"Ҳар бирингиз бошлиқсиз ва ҳар бирингиз қўл остидагига масъулдир". ("Саҳиҳи Бухорий")
"Бахтли ҳаёт"
🍃
Яқинларингизга ҳам улашинг...
🍃
༺
🌺
༻
🌸
༺
🌺
༻
https://t.me/xayotiy_xikoyalari

✒️
Саида опа деган кутубхоначимиз бўларди. Бўйи нақд 180!
Унинг бир донагина қизи бўлиб, Аллох юрак нуқсони, аутизм каби оғир дардлар билан сийлаган,
устига-устак маишат ва кўча аёлларни хуш кўрувчи мелиса эри деярли ҳар хафта уриб, тепкиларди.
Саида опани гох юз- кўзи кўкарган, гоҳ пешонаси ғурра, гох қўли синган, шундай бўлсада оиласидаги муаммоларни билдирмасликка харакат қилиб имкони борича жилмайиб турарди.
Юришларику алохида мавзу: тахтидан тушмасди. Кўкарган юз-кўзини обдон бежаб, мактабга бенуқсон кириб келарди у.
Кутубхонага кўп кирадиган ўқувчиларнинг бири бўлганим учун эртак китобларни варақлаб ўтирадиган рангпар қизини яхши танирдим. Кўзлари тиниқ мовий, жуда чиройли эди у.
Юрагидаги нуқсон шу қадар оғирки, дўхтирлар ўн олтига етса, катта гап дейишганди.
Қизалоқ касаллиги туфайли богчага бормаган, ичиб олса тўпалон кўтарадиган ота билан қолиши хафли, шу сабаб ҳар куни онаси билан бирга эди.
Бечорага ҳар қараганимда эзилиб кетардим. Лекин, Саида опачи?
Аллақандай мусиқани хиргойи қилганча гулларга сув қуяётган опанинг гўё ҳеч қандай дарди йўқ, анави стулда ўтирган дардманд қизча бегонаникидай мутлақо эътибор бермас эди.
Гоҳида уни жавонларга дид билан китобларни тераетган чоғида ҳам кузатардим. Болаларнинг ёши, мавзусига қараб, адашиб қолган асарларни ўз токчасига қўйиб эринмасди. Бирорта китобни йиртилиб ётмасди. Дархол елимлашга тушарди.
-Ана бўлди асалим. Янгидай бўлиб қолдингиз. Сиз яна кўп болажонларни хурсанд қилишингиз керак! Келишдикми?
Ямалиб янгидай бўлиб қолган китоб билан тирик одамдай гаплашиб, ўз ўрнига авайлабгина қўярди у.
Кутубхона деразаси рахидаги , полдаги чангларни дамба-дам артиб чарчамас, синчков нигоҳларимни сезса кулиб изоҳ ҳам берарди:
-Кутубхонани ўз фаришталари бор. Чангни ёқтирмайди улар. Озода, саранжом турса, ўзимниям, ўқувчиларни ҳам баҳри дили очилади. Тўғрими?
У вақтлар кутубхонадан одам узилмасди.
Қиш -қировли кунларда шолпиллаб оёгидаги қор билан кириб келадиган болаларни этик, батинкасини эшик олдидаёқ қоқтириб, дархол ечишни сўрарди. Сувга бўккан пояфзал, пайпоқларни иситгич устига қўйгачгина, сўраган китобимизни топиб берарди. Мутоала қилаетган чоғимиз иссиққина шакарли чой билан ичимизни иситиб, қуриган пояфзалимизу, пайпоғимизни кийдириб,кейин жилмайиб кузатиб қўярди...
Нахотки анави қизалоқ ўзиники бўлса? Боласи ўладиган одам шу қадар хотиржам бўла оладими?
У ўқиб топширган китобларим юзасидан савол-жавоб ҳам қиларди. Шунчаки эмас, асарнинг кульминацияси, мағзи, қаҳрамонларнинг руҳияти...хуллас астар-аврасини ағдариб сўрарди. Китобни уйга шунчаки бервормас эди у.
Аммо... Миямда барибир ғужғон саволлар айланаверарди.
Ахир, қизи касал, ахир эри урадику...
Нахот Саида опа шунчалик кучли бўлса?
Ёки қадарига рози бўлганми?
Балки ростдан қиз ўзиники эмасдир?...
Бир куни ўша мудхиш воқеа рўй берди. Саида опанинг кўзлари тиниқ мовий қизалоғи вафот этди...
Ўшанда олийгох талабаси эдим. Кечроқ бўлсада, маросимлардан сўнг таъзияга ўтдим. Дарвозадан овоз бериб кириб борсам, укпаргига, кичкинагина кампир пешвоз чиқди.
-Саида опам борми?
У ёш тўла кўзларини менга қадаб титроқ овозда жавоб қайтарди:
-Мен...мен Саида опангманку, Муаззам!
Унга ишонмай, қатъи бош чайқадим. Кейин диққат билан тикилдим. Атиги бир ойгина олдин кўрган ўша адл қомат, виқорни қидирдим.
Кампир хазиллашяпди чоғи.
Қўпол хазллашяпди...
Сўнг яна юзига тикилдим ва нигоҳларидангина Саида опамни топдим.
180 сантиметр қани?
Инграб юбордим...
Қизидан сўнг кўп яшамади у. Жуда тез, жудаям тез кетди. Кўзлари тиниқ мовий фариштасининг ортидан шабодадай кетди...
Шундай бўлишини қизи ўлганидаёқ сезгандим. Шундай бўлишини хамма сезганди. Укпаргина, кичкинагина бўлиб қолганди у.
Муаззам Иброҳимова.
🍃
Яқинларингизга ҳам улашинг...
🍃
༺
🌺
༻
🌸
༺
🌺
༻
https://t.me/xayotiy_xikoyalari